Το «dummy» είναι μια σόλο περφόρμανς γύρω από προσωπικές εμπειρίες ντροπής και τους τρόπους με τους οποίους η ντροπή εγγράφεται στο σώμα, αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πεδίο. Ακολουθώντας μια συνειρμική ροή, η περφόρμερ κινείται μέσα από κατακερματισμένο λόγο, φωνητικές μετατοπίσεις και ηχητικές επαναλήψεις, καθώς η ντροπή αναδύεται ταυτόχρονα ως εμπειρία έκθεσης, απόσυρσης και ως πεδίο μετασχηματισμού. Μέσα από τη χρήση loop station, η «βουβή» φωνή της περφόρμερ ως dummy αντιγράφεται, επαναλαμβάνεται και στρωματοποιείται, σχηματίζοντας ένα ηχητικά και σημασιολογικά πολυεπίπεδο τοπίο. Ένας χείμαρρος από ρέπλικες αναδύεται, μέσα στον οποίο τα πάντα «λέγονται ξετσίπωτα»: από ακατάληπτα λεκτικά θραύσματα (lorem ipsum) έως ετυμολογικές και εννοιολογικές μετατοπίσεις. Η φιγούρα του dummy λειτουργεί άλλοτε ως ανδρείκελο που φέρει και αναπαράγει ξένες αφηγήσεις και άλλοτε ως crash test dummy, δοκιμάζοντας τα όρια της αντοχής και της αμηχανίας απέναντι στην επαναληπτικότητα της υπερέκθεσης.
Εικόνα αναφοράς, dummy, Χριστίνα Καραγιάννη, 2026
Η Χριστίνα Καραγιάννη είναι χορεύτρια, περφόρμερ, χορογράφος και ερευνήτρια με βάση την Αθήνα. Αναπτύσσει την πρακτική της στα πεδία της χορογραφίας και της περφόρμανς, διερευνώντας τη μετασχηματιστική δυνατότητα του χορού και τις πολιτικές, συναισθηματικές και επιτελεστικές διαστάσεις του σώματος και της φωνής. Η έρευνά της εστιάζει στις παιγνιώδεις διαρροές που αναδύονται μέσα από το φαινομενικά ασήμαντο: αμήχανους χορούς, γλωσσικά ολισθήματα και συνειρμικές διαδικασίες, όπου το νόημα εμφανίζεται χωρίς να διεκδικεί σοβαρότητα. Είναι απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης και του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης (MA Contemporary Theatre, Dance and Dramaturgy). Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνιδες και καλλιτέχνες από τα πεδία της χορογραφίας και των εικαστικών, μεταξύ άλλων με τις/τους amy pickles, Clara J. Borg, Nova Melancholia, arisandmartha, Μάρθα Πασακοπούλου, Μαριέλα Νέστορα, Ξένια Κογχυλάκη, Μαρία Κολιοπούλου, Ίρις Καραγιάν, The Callas, Franck-Lee Alli-Tis, Vera Sofia Mota, Pedro Gómez-Egaña, Michelle Moura και Michael Klien. Το ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ, το πρώτο της χορογραφικό έργο, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του MIRfestival (2025). Είναι μέλος της μουσικής συμμορίας komminuτέρας (Oyto Arognos, Franck-Lee Alli-Tis) και συνεπιμελείται, μαζί με τις Έλενα Νοβάκοβιτς και Νάσια Φουρτούνη, την ανεξάρτητη πλατφόρμα undercurrent. Το 2022 βραβεύτηκε από το Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) της ARTWORKS και το 2026 επιλέχθηκε ως Grantee του οργανισμού.