Το Baby’s Breath είναι ένα πρότζεκτ με κεντρικό άξονα μια ομώνυμη φανταστική μπάντα αποτελούμενη από πριγκίπισσες. Προσεγγίζει την punk και grunge μουσική, καθώς και τις underground σκηνές στην Ελλάδα και την Ολλανδία, ως κουλτούρες που έχουν, κατά καιρούς, επιτρέψει εμπειρίες και εκφράσεις queer ερωτισμού, τρυφερότητας και ελπίδας.
Το πρότζεκτ έχει ως αφετηρία την ατίθαση και συχνά αόρατη δημιουργικότητα της εφηβείας και ανακατασκευάζει το ονειρικό τοπίο της εφηβικής επιθυμίας να είναι κανείς μέλος μιας μπάντας, δίνοντας χώρο στην ίδια αυτή ανήμερη δημιουργικότητα. Χρησιμοποιώντας την μπάντα ως εκφραστικό μέσο, επιτελεστικές ποιότητες και εικόνες, όπως κοριτσίστικα στερεότυπα και μυθικά πρότυπα, αποκτούν υλική και σκηνική υπόσταση. Η μπάντα παίρνει τη μορφή τεσσάρων αμφίσημων punk πριγκιπισσών: της Άνοιξης, της Νύχτας, του Ωκεανού και του Ουράνιου Τόξου.
Μέσα από κινούμενες εικόνες, έναν δίσκο και ζωντανές επιτελέσεις, το Baby’s Breath αφηγείται συλλογικές και πολιτικές εντάσεις της καθημερινής ζωής. Η μπάντα γίνεται ένας χώρος φιλοξενίας απλών αλλά μνημειωδών στιγμών και εκστάσεων της queer ζωής, όπως ένα πρώτο φιλί στον δρόμο.
Εικόνας Αναφοράς, Baby’s Breath, Άννα Μαρία Πινακά, 2026
Η Άννα Μαρία Πινακά δουλεύει με μέσα όπως η ζωγραφική, το βίντεο, η περφόρμανς και ο γραπτός λόγος. Χρησιμοποιεί το κοριτσίστικο, το παιδικό, εικόνες queer θηλυκότητας και τη μέθοδο της αυτο-εθνογραφίας, συνθέτοντας ονειρικά τοπία και επαναπροσεγγίζοντας σύμβολα που συχνά απορρίπτονται ως ακατέργαστα ή αμαθή. Η πρώτη της ατομική έκθεση, stay with me, I’ll give you jewls (2023), παρουσιάστηκε στο opbo studio στον Πειραιά, σε επιμέλεια της Ιωάννας Γερακίδη. Το 2025, η έκθεσή της She Keeps Them Warm With Her Skirt(ROZENSTRAAT – a rose is a rose is a rose, Άμστερνταμ, σε επιμέλεια της Αγγελικής Τζωρτζακάκη και της Madelon van Schie) διερεύνησε την εικόνα της «πριγκίπισσας» ως μια σύνθετη μορφή θηλυκότητας και ως προϊόν μιας λευκής, αυτοκρατορικής Ευρώπης, διευρύνοντας τις άψογες εκφάνσεις της προς ένα αντιφατικό και πολύπλευρο υποκείμενο. Η Πινακά είναι κάτοχος διδακτορικού από το Πανεπιστήμιο του Roehampton (2017), όπου ερεύνησε μεθοδολογίες γύρω από την αξία και το πλεόνασμα στην τέχνη. Παράλληλα με την πανεπιστημιακή της πορεία, κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ακαδημαϊκές και καλλιτεχνικές εκδόσεις και πλατφόρμες, μεταξύ των οποίων τα I Confess!: Constructing the Sexual Self in the Internet Age (McGill-Queen’s University Press, 2019) και Kathy Acker, 1971–1974 (Éditions Ismael, 2019). Το 2023 συνεπιμελήθηκε την έκδοση Museum-ing: Research in Practice για το Stedelijk Studies Journal. Η μονογραφία της Porno-graphing: What do ‘dirty’ sexual subjectivities do to art? εκδόθηκε από την Onomatopee στο Αϊντχόφεν το 2017. Το 2026 επιλέχθηκε ως Grantee της ARTWORKS.