Η Κατερίνα Κότσαλα (γεν. 1982, Θεσσαλονίκη) ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι κάτοχος του Μεταπτυχιακού Εικαστικών Τεχνών (MET) της ΑΣΚΤ (2015) και της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (2013). Σπούδασε Βυζαντινή Εικονογραφία (2004!2006) και Συντήρηση & Αποκατάσταση Έργων Τέχνης (2003). Το 2010, η Κότσαλα ξεκίνησε τη μακροχρόνια έρευνα της στη φύση και στις προϊστορικές βραχογραφίες σε συνεργασία με μια διεθνή ομάδα αρχαιολόγων, παρουσιάζοντας την καλλιτεχνική της πρακτική σε συνέδρια και εκθέσεις, ενώ οι land art εγκαταστάσεις συνεχίζουν να υπάρχουν ή να επανεμφανίζονται ως επίγειοι αστερισμοί στο φυσικό περιβάλλον.Αφού έλαβε το μεταπτυχιακό της το 2015, μετακόμισε στο Βερολίνο και ξεκίνησε να συνεργάζεται με το στούντιο του Peter Linde Busk στο τμήμα ψηφιδωτών. Από το 2023, ο Peter Linde Busk και η Κατερίνα Κότσαλα αποτελούν το καλλιτεχνικό δίδυμο Busk & Kotsala. Ήταν μέλος της ομάδας της documenta 14 ως Coordinator Conservator-Art Handler, στην Αθήνα. Έχει βραβευτεί από την ARTWORKS και είναι Fellow του 1ου Προγράμματος Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (IΣΝ). Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 16η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών στην Ανκόνα της Ιταλίας (2013) και στην Post-Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης DA2 στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας (2013). Έχει παρουσιάσει το έργο της σε συνέδρια, ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε μουσεία, ινστιτούτα, γκαλερί και χώρους τέχνης, ενώ επιλεγμένες εκθέσεις της περιλαμβάνουν: Moving A Mountain, AK38, Αθήνα, 2023; Sisyphus, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, Αθήνα, 2018; Grønningen 2023, Den Frie Udstillingsbygning, Κοπεγχάγη, Δανία, 2023-2024. Η πρακτική της Κατερίνας Κότσαλα εξερευνά την περίπλοκη και συχνά ταραγμένη σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης, εμβαθύνοντας σε οικουμενικά θέματα γέννησης, θανάτου και συνύπαρξης μεταξύ ανθρώπινων και μη- έμβιων όντων. Το έργο της αμφισβητεί την έννοια της αρμονίας στη φύση, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο τα σύγχρονα τοπία καταναλώνονται αντί να βιώνονται πραγματικά, προσπαθώντας να αποτυπώσει την ουσία των πραγμάτων πέρα από το οπτικό, μέσα από τα απειλούμενα οικοσυστήματα. Η Κότσαλα ενσαρκώνει στο έργο της συναισθήματα, αισθήσεις, ψυχικές καταστάσεις – οικολογική θλίψη, βαθύ θρήνο και πένθος, αλλά και την επιθυμία για ελευθερία και αυτοφροντίδα.