ΜΟΝΙΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Πέτρος Μώρης
Commons (1, 2 & 3), 2013
Ψημένα κεραμικά πλακίδια χωρίς υάλωμα, πάνελ από εξηλασμένη πολυστερίνη με επικάλυψη συνθετικού γύψου και ενίσχυση από ίνες γυαλιού, 280 x 250 x 3 εκ.

Το Commons (2013) του Πέτρου Μώρη (ARTWORKS Fellow) αποτελεί μια σειρά συνθέσεων ψηφιδωτών από κεραμικά πλακίδια, που παραπέμπουν σε ανοιχτά αρχεία διανυσματικών γραφημάτων. Αυτές οι ελεύθερα προσβάσιμες ψηφιακές εικόνες αντικατοπτρίζουν μια νοοτροπία κατανομής και προσβασιμότητας στην σύγχρονη παραγωγή ενώ συνιστούν και τα ίδια ιδιαίτερη ψηφιακή πολιτιστική κληρονομιά. Το έργο ανοίγει έναν διάλογο για τη συνάντηση παραδοσιακών τεχνικών με το ψηφιακό υλικό. Τα ψηφιδωτά αυτά, με την κατακερματισμένη τους φύση, αντανακλούν την ουσία της τεχνικής, όπου τα μεμονωμένα κομμάτια ενώνονται για να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο σύνολο. Αυτή η αποσπασματικότητα υποδηλώνει πως τα έργα βρίσκονται σε ένα συνεχές γίγνεσθαι. Στο μεταίχμιο μεταξύ αναπαράστασης και αφαίρεσης, τα κομμάτια ανακαλούν το αρχαιολογικό θραύσμα ή τον ανασκαφικό χώρο, όπου υλικά ανασύρονται και ανασυντίθενται, ενώ ταυτόχρονα παραπέμπουν στην ιδέα μιας αέναης μετάβασης. Ο Μώρης τονίζει την έννοια των κοινών πόρων, αντιπαραβάλλοντας τη χρονική αντοχή του υλικού των κεραμικών πλακιδίων με την ψηφιακή παρουσία. Μέσα από το Commons, ο καλλιτέχνης προσκαλεί το κοινό να σκεφτεί σε βάθος τη σχέση με την ψηφιακή κουλτούρα, τη μνήμη και τις διαδικασίες δημιουργίας και μεταμόρφωσης.

Χρυσάνθη Κουμιανάκη
Blue dots, 2018
Μέταλλο, ηλεκτροστατική βαφή, μεταβλητές διαστάσεις 

Η καλλιτεχνική πρακτική της Χρυσάνθης Κουμιανάκη (ARTWORKS Fellow) εμβαθύνει στην επίδραση της σήμανσης και των πινακίδων, βρίσκοντας έμπνευση στα διάφορα «σήματα-εργαλεία» που είναι ενσωματωμένα στον αστικό ιστό για τη βελτιστοποίηση της συμπεριφοράς σε πολυσύχναστα περιβάλλοντα. Η Αθήνα, μια πόλη γεμάτη με φαινομενικά ασυνήθιστες μεταλλικές ράβδους που καταλαμβάνουν τους δρόμους της -κάποιες με σημάδια βανδαλισμού, κάποιες άθικτες και λειτουργικές- γίνεται καμβάς για τη διαμόρφωση των φυσικών μας εμπειριών και πρόταση ενός ρευστού λεξιλογίου. Στο έργο Blue Dots τα σήματα καθιερώνουν συμβάσεις που γεφυρώνουν τη σφαίρα του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου, συνδυάζοντας διαφορετικά στοιχεία μεταξύ τους. Θυμίζοντας τον ψηφιακό κόσμο, η παρουσία ενός μπλε κύκλου λειτουργεί ως οπτική ένδειξη που συχνά χρησιμοποιείται στη διεπαφή χρήστη και χάρτη, επικεντρώνοντας την προσοχή σε συγκεκριμένες τοποθεσίες ή σημεία ενδιαφέροντος. Επιπλέον, οι συνδέσεις του μπλε με την ηρεμία και τη γαλήνη στο έργο αποπνέουν μια ατμόσφαιρα που δεν πάντα αναμενόμενη στον δημόσιο χώρο. Τα γλυπτά μπορούν ακόμα να ερμηνευθούν ως μια μορφή απρόσμενων σημάνσεων δρόμου, προσθέτοντας περαιτέρω στον πολυδιάστατο χαρακτήρα τους.

Μαλβίνα Παναγιωτίδη
Answers without questions, 2019
copper, dimensions variable

Το έργο της Μαλβίνας Παναγιωτίδη (ARTWORKS Fellow) Answers without questions αποτελείται από είκοσι γλυπτά μερών σώματος που σχηματίζουν ένα πλήρες σώμα. Είναι εμπνευσμένο από το επικό «Pharsalia» του Ρωμαίου ποιητή Λουκάν, στο οποίο η μάγισσα Εριχθώ χρησιμοποιώντας ευρεθέντα μέρη σώματος προβλέπει το μέλλον. Σε μια αντίστροφη χειρονομία, είκοσι μέρη του σώματος μορφοποιούνται με κερί χρησιμοποιώντας εκμαγεία του σώματος της καλλιτέχνιδας που έχουν καεί και μεταμορφωθεί. Με τη χρήση του χαλκού, το κερί λιώνει αφήνοντας τα μεταλλικά μέρη να συναρμολογηθούν. Αυτό το νέο σώμα μπορεί να παρέχει μόνο ερωτήσεις και όχι απαντήσεις για το μέλλον.

ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΩΝ

Manolis D. Lemos
Untitled (Mesh), 2023,
oil, wax, marble dust on transparently primed linen, aluminum stretchers, 209x151cm
Courtesy of the artist and Can Gallery

Untitled (Mesh) by Manolis D. Lemos (ARTWORKS Fellow) exists at the intersection of art and algorithm, capturing the delicate vibrations of creativity in an era shaped by artificial intelligence. The work delves into the evolving relationship between humans and technology, examining how AI reshapes and redefines artistic expression. Since 2018, Lemos has developed AI tools for artistic creation in collaboration with Konstantinos Daskalakis and MIT, pushing beyond traditional digital applications. These tools serve as an emotional extension of the artist, translating sketches and texts into images that pulse with a spectral, dreamlike quality. The piece’s monochromatic surface, etched with lines that evoke hurried sketches, erasures, and fragmented movements, forms a visual narrative of impermanence and transformation. This tension between spontaneity and machine precision creates a dialogue between the organic and the digital. The dense sensory layers of the images are born from collaborations that could not have been realized through conventional methods. Untitled (Mesh) explores the space where emotional expression and technological intervention intersect, embracing the unsettling allure of surrendering control. It invites the viewer to reflect on the blurred boundaries between human intention and digital translation, where creation becomes an ongoing negotiation of power and release. In this space, art does not simply adapt to technology—it is refracted through it, revealing something both familiar and provocatively otherworldly.

Stefania Strouza
Petrified Currents, Liquified Currencies, 2017
Marble, aluminum 90 x 120 cm
Courtesy of the artist and a.antonopoulou.art

Petrified Currents, Liquified Currencies by Stefania Strouza (ARTWORKS Fellow) explores the conceptual correlations between currents and currencies, focusing on how they shape the relationships between places and populations, while also examining the boundaries they dissolve between cultural narratives and economic activities. The work challenges traditional borders, questioning how economic systems and cultural narratives interact and blur the lines that divide them. The wall-based composition forms an abstract topography, weaving together vectors, currencies, and geological shapes, putting forward  conditions of connection as well as moments of isolation. The semicircular marble forms introduce the dual concepts of circulation and restriction, symbolizing the fluidity of exchange while also referencing the forces that divide and enclose.The aluminum reliefs, inspired by ancient coinage, further develop this exploration by addressing the evolving concept of value through time. From the pre-industrial Kula Ring system, where the exchange of seashells among Pacific island communities was based on symbolic value, to the contemporary digital systems of value exchange, where data flows seamlessly across the Internet, the work reflects the transitions of value in response to social, technological, and cultural developments.