Συντάκτης: gourgourini

Η παρουσίαση μεταφέρεται για την Τετάρτη 28/01

«Au Yaoundé, on faisait de grandes fêtes»

Έτσι έλεγε η γιαγιά του Alexandre Collet, μιλώντας για τα μεγάλα, μεγάλα πάρτι που διοργάνωνε κάποτε, σε μια παραμορφωμένη φαντασίωση ενός παρελθόντος και ενός τόπου που εκείνος δεν γνώρισε ποτέ.

Η καλλιτεχνική έκδοση που εκδόθηκε το 2025, ΜΟΥ/ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΤΑ ΠΑΡΤΙ, αποτελεί μέρος της ευρύτερης έρευνας του καλλιτέχνη και συγκεντρώνει προσωπικό αρχειακό υλικό και οικογενειακές μνήμες σε μορφή σημειώσεων, μαζί με δικά του σχέδια και κείμενα. Στην έκδοση αυτή, προσπαθεί να επανάσυναρμολογήσει τις ιστορίες που του αφηγούνταν η γιαγιά του, ενώ σκέφτεται το πάρτι ως έναν χώρο προβολής, προσδοκίας και απογοήτευσης.

«Υπάρχει άραγε κάτι κοινό ανάμεσα στα δικά μου queer πάρτι και στα πάρτι της γιαγιάς μου;»

Ο Alexandre Collet, σε συζήτηση με την επιμελήτρια Χριστίνα Πετκοπούλου, θα μοιραστεί οικογενειακές και προσωπικές αναμνήσεις από πάρτι, μετά από μια σύντομη προβολή και ανάγνωση επιλεγμένων αποσπασμάτων από το βιβλίο.

Η βραδιά θα κλείσει με ένα ειδικό party playlist.
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά.

ΜΟΥ/ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΤΑ ΠΑΡΤΙ
Παρουσίαση βιβλίου // 28/01/2026, 20:00
βιβλιοπωλείο ADAD
Ανθέου 1, Αθήνα 118 52

* Ο Alexandre Collet είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο των εικαστικών τεχνών και η Χριστίνα Πετκοπούλου είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο της επιμέλειας. 

«Τίποτε δεν είναι μαγεία, όλα είναι σκέτη αλήθεια. Η τεχνική ώρες-ώρες φαντάζει μαγεία, δεν είναι μαγεία, μονάχα προσπαθεί… μάλλον όχι, ας το πω πιο σωστά: ΕΙΝΑΙ τέχνη. Ναι βέβαια η πόκα είναι κάτι τόσο αληθινό, που δεν υπάρχει κανείς που να το συνάντησε και να μην ένιωσε τη μαγεία του. Εγώ κάποιος κατάλληλος για μάθημα; Όχι μάλλον… ο μάγος πρέπει νάναι το μεδούλι του ίδιου του παιχνιδιού. Πάντα παίζουν 5 φύλλα… τεχνικά κρατάμε μόνον αυτό για να μη σας κουράσω με λεπτομέρειες. Είναι ήδη μάλλον γνωστό στους πιο πολλούς κι ίσως υπεραρκετό… Πέντε!… σαν: «ευ-τυ-χί-ε-ς», «ε-πι-μο-νέ-ς», «ε-με-τι-κό-ς» – περίεργη σκέψη αυτή, αλλά ταιριάζει με τη ζάλη της αδρεναλίνης. Φυσικά η πόκα παίζεται από πολύ κόσμο αλλά ευκαιριακά σαν κάτι παροδικό, εδώ σας μιλώ αποκλειστικά για το τι στ’ αλήθεια είναι, κάτι που αφορά τους αληθινούς εραστές της, τους ιππότες της… Η πόκα είναι η Δουλτσινέα τους. Θα μπω στην ουσία λίγο, ο χρόνος φαίνεται ατελείωτος. Δεν είναι όμως!»

Η ομάδα Πείρα(γ)μα παρουσιάζει για έξι παραστάσεις το θεατρικό έργο του Νίκου Κυριακίδη «Η Κέντα.»

Ένας θάνατος, μια ανάκριση, ένα παραλήρημα.

Ένας ηθοποιός μια μουσικός και μια κουκλοπαίχτρια θα βρίσκονται για δύο ώρες επί σκηνής, χρησιμοποιώντας τα ελάχιστα σκηνικά μέσα, με στόχο να αναδείξουν το κείμενο του συγγραφέα και τις διαφορετικές χρονικότητες στις οποίες μας εισάγει.

Η σύνθεση της παράστασης προέκυψε από τη δημιουργική συνομιλία τεσσάρων μελών της ομάδας Πείρα(γ)μα, που προέρχονται από διαφορετικά καλλιτεχνικά πεδία: η Δρ. Δέσποινα Ζαχαροπούλου από τον χώρο των εικαστικών και της performance art, η μουσικός και υποψήφια διδάκτωρ Ελένη Μπαίλη, και ο ηθοποιός Γιάννης Καρούνης και η κουκλοπαίχτρια Σοφία Σαρρή. Αποτέλεσμα αυτής της δημιουργικής συνομιλίας ήταν η εργασία και έρευνα πάνω στην ισότιμη ενεργοποίηση όλων των εκφραστικών εργαλείων του ηθοποιού (σώμα, φωνή, κίνηση, λόγος, βλέμμα) μέσα από μια συνολική προσέγγιση της σκηνικής τους παρουσίας.

«Η Κέντα»
του Νίκου Κυριακίδη
από 12 Ιανουαρίου 2026
Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Θέατρο της Κούκλας

Σκηνοθεσία: Γιάννης Καρούνης Δέσποινα Ζαχαροπούλου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Ελένη Μπαίλη
Ερμηνεία: Γιάννης Καρούνης
Κουκλοπαίχτρια-εμψύχωση Κούκλας: Σοφία Σαρρή
Στο Ακορντεόν η Ελένη Μπαίλη
Κατασκευές Κούκλας ο Τάκης Σαρρής

12 & 13 Ιανουαρίου και 26 & 27 Ιανουαρίου, 2026 στις 21:00

Εισιτήρια: https://www.ticketservices.gr/event/theatro-tis-kouklas/

*H Δέσποινα Ζαχαροπούλου είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Myth and Kinship
KATES-FERRI PROJECTS & WILHELMINA GALLERY
561 Grand Street NY 10002
On view January 16 – February 21, 2026
Opening Reception: Friday, January 16th 6-8pm

The Metropolitan Museum of Art, NY 10028
Thursday, January 15th 2:00pm
Salvador Jiménez-Flores presents a Spanish-language talk on the ritual and symbolic significance of huésped figurines and the transformation of Mesoamerican ceramics from utilitarian objects into vehicles of identity and spirituality.

Thursday, January 15th 3:00pm
Athens-born artist Iasonas Kampanis leads an intimate walkthrough of The Metropolitan
Museum of Art with select arts and cultural members in New York City. Kampanis will
highlight works from the collection that inspire his artistic practice and share personal insights into his creative process.

Free with museum admission

Kates Ferri Projects & Wilhelmina Von Blumenthal’s Art Gallery with curatorial advisor Micaela Giovannotti, are pleased to present Myth and Kinship, a compelling dialogue between Greek artist Iasonas Kampanis and Mexican-American artist Salvador Jiménez- Flores on view January 16 to February 21, 2026 with an artist’s reception on Friday, January 16th 6-8pm at 561 Grand Street NYC 10002.

This exhibition brings together two visionary practitioners whose work excavates the transformative power of ritual, mask, and the sacred within their respective Mediterranean and Mesoamerican cultural landscapes. Iasonas Kampanis’ work is accompanied by a text written for the exhibition by International curator Marina Fokidis with Jimènez- Flores’ presentation featuring a text by Ulises Matamoros Ascensión.

Myth and Kinship
KATES-FERRI PROJECTS & WILHELMINA GALLERY
561 Grand Street, NY 10002
Διάρκεια έκθεσης: 16 Ιανουαρίου – 21 Φεβρουαρίου 2026
Εγκαίνια: Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, 18:00–20:00

The Metropolitan Museum of Art, NY 10028
Πέμπτη 15 Ιανουαρίου, 14:00
Ο Salvador Jiménez-Flores παρουσιάζει μια ομιλία στα ισπανικά σχετικά με την τελετουργική και συμβολική σημασία των ειδωλίων huésped και τη μεταμόρφωση της μεσοαμερικανικής κεραμικής από χρηστικά αντικείμενα σε φορείς ταυτότητας και πνευματικότητας.

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου, 15:00
Ο γεννημένος στην Αθήνα καλλιτέχνης Ιάσονας Καμπάνης καθοδηγεί μια ιδιαίτερα προσωπική περιήγηση στο The Metropolitan Museum of Art για επιλεγμένα μέλη του καλλιτεχνικού και πολιτιστικού χώρου της Νέας Υόρκης. Ο Καμπάνης θα αναδείξει έργα από τη συλλογή που εμπνέουν την καλλιτεχνική του πρακτική και θα μοιραστεί προσωπικές σκέψεις για τη δημιουργική του διαδικασία.

Είσοδος ελεύθερη με το εισιτήριο του μουσείου.

Οι Kates Ferri Projects & η Art Gallery της Wilhelmina Von Blumenthal, με σύμβουλο επιμέλειας τη Micaela Giovannotti, παρουσιάζουν με χαρά την έκθεση Myth and Kinship, έναν δυναμικό διάλογο ανάμεσα στον Έλληνα καλλιτέχνη Ιάσονα Καμπάνη και τον Μεξικανοαμερικανό καλλιτέχνη Salvador Jiménez-Flores. Η έκθεση θα παρουσιαστεί από τις 16 Ιανουαρίου έως τις 21 Φεβρουαρίου 2026, με δεξίωση των καλλιτεχνών την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, 18:00–20:00, στον χώρο 561 Grand Street, NYC 10002.

Η έκθεση φέρνει σε διάλογο δύο οραματικούς δημιουργούς, των οποίων το έργο διερευνά τη μεταμορφωτική δύναμη της τελετουργίας, της μάσκας και του ιερού μέσα στα αντίστοιχα μεσογειακά και μεσοαμερικανικά πολιτισμικά τοπία τους. Το έργο του Ιάσονα Καμπάνη συνοδεύεται από κείμενο γραμμένο ειδικά για την έκθεση από τη διεθνώς αναγνωρισμένη Mαρίνα Φωκίδη, ενώ η παρουσίαση του Jiménez-Floresς περιλαμβάνει κείμενο του Ulises Matamoros Ascensión.

KATES-FERRI PROJECTS
561 Grand Street NY 10002
1 917 536 1999
[email protected]

*Ο Ιάσωνας Καμπάνης είναι ARTWORKS Fellow

Τι σημαίνει making of;

Πότε είναι έτοιμη μια παράσταση;

Το Inside Out είναι μια υβριδική παράσταση όπου χορός και κινηματογραφικές πρακτικές αναμειγνύονται σε ένα παιγνιώδες ντουέτο. Οι δύο δημιουργοί–performers εξερευνούν τι συμβαίνει όταν το «μέσα» και το «έξω», το «μπροστά» και το «παρασκήνιο», αρνούνται να μείνουν στη θέση τους. Στοιχεία που συνήθως μένουν αθέατα αποκαλύπτονται, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον που φωτίζει διαφορετικές οπτικές. Η παράσταση ακροβατεί ανάμεσα στη χορογραφική δομή και τη λογική του κινηματογραφικού κάδρου, δημιουργώντας μια εμπειρία που προκαλεί ερωτηματικά για τις σκηνικές πρακτικές.

Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, οι δύο χορογράφοι δοκιμάζουν να «σκηνοθετήσουν» τις εαυτές τους, αφήνοντας χώρο στην αμηχανία, τον ενθουσιασμό και τα αναπάντεχα που γεννιούνται στη δημιουργική διαδικασία. Το Inside Out, μια ωμή και πολυμορφική παράσταση, ανοίγει ένα διάλογο με το κοινό προσκαλώντας το να παρακολουθήσει τη διαδρομή από το backstage στο κέντρο της σκηνής.

Συντελεστές

Σύλληψη / Χορογραφία / Ερμηνεία Κωνσταντίνα Μπάρκουλη-Γάβρη, Νάντη Γώγουλου

Μουσική σύνθεση / Σχεδιασμός Ήχου Νεφέλη Λυσιμάχου

Σχεδιασμός φωτισμού Τάσος Παλαιορούτας, Εβίτα Σκρυμιζέα

Δραματουργία Μπετίνα Παναγιωταρά

Επεξεργασία Βίντεο / Μοντάζ Κωνσταντίνα Μπάρκουλη-Γάβρη, Νάντη Γώγουλου

Βοηθός χορογράφων Άννα Ανουσάκη

Φωτογραφίες Πάτροκλος Σκαφιδάς

Μακιγιάζ Φωτογράφισης Κρυσταλία Τσάμη

Γραφιστική επιμέλεια Μάρκελλος Κολοφωτιάς

Επικοινωνία Ελένη Τσέκου

Οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής Όλγα Τσατσούλη

Παραγωγή ΜΕΤΑΝΕΙΡΑ ΑΜΚΕ

Ευχαριστίες: Μαρκέλλα Μανωλιάδη, Φίλιππο Βασιλείου, Ιωάννα Ζυμαρίτη, Νεφέλη Γιώτη και του FLUX Laboratory Athens.

Με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ, του Goethe- Institut Athen και της ARTWORKS.

Παραγωγή ΜΕΤΑΝΕΙΡΑ ΑΜΚΕ 

Πληροφορίες:
Ημερομηνίες: Σάββατο 17 και Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026 στις 21:00 και Παρασκευή 23/1 στις 21:30
Τοποθεσία: ΜΑΜΜΟΤ, (Σίνα 52, Αθήνα 106 72)
Διάρκεια: 45’
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/inside-out
Τιμές εισιτηρίων: 12 € γενική είσοδος
Πληροφορίες: 6973921747

*Η Κωνσταντίνα Μπάρκουλη-Γάβρη και η Νάντη Γώγουλου είναι ARTWORKS Fellows

Η Ίρις Τουλιάτου τιμήθηκε με το Βραβείο Pista 500 2025, το οποίο παρουσιάζεται από τη γκαλερί Sylvia Kouvali, Λονδίνο και Πειραιάς.

Το βραβείο, που θεσπίστηκε το 2023 σε συνεργασία με την Pinacoteca Agnelli, προσφέρει στη νικήτρια καλλιτέχνιδα τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα έργο για τη μόνιμη διαφημιστική πινακίδα της πίστας στην οροφή του Lingotto, της πρώην πίστας δοκιμών αυτοκινήτων της FIAT.

Επιτροπή:
Claude Adjil, Επιμελητής, Serpentine Gallery, Λονδίνο ·
Hendrick Folkerts, Επιμελητής και Επικεφαλής Εκθέσεων, Moderna Museet, Στοκχόλμη ·
Pietro Rigolo, Επικεφαλής Επιμελητής, Pinacoteca Agnelli, Τορίνο ·
Nicola Trezzi, Επιμελητής, Pinacoteca Agnelli, Τορίνο.

Ο Αθανάσιος Κανάκης (ARTWORKS Fellow 2022) επιλέχθηκε ως ένας από τους δώδεκα υποτρόφους του UNFOLD Fellowship Program 2025/26, έπειτα από μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική διεθνή ανοιχτή πρόσκληση.

Στο πλαίσιο του 9μηνου UNFOLD Fellowship Program 2025/26, ο Αθανάσιος Κανάκης θα συμμετάσχει σε καλλιτεχνική φιλοξενία στην Πορτογαλία, συνεργαζόμενος στενά με μια τοπική κοινότητα της περιφέρειας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος, θα ασχοληθεί με έρευνα και συμμετοχικές καλλιτεχνικές πρακτικές που διερευνούν τις κοινωνικές, πολιτισμικές και χωρικές διαστάσεις του δημόσιου χώρου, δίνοντας έμφαση στη συνεργασία, τον διάλογο και τη συλλογική εμπειρία.

Το fellowship εκτείνεται σε διάστημα εννέα μηνών, προσφέροντας τον απαραίτητο χρόνο για ουσιαστική εμβάθυνση, ανταλλαγή γνώσης και πειραματισμό. Η καλλιτεχνική φιλοξενία θα κορυφωθεί με μια δημόσια δράση και παρουσίαση τον Σεπτέμβριο του 2026, όπου το έργο που θα παρουσιαστεί στον δημόσιο χώρο, σε άμεση σύνδεση με την κοινότητα που συμμετείχε στη διαδικασία.

Μάθετε περισσότερα για το UNFOLD Fellowship Program εδώ.

Η νέα περφόρμανς της Δέσποινας Ζαχαροπούλου, με τίτλο «Attachment», κάνει πρεμιέρα στο πλαίσιο της ζωντανής περφόρμανς PROMENADE του Athens Video Dance Project, την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2025.

Πού: ΦΙΑΤ (Φαλήρου 97, Κουκάκι, Αθήνα)
Πότε: Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2025, 21:00–22:00
Εισιτήρια & πληροφορίες:
https://www.more.com/gr-el/tickets/dance/promenade-avdp-16-fiat

Η παρουσίαση Like wildflowers in the cracks συγκεντρώνει οκτώ κινηματογραφικά έργα εννέα διεθνών
καλλιτεχνών, εστιάζοντας στην έννοια της ελπίδας, ως απόρροια συλλογικής επιθυμίας, και προσπάθειας για αλλαγή. Η ελπίδα, όπως μας θυμίζει η Bell Hooks, αποτελεί αναγκαίο συστατικό κάθε πολιτικού αγώνα για ριζική αλλαγή, ιδιαίτερα σε συνθήκες απογοήτευσης και κοινωνικής αποξένωσης. Το πρόγραμμα προβολών διερευνά το πώς η μνήμη, η επιμονή και η αγάπη – ενάντια σε δομές που προωθούν την εξουθένωση και την απάθεια – λειτουργούν ως πολιτικές πράξεις, βαθιά ανθρώπινες και ως τρόποι αντίστασης και επαναπροσδιορισμού της πραγματικότητας. Όπως τα αγριολούλουδα, που φυτρώνουν μέσα από τις ρωγμές, έτσι και η ελπίδα αναδύεται εκεί όπου κάτι σπάει, ραγίζει ή αμφισβητείται, δημιουργώντας νέες, πιθανές εκδοχές της πραγματικότητας.

ΜΕΡΟΣ Α: 15 Ιανουαρίου 2025, 20:00
Like wildflowers in the cracks: What we carry
Την πρώτη ημέρα διερευνάται η σχέση παρελθόντος και παρόντος, μνήμης και ταυτότητας. Η σχέση αυτή δεν είναι στατική, αλλά πεδίο ζωντανό που ανακαλείται, επανανοηματοδοτείται και επαναδιαμορφώνεται μέσα από την επανεξέταση ντοκουμέντων, προφορικών αφηγήσεων και βιωμένων εμπειριών – πρακτικές που επιμένουν να επιστρέφουν και να μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά, συχνά στο περιθώριο των επίσημων ιστορικών αφηγήσεων. Παράλληλα, η μουσική και η ποίηση λειτουργούν ως μέσο αντίστασης, συνέχειας και πολιτισμικής επιβίωσης απέναντι σε εγκληματικές ιστορίες αποικιοκρατίας, εκτοπισμού και απώλειας. Μέσα από προσωπικές και συλλογικές αφηγήσεις χαράσσονται ρωγμές που αμφισβητούν τις τρέχουσες αφηγήσεις και διαμορφώνουν τον κόσμο, όπως τον γνωρίζουμε και τον αντιλαμβανόμαστε.

ΜΕΡΟΣ Β: 16 Ιανουαρίου 2026, 20:00
Like wildflowers in the cracks: Signals from the otherwise
Την δεύτερη μέρα εστιάζουμε στην επανεξέταση και αναδιαμόρφωση της πραγματικότητας, μέσα από τη δημιουργία εναλλακτικών κόσμων, όπου οι τρέχουσες αφηγήσεις – πατριαρχικές, καπιταλιστικές,
τεχνολογικές, νομικές – καθώς και η γραμμική αντίληψη του χρόνου, αμφισβητούνται και υπερβαίνονται. Σε αυτό το οριακό σημείο μεταξύ πραγματικότητας και μύθου, αποδομούνται οι αφηγηματικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί, οι εξουσίες και οι ιεραρχίες που διαμορφώνουν και αναπαράγουν τη σύγχρονη εμπειρία ζωής. Ταυτόχρονα, η ταυτότητα και η έννοια της ατομικότητας καταρρέουν, δημιουργώντας ένα αμάλγαμα πολλαπλών πραγματικοτήτων. Σε αυτό το πλαίσιο, γεννιούνται νέες μορφές αντίστασης και συλλογικότητας, όπου η ελπίδα γίνεται συνειδητή πράξη αγάπης και επιλογής, αναζητώντας και υλοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους (συν)ύπαρξης και συμβίωσης.

Λίστα καλλιτεχνών: Diogo da Cruz and Fallon Mayanja, Shuruq Harb, Αγάπη Χαρμάνη, Phuong
Thao Nguyen, Εύα Παπαμαργαρίτη, Jonathan Uliel Saldanha, Tai Shani, Jala Wahid
Επιμέλεια: Δέσποινα Τζάνου
Τοποθεσία: Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη

*H Δέσποινα Τζάνου και η Εύα Παπαμαργαρίτη είναι ARTWORKS Fellows

Τι σημαίνει σήμερα «να συστήνεται κάποια στον κόσμο»;

Το Mammot φιλοξενεί την ομαδική έκθεση Please Allow Me to Introduce Myself και παρουσιάζει το έργο έξι Ελληνίδων φωτογράφων, οι οποίες εξερευνούν διαφορετικές διαδρομές προσωπικής αφήγησης.

Παρουσία, αυτοπαρουσίαση, η πράξη να συστήνω τον εαυτό μου, μέσα από σύγχρονες γυναικείες προσεγγίσεις που εστιάζουν στην προσωπική διεκδίκηση. Στην ανάγκη κάθε δημιουργού να καταλάβει τον χώρο που της ανήκει και να τον ορίσει εκ νέου εκφράζοντας μέσα από αυτόν το δικό της προσωπικό αφήγημα που γίνεται ταυτόχρονα συλλογικό.

Οι φωτογράφοι Υακίνθη Κολιοδέδε, Αντιγόνη Παπαντώνη, Αλεξάνδρα Ρίμπα, Ελευθερία Στάμου, Δανάη Χαραλαμπίδου και Ιωάννα Χατζηανδρέου συνθέτουν ένα πολυφωνικό σύνολο, που αναδεικνύει την ποικιλία των οπτικών αφηγήσεων στη σύγχρονη ελληνική φωτογραφία.

Η έκθεση Please Allow Me to Introduce Myself προσκαλεί το κοινό να αναλογιστεί τι σημαίνει σήμερα «να συστήνεται κάποια στον κόσμο» μέσα σε μια οπτική κουλτούρα που καθορίζεται όλο και περισσότερο από την αυτοπροβολή και τις μορφές ετεροκαθοριζόμενης ταυτότητας.

Εγκαίνια έκθεσης:
19 Δεκεμβρίου 2025 | 18:00- 22:00

Mammot
Σίνα 52, Αθήνα

Η Μυρτώ Ξανθοπούλου παρουσιάζει το βιβλίο της με τίτλο ” Τέρμα Ασκληπιού” την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου, 2015 από τις 19:00 στο στούντιο της, Αριανίτου 5, Αθήνα. Tην ίδια ημέρα στις 20:30 θα πραγματοποιηθεί perfomance από την ίδια.

O εικαστικός κόσμος της Μυρτώς Ξανθοπούλου συνίσταται σε έργα μικρών και μεσαίων διαστάσεων, γλυπτικές συνθέσεις και κατασκευές που προκύπτουν από ευτελή, εύθραυστα και αποσυντιθέμενα υλικά, ίχνη της καθημερινής ζωής, όπως χαρτιά συσκευασίας, σακούλες, τετράδια και σελίδες σημειώσεων, μακέτες, ξυλάκια, καλάμια, γύψο, σελοτέιπ, κόλλα, μπογιά, τσιγαρόχαρτο, αλλά και από λέξεις και φράσεις γραμμένες, κολλημένες, πλεγμένες, κομμένες, σβησμένες. Τα έργα της απαιτούν χρόνο και κοπιώδη χειροναξία. Πρόκειται για μια χειρωνακτική διαδικασία κατά την οποία η καλλιτέχνις δοκιμάζει τα όρια της αντοχής της, αλλά και την αντίσταση στη φθορά των υλικών που χρησιμοποιεί, επιδιώκοντας συγχρόνως μια σωματική αλλά και πνευματική σύνδεση με την υλικότητα μέσω της τριβής, της επανάληψης και της εξάντλησης.

Στο έντονα αυτοβιογραφικό, γλωσσοκεντρικό και ιδιοσυγκρασιακό της έργο, η Ξανθοπούλου στρέφει το βλέμμα της στην καθημερινότητα, την ορατή αλλά και την αθέατη, την κρυφή και την φανερή, ενώ με χιούμορ, παιγνιώδη διάθεση και υπαρξιακή αγωνία, δίνει σημασία σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και βιώνουμε κάθε μέρα, ξανά και ξανά. Μέσα από ένα ιδιαίτερα προσωπικό, εσωτερικό και ειλικρινές έργο, η καλλιτέχνις μεταπλάθει το οικείο, το τετριμμένο και το ταπεινό σε μια ποιητική του καθημερινού. Η Ξανθοπούλου πειραματίζεται με τα νοήματα που προσδίδουν οι λέξεις αλλά και με τον ρυθμό, την αυτό-έκφραση, την ποίηση, την αυτοβιογραφία, την απώλεια, την ταλαιπωρία. Ασχολείται με το συναίσθημα (affect) και την οικειότητα (intimacy) και πραγματεύεται έννοιες όπως η αγάπη, ο έρωτας, η κόπωση, η φροντίδα, η απογοήτευση και η εξουθένωση.

Η γλώσσα αποτελεί την βάση για την καλλιτεχνική της έρευνα και πρακτική. Η Ξανθοπούλου παίζει με την κυριολεξία και τη μεταφορά, την αργκό αλλά και το ακατανόητο, το απαρατήρητο και το παράδοξο, τα ανοιχτά νοήματα και τις εκφραστικές αοριστίες των λέξεων και των φράσεων που φτιάχνει. Πρόκειται για μια γλώσσα όπου το λεκτικό συνυπάρχει με το μη λεκτικό, το οποίο εκφράζεται με τις παύσεις, τα σβησίματα, τα σκισίματα, τις μουτζούρες και τα φθαρμένα υλικά που συγκροτούν τα έργα της. Στην απλή, καθομιλουμένη, ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιεί, συναντάμε διάσπαρτες λέξεις με διττή σημασία, φράσεις που προσπαθούν να αρθρώσουν, να νοηματοδοτήσουν αλλά και να ακυρώσουν, να ανατρέψουν και να καταρρίψουν. Η γλώσσα της Ξανθοπούλου είναι σιωπηρή αλλά και ηχηρή, ζωντανή αλλά και υπό κατάρρευση, ωμή αλλά και τρυφερή, ανοιχτή αλλά και άμεση, μια γλώσσα που επαναλαμβάνεται και που αδυνατεί, μια γλώσσα τετριμμένη αλλά και ποιητική, μια γλώσσα που επιθυμεί αλλά και τραυματισμένη.

Το βιβλίο καταγράφει τον κόσμο της καλλιτέχνιδας, τα έργα της αλλά και τις σημειώσεις της, αυτά που συναντάει κανείς στο εργαστήριο της, στο γραφείο της, στα τετράδια της, στους τοίχους όπου κολλάει αυτά που φτιάχνει. Και λέω αυτά που φτιάχνει γιατί αυτός είναι ο τρόπος που δουλεύει η καλλιτέχνις: κολλάει, ξεκολλάει, συνθέτει, αποσυνθέτει, ανασυνθέτει, γκρεμίζει, ισορροπεί, πλέκει και μετά παίρνουν την μορφή έργων, αποφασίζοντας τι από αυτά που φτιάχνει θα εκτεθεί εκτός του εργαστηρίου. Το βιβλίο σκανάρει τα προσχέδια και τις κατασκευές που φτιάχνει καθώς και τα σχόλια και τις σημειώσεις που κρατάει πριν γίνουν Έργα, πριν πάρουν τελική μορφή. Στο βιβλίο, το στοιχείο της επανάληψης των έργων και των μερών των έργων έχει ως σκοπό την μέγιστη δυνατή παρατήρηση, εξέταση και ανάγνωση της δουλειάς.

Οι τίτλοι της Ξανθοπούλου παίζουν κεντρικό ρόλο στη δουλειά της, καθώς συνθέτουν τον ποιητικό πυρήνα των έργων της. Το Τέρμα Ασκληπιού, αναφέρεται σε ό,τι σημαίνουν για την καλλιτέχνιδα οι δυο αυτές λέξεις μαζί αλλά και μεμονωμένα: την Οδό Ασκληπιού όπου είχε για χρόνια το εργαστήριο της, το τέλος αυτού του κύκλου ζωής, το τέρμα του λεωφορείου 026 που συνήθιζε να παίρνει, το υπαρξιακό τέλμα στο οποίο βυθίζεται κανείς, το τέλος μιας αστικής συνθήκης και η νέα αρχή που έχει επέλθει με τον εξευγενισμό της Ασκληπιού αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Εξαρχείων. Στον τίτλο αυτό, η προσωπική βιογραφία συναντά τη συλλογικότητα και το προσωπικό συνδιαλέγεται με το πολιτικό. —Δάφνη Βιτάλη, Ιστορικός τέχνης, Επιμελήτρια ΕΜΣΤ

Παρουσίαση βιβλίου
Μυρτώ Ξανθοπούλου
“Τέρμα Ασκληπιού”

Επιμέλεια: Κατερίνα Βαζούρα
Σχεδιασμός: Studio Lialios Vazoura
Φωτογραφίες (σελ. 177-191): Πέτρος Νικόλτσος

Γλώσσα: Ελληνικά
Σελίδες: 192
Διάσταση: 143 × 210mm, μαλακό εξώφυλλο με αυτιά
Εκδόθηκε σε 200 αντίτυπα

Οκτώβριος, 2025

ISBN: 978-618-87122-5-6

*Η Μυρτώ Ξανθοπούλου είναι ARTWORKS Fellow 

H σειρά εκθέσεων Η Ρίζα που Πάλλεται/Τhe Palpitating Root εγκαινιάζεται στις 24/11 στην πόλη της Φλώρινας και στρέφει το ενδιαφέρον στα μαγικά κανάλια που διατρέχουν τις σύνθετες πραγματικότητες, μέσα από έργα σύγχρονων καλλιτεχνών και καλλιτεχνιδών που θα προκύψουν από μια επιτόπια έρευνα στην ακριτική περιοχή, όπου η φύση, η πλούσια ιστορία και η πολλαπλότητα των παραδόσεων συνυπάρχουν σε ένα κινηματογραφικό τοπίο. Στο πρώτο επεισόδιο της έκθεσης, ο Κωνσταντίνος Κωτσής και η Δέσποινα Χαριτωνίδη θα παρουσιάσουν την επιτελεστική γλυπτική παρέμβαση Ο Τελευταίος Χάρτης στη γειτονιά της δημοτικής αγοράς και 24/11 στις 19:00 θα πραγματοποιήσουν περφόρμανς στην οδό Ταγματάρχου Ναούμ.

Έχοντας ως αφετηρία τον μαγικό ρεαλισμό, όπως αυτός εμφανίστηκε στην λογοτεχνία αλλά και μελετήθηκε από τις φεμινιστικές και μεταποικιακές σπουδές, η έκθεση φωτίζει την αναπόδραστη διαπλοκή των φυσικών και πνευματικών κόσμων, και αναζητά τα στοιχεία που συνιστούν το «μυστήριο που αναπνέει πίσω από τα πράγματα». Αφήνοντας, έτσι, τις ανεπίσημες, τις τοπικές, τις λωξές αφηγήσεις να αναδυθούν, Η Ρίζα που Πάλλεται αμφισβητεί τις μονόπλευρες προσλήψεις της ιστορίας, της φύσης, του φύλου για να επιστρέψουμε σε μια κουήρ οπτική που ανιχνεύει τις αμέτρητες εκφάνσεις όλων των παραπάνω. Ο Κωνσταντίνος Κωτσής, δημιουργώντας πολυμεσικές εγκαταστάσεις με μια γλυπτική αντίληψη, επικεντρώνεται στη φυσική και λαογραφική παρατήρηση μέσα στο ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό συγκείμενο για να εμπλέξει τις προσωπικές με τις ιστορικές αφηγήσεις. Η Δέσποινα Χαριτωνίδη με τη γλυπτική αλλά και την επιτελεστική πρακτική της, διερευνά τις σχέσεις μεταξύ φύσης, ύλης και ανθρώπινων κατασκευών. Στην κοινή τους αυτή έρευνα και στο τελικό έργο «η υλικότητα λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης για τον στοχασμό πάνω στη σχέση τόπου με τη συλλογικότητας και την ιστορική συνέχειας, αντλώντας υλικό από την χαραυγή των ανθρώπινων κοινωνιών», όπως σημειώνουν.

Η Ρίζα που Πάλλεται/Τhe Palpitating Root θα είναι το πρώτο κεφάλαιο που θα εγκαινιάσει τη λειτουργία του Προγράμματος Φιλοξενίας ΦΑΝΚΑ Florina Art Residency σε παραγωγή του Α-DASH. Στα επόμενα επεισόδια της χρονιάς θα φιλοξενηθούν οι Μαρια Βαρελά, Catriona Gallagher και το καλλιτεχνικό ντουέτο Phantom Investigations (Iνώ Βαρβαρίτη και Γιάννης Δελαγραμμάτικας). Το Πρόγραμμα Φιλοξενίας σε επιμέλεια της Χριστίνας Πετκοπούλου έχει ως στόχο να προσφέρει σε ετήσια βάση σε καλλιτέχνιδες/-ες/-ά, συγγραφείς και επιμελήτριες/-ές/-ά, μέσα από επισκέψεις τους στην πόλη της Φλώρινας, τη δυνατότητα να διεξάγουν επιτόπια έρευνα να εκθέτουν έργο μέσα από συλλογικές διαδικασίες και ως ανταπόκριση στο επιμελητικό κάλεσμα της κάθε ενότητας. Οι ετήσιοι θεματικοί άξονες θα αντλούν έμπνευση και υλικό από το τοπικό στοιχείο, την μεθοριακότητα και στις ειδικές ποιότητες που μπορεί αυτή να προσφέρει στην καλλιτεχνική συνθήκη, παραγωγή και έρευνα.

Η Ρίζα που Πάλλεται/Τhe Palpitating Root
Επ.:1: Ο Τελευταίος Χάρτης
Κωνσταντίνος Κωτσής/Δέσποινα Χαριτωνίδη
24.11.25, Φλώρινα
Επιμέλεια: Χριστίνα Πετκοπούλου

* Ο Κωνσταντίνος Κωτσής και η Χριστίνα Πετκοπούλου είναι ARTWORKS Fellows

Λέμε “Oops!” απολογητικά. Λέμε “Oops!” υποκριτικά. Έκπληκτοι αναφωνούμε “Oops!” για ένα ατύχημα που προκαλέσαμε. Για κάτι που δήθεν δεν περιμέναμε να γίνει κατ’ αυτόν τον τρόπο, ή να έχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Για μια μικρή αναποδιά, μια ατυχία, ή μια στραβοτιμονιά. Λέμε “Oops!” κι ανασηκώνουμε τους ώμους αδιάφορα.

Είμαστε καρτούνς σε μια σειρά κινουμένων σχεδίων, δεν έχουμε αισθήματα, δεν έχουμε σώμα, δεν κάνουμε σκέψεις, βάζουμε τρικλοποδιά το ένα στο άλλο, παίζουμε ξύλο, γελάμε μηχανικά, σκοτωνόμαστε και ξαναζωντανεύουμε, ξανά και ξανά. Είμαστε οι παράλογα βίαιοι ήρωες των μικρών ιστοριών του Ρώσου συγγραφέα Δανιήλ Χαρμς, που ζούσε μέσα στο ζόφο της σταλινικής δεκαετίας του 1930. Είμαστε οι μπουρλέσκ κλόουν του αμερικανικού κινηματογράφου στα μαύρα χρόνια της Μεγάλης Ύφεσης του 1929.

Φτιάχνουμε το δικό μας αβαν-γκαρντίστικο καμπαρέ του Μεσοπολέμου. Τα υλικά μας είναι ευτελή, η αισθητική μας DIY, οι μουσικές μας προηχογραφημένες. Στήνουμε τα δικά μας φαρσικά ντουέτα, τα δίδυμα των άσπονδων φίλων που, σαν τους Τομ και Τζέρυ, κυνηγιούνται στο διηνεκές, ή, σαν τους Χοντρό και Λιγνό, πέφτουν, χτυπάνε, σηκώνονται και ξαναπέφτουν δίχως έλεος.

Αντιδρούμε σ’ έναν κόσμο που μοιάζει όλο και πιο παράλογος, όλο και πιο γκροτέσκος. Πόλεμοι, επανεξοπλισμοί, ακροδεξιοί αρχηγοί, μιλιταρισμός, ρατσισμός, κλειστά σύνορα, fake news, αλλοπρόσαλλες πολιτικές και απροκάλυπτα οικονομικά παζάρια, σκάνδαλα, ποδηγετημένη δικαιοσύνη, συγκάλυψη, ατιμωρησία και το αδιανόητο: γενοκτονία και εθνοκάθαρση σε ζωντανή μετάδοση από το αποικιοκρατικό απαρτχάιντ κράτος-παρία που υποστηρίζεται με χρήμα και όπλα από την Ιερή Συμμαχία των προθύμων του Δυτικού κόσμου.

Nova Melancholia
Oops!

M54
Μενάνδρου 54, Αθήνα, 10431

Σύλληψη, οργάνωση : Βασίλης Νούλας και Κώστας Τζημούλης
Σκηνοθεσία & διασκευή κειμένων του Δανιήλ Χαρμς: Βασίλης Νούλας
Σκηνικά, κοστούμια : Κώστας Τζημούλης
Βοηθός σκηνοθέτη : Ελισάβετ Ξανθοπούλου

Περφόρμερς : Χριστίνα Καραγιάννη, Σταύρος Καραμπάτσος, Pierre Magendie, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου

Μια παραγωγή των Nova Melancholia © 2025
Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του ΥΠΠΟ

Ηλεκτρονική Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/oops/  

*H Χριστίνα Καραγιάννη είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο του χορού. Ο Pierre Magenie κέρδισε το 2025 το ARTWORKS Grant για το έργο του Το Λωλό.

Το Upper Ankyle, ο νέος artist-run χώρος της Αθήνας, παρουσιάζει από 6 Νοεμβρίου 2025 έως 17 Ιανουαρίου 2026 την ομαδική έκθεση Land Attunements, με τη συμμετοχή των καλλιτεχνών Βασίλη Γαλάνη, Κωνσταντίνου Γιώτη, Τάσου Γκαϊντατζή, Χρύσας Γρηγορίου, Παναγιώτη Κεφαλά, Ελένης Οδυσσέως, Stephanie Iris Orati, Μάρθα Παναγιωτοπούλου, Δέσποινας Σανιδά-Κρεζία, Αλέξανδρου Τζάννη, σε επιμέλεια της Ιωάννας Γερακίδη. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου στις 20:00.

Μέσα από μια σειρά ζωγραφικών, γλυπτικών, αρχειακών και άλλων καθημερινών χειρονομιών που ανταποκρίνονται σε τόπους κατοικημένους ή φαντασιακούς, η έκθεση Land Attunements ξεδιπλώνεται ως ένας στοχασμός γύρω από τους τρόπους με τους οποίους εμείς, οι άνθρωποι, υπάρχουμε, κατοικούμε, διεκδικούμε ή αγωνιζόμαστε για τους χώρους γύρω μας· όχι για να τους κατακτήσουμε, αλλά για να αισθανθούμε ασφαλείς μέσα σε αυτούς. Η έκθεση συνομιλεί με το ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο του τόπου που την φιλοξενεί, αναζητώντας εργαλεία αντίστασης απέναντι στην εκμετάλλευση, την ιδιοποίηση και αρπαγή τόπων, πόρων και διαφορετικών μορφών ζωής – ανθρώπινων, μη ανθρώπινων και μετα-ανθρώπινων.

Αντλώντας στοιχεία από αστικούς μύθους, προφορικές ιστορίες, άρρητες λέξεις, ενσώματες εικόνες, αλλά και έγγραφα ή αρχεία που έχουν ενημερώσει τη σχέση τους με τον χώρο, οι καλλιτέχνες διερευνούν πολυαισθητηριακά τελετουργικά, ίχνη οργανισμών κάποτε ζωντανών και αποτυπώματα μνήμης. Τα έργα τους διανοίγουν νέες οπτικές για τον δημόσιο χώρο ως τόπο εγγραφής και απόδοσης και εξετάζουν πώς το ακατέργαστο ή το κατακερματισμένο μπορεί να λειτουργήσει ως μέθοδος επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τον χρόνο και τον χρόνο.

Ο τόπος, τόσο στις επιφάνειες όσο και μέσα από τις υπόγειες διεργασίες του, δεν προσεγγίζεται ως ουδέτερος ή στατικός, αλλά ως ένα ανήσυχο πεδίο όπου η περιπλάνηση γίνεται δικαίωμα, η ανάπαυση μορφή αντίστασης, η φθορά διαδικασία διεκδίκησης. Σκοπός της έκθεσης είναι να χαρτογραφήσει μια εναλλακτική σύνταξη του πραγματικού και του φαντασιακού, όπου η παρατήρηση μετατρέπεται σε διάλογο και η μνήμη σε συνάντηση.

Το Land Attunements προσκαλεί τους θεατές να αφουγκραστούν τον χώρο. Εκκινώντας από τις μη γραμμικές αλλά απεριόριστες δυνατότητες συντονισμού με ό,τι μας περιβάλλει και μας υποστηρίζει, η έκθεση λειτουργεί ως μια πρόταση για τους τρόπους με τους οποίους η φροντίδα, η προσοχή και η ενσώματη παρουσία ενισχύονται εκεί όπου διαφορετικοί τόποι, χρόνοι και όντα συνυπάρχουν.

Η Ιωάννα Γερακίδη είναι συγγραφέας, επιμελήτρια και εκπαιδευτικός με έδρα την Αθήνα. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αναπτύσσονται μέσα από τα θέματα της γλώσσας και της διαταραχής, και αντλούν από τις φεμινιστικές, εκπαιδευτικές και ψυχαναλυτικές σπουδές. Η πρακτική της συχνά περιλαμβάνει την ποίηση και άλλες ημερολογιακές και αρχειακές δομές. Είναι η ιδρύτρια της CHEAT CODE, μιας πλατφόρμας αφιερωμένης στην εναλλακτική παραγωγή γνώσης και στην καλλιτεχνική ανάπτυξη.

Το Upper Ankyle είναι μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία που ιδρύθηκε από τους Βαγγέλη Τζολάκη και Τάνια Καπόγλου, η οποία ξεκίνησε τη δραστηριότητά της με εκθέσεις και εκδηλώσεις σε προσωρινό χώρο στο Λονδίνο. Με έδρα πλέον το Κολωνάκι στην Αθήνα, λειτουργεί ως υβριδικό μοντέλο μεταξύ γκαλερί και project space, ενθαρρύνοντας την ενεργή συμμετοχή της κοινότητας. Εστιάζοντας σε όσα συχνά περνούν απαρατήρητα –υπόγειες ροές, κρυφές ιστορίες και ξεχασμένες αφηγήσεις– το Upper Ankyle εξερευνά τη μνήμη των τόπων και τις ψυχοκοινωνικές τους μεταμορφώσεις, αντλώντας το όνομά του από τον αρχαίο αθηναϊκό δήμο Αγκύλη Καθύπερθεν, ο οποίος εκτεινόταν στην περιοχή του Κολωνακίου και πέραν αυτής.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Land Attunements
Ομαδική έκθεση στο Upper Ankyle
6 Νοεμβρίου 2025 – 17 Ιανουαρίου 2026
Εγκαίνια: Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025, 20:00–23:00
Επιμέλεια: Ιωάννα Γερακίδη
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες & συμμετέχουσες καλλιτέχνιδες:
Βασίλης Γαλάνης, Κωνσταντίνος Γιώτης, Τάσος Γκαϊντατζής, Χρύσα Γρηγορίου, Παναγιώτης Κεφαλάς, Ελένη Οδυσσέως, Stephanie Iris Orati, Μάρθα Παναγιωτοπούλου, Δέσποινα Σανιδά-Κρεζία, Αλέξανδρος Τζάννης
Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Alex Brouhard
Website: upperankyle.com | Instagram: @upper_ankyle

*H Ιωάννα Γερακίδη είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο της επιμέλειας εικαστικών τεχνών. Οι Βασίλης Γαλάνης, Κωνσταντίνος Γιώτης και Αλέξανδρος Τζάννης είναι ARTWORKS Fellows στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Μέσα σε κύκλο διαμέτρου 10 μέτρων, οι 3  καλλιτέχνες κινούνται αδιάκοπα σε επαναλαμβανόμενες διαδρομές, στο ρυθμό ενός ηλεκτρονικού μετρονόμου που ακούγεται με ενίσχυση στον χώρο. Με το πάτημα 4 κουμπιών, κάθε θεατής μπορεί να αλλάξει την ταχύτητα του ρυθμού ή να τον σταματήσει, αναγκάζοντας τα σώματα να κινηθούν πιο αργά, πολύ πιο γρήγορα ή να ακινητοποιηθούν πλήρως μέχρι την επόμενη παρέμβαση.

Σε ποια όρια θα φτάσουν αυτές οι επιλογές; Και ποια τα κριτήρια που τις ορίζουν;

Ένα πείραμα ισορροπίας, ελέγχου και ανατροπής που εξερευνά την ενσώματη αγωνία της διαχείρισης μιας κατάστασης συλλογικής ευθύνης.

Οι τρεις καλλιτέχνες συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην συνεργασία τους με το Marina Abramovic Institute και τον οργανισμό ΝΕΟΝ, στην ομαδική έκθεση (long duration) Performance AS ONE (Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα) το 2016. Έκτοτε, εξερευνούν την περφορμανς μεγάλης διάρκειας και συνεργάζονται μεταξύ τους.

TEMPO
ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ (Λεωφ. Νίκης), Θεσσαλονικη
8 & 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025
17:30 – 21:30

Σε κοινή σύλληψη & επιτέλεση των:
Βιργινία Μαστρογιαννάκη (Αθήνα)
Αλέξανδρος Μιχαήλ (Θεσσαλονίκη)
Γιάννης Παππάς (Βερολίνο)

Σύλληψη – επιτέλεση: Βιργινία Μαστρογιαννάκη, Αλέξανδρος Μιχαήλ, Γιάννης Παππάς
Σχεδιασμός ηχητικής εγκατάστασης: Θεόδωρος Κλεισιάρης (Kleissonic)
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Λία Κεσοπούλου
Σχεδιασμός οπτικής επικοινωνίας: Εύα Τεμπονέρα
Τεκμηρίωση: Χρήστος Κυριαζίδης
Παραγωγή: vatiras

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

Με την υποστήριξη των: Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και To Pikap.

*Η Βιργινία Μαστρογιαννάκη είναι ARTWORKS Fellow στο πεδιό των εικαστικών τεχνών

Η έκθεση του Ανδρέα Ράγκναρ Κασάπη αποτελείται από ζωγραφικά έργα και κειμενικά στοιχεία τα οποία έχουν αναφορές σε αστικά τοπία, εσωτερικούς χώρους και αντικείμενα.

Μέσω της ζωγραφικής και της ποίησης, ο καλλιτέχνης ερευνά την απόσταση μεταξύ της πόλης και της αναπαράστασής της, του φυσικού τοπίου και της τεχνητής εικόνας, της πολιτισμικής και της ψυχικής γεωγραφίας. Η εξερεύνηση αυτή δεν έχει στόχο να δημιουργήσει δίπολα, αλλά αντιθέτως προσεγγίζει τις συνθήκες αυτές ως αδιαχώριστες και συμβιωτικές.

Με όχημα τη φόρμα, το χρώμα, τη γραμμή, τον τόνο, την προοπτική και τον γραπτό λόγο, ο Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης προσεγγίζει τη σχέση τοπίου και αντικειμένου στη μετά το διαδίκτυο εποχή και τις αλλαγές που αυτή επιφέρει στην αντίληψη και τους μηχανισμούς της μνήμης μας.

annex M: Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης – Η ντροπή είναι ένα αντικείμενο στο διάστημα
Επιμέλεια: Δανάη Γιαννόγλου

5.11.2025, 19:00

Διάρκεια έκθεσης: 5/11/2025 – 11 / 1 /2026

Ώρες λετουργίας:
Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 12:00 – 20:00
Πέμπτη 13:00 – 21:00 (είσοδος ελεύθερη)
Δευτέρα κλειστά

Η έκθεση θα παραμείνει κλειστή στις 24, 25, 26 & 31 Δεκεμβρίου και 1, 2, & 6 Ιανουαρίου

* Ο Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης και η Δανάη Γιαννόγλου είναι ARTWORKS Fellows. 

Η καλλιτέχνις, perforer και ακαδημαϊκός Δρ. Δέσποινα Ζαχαροπούλου (Royal College of Art, Λονδίνο) θα δώσει ένα τρίωρο master class εστιάζοντας σε πιθανούς τρόπους επαναπροσδιορισμού των ζητημάτων που τίθενται γύρω από τη σύγχρονη performance art, καθώς και στους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να αξιοποιήσει μεθοδολογίες βασισμένες στην performance για τη δική του καλλιτεχνική πρακτική.

Το master class περιλαμβάνει διάλεξη, πρακτικό εργαστήριο και συζήτηση (Q&A).

Πότε:
Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2025 | 18:00–21:00

Πού:
Demos Center, Ιππότου 17, Αθήνα, Κτήριο Πλάκα

Διοργάνωση:
Τμήματα Θεάτρου και Εικαστικών Τεχνών, The American College of Greece

Επιμέλεια:
Jennifer Nelson και Θάνος Βοβολής
για την κοινότητα Θεάτρου, Περφόρμανς και Εικαστικών Τεχνών της Αθήνας, φοιτητές και αποφοίτους

Σε συνεργασία με
Δέσποινα Ζαχαροπούλου

Μάθετε περισσότερα

Κάντε εγγραφή

*Η Δέσποινα Ζαχαροπούλου είναι ARTWORKS Fellow (2021) στο πεδίο των εικαστικών τεχνών