Συντάκτης: gourgourini

Η K-Gold Temporary Gallery παρουσιάζει την ομαδική έκθεση SPECTRAL σε επιμέλεια του Νικόλα Βαμβουκλή. Νέα και ιστορικά έργα δημιουργών από διαφορετικά πεδία φέρνουν τα εικαστικά σε διάλογο με τη φωτογραφία, τον χορό και τη μόδα. Συμμετέχουν οι Bas Jan Ader, Anders Edström, Άγγελος Φρέντζος, Bruce Nauman, Jackie Nickerson, Erwin Olaf, Γιώργος Σαπουντζής, Hans van Manen και Serpil Yeter.

Η έκθεση διερευνά πώς η παρουσία και η απουσία μπορούν να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο. Το να προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτές τις έννοιες μοιάζει με απόπειρα να δώσουμε σχήμα σε όσα δεν μπορούμε εύκολα να δούμε ή να ονομάσουμε: το άλλο, το αόρατο, το ανείπωτο. Η μνήμη δεν ανακαλεί μια σταθερή εικόνα, αλλά συχνά εισάγει μια ρωγμή σε ό,τι θεωρούμε οικείο. Η έκθεση προσεγγίζει αυτό το ρευστό πεδίο όχι μόνο ως ατμόσφαιρα, αλλά και ως χειρονομία. Ίχνη, αποτυπώματα, ήχοι και σιωπές φανερώνουν ότι η πραγματικότητα δεν συγκροτείται μόνο από όσα εμφανίζονται, αλλά και από όσα επιμένουν ως κατάλοιπα, επιστροφές και επικαλύψεις.

Οι καλλιτέχνες κινούνται γύρω από αυτές τις ιδέες σαν φαντάσματα· γίνονται ταξιδιώτες και παρατηρητές, ενσαρκώνουν φωνές που παρεμβάλλονται, αφηγούνται ιστορίες που φτάνουν σε εμάς έμμεσα, λοξά, με απρόσμενους τρόπους. Τα έργα τους δεν συγκλίνουν σε μια ενιαία «φασματική» αισθητική. Λειτουργούν ως αλληγορίες με μεταφυσικό και πολιτικό βάρος, εξετάζοντας όσα η μορφή μπορεί να συγκρατήσει και όσα της διαφεύγουν. Την ίδια στιγμή, ρωτούν τι μπορεί να χωρέσει η γλώσσα και πού αποτυγχάνει, ιδίως μπροστά στους σημερινούς απόντες: ζωές που σπρώχνονται στο περιθώριο, αφηγήσεις που έχουν σβηστεί από την ιστορία, εμπειρίες που δυσκολεύονται να αποκτήσουν δημόσια έκφραση.

Παράλληλα, η K-Gold Temporary Gallery παρουσιάζει την ετήσια έκθεση RE-COLLECTION με έργα από τη συλλογή της και υλικό που προέκυψε μέσα από δράσεις στη Λέσβο. Η επιλογή αναδεικνύει καλλιτεχνικές συνεργασίες που διαμορφώθηκαν από την ίδρυση του οργανισμού, το 2014, έως σήμερα, προτείνοντας νέες συναντήσεις και αναγνώσεις. Η φετινή εκδοχή περιλαμβάνει μια εγκατάσταση του Dan Stockholm και φωτογραφίες των Polly Brown, Louis De Belle, Christian Michael Filardo και Diego Saldiva.

K-Gold Temporary Gallery
SPECTRAL
25 Ιουλίου – 6 Σεπτεμβρίου 2026

Εγκαίνια εκθέσεων: Σάββατο 25 Ιουλίου 2026 στις 20:00.
Ωράριο λειτουργίας: Σάββατο και Κυριακή, 11:00-14:00 και 19:00-22:00
Είσοδος ελεύθερη 

K-Gold Temporary Gallery
Αγία Παρασκευή, 81102 Λέσβος
6942202222
kgoldtemporarygallery.tumblr.com
[email protected]
@kgoldtemporarygallery

Η K-Gold Temporary Gallery ιδρύθηκε το 2014 στη Λέσβο με σκοπό να φέρει τη σύγχρονη τέχνη κοντά στο ευρύ κοινό μέσα από καινοτόμες πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δράσεις. Έχει συνιδρύσει το δίκτυο Miramar για την επαγγελματική ανάπτυξη και την κινητικότητα καλλιτεχνών στην Ευρώπη. Πρόσφατες συνεργασίες περιλαμβάνουν το Ωδείο Αθηνών, το Γαλλικό Ινστιτούτο, τον Δήμο Μιλάνου και τη Mediterranea Young Artists Biennale.

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού
Συνεργάτης έρευνας: Villa Filanda Antonini 

Ακολουθώντας τα χνάρια των γαλλικών στρατευμάτων των αποικιών που υπηρέτησαν στο δυτικό μακεδονικό μέτωπο κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το εγχείρημα ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΕΣ φωτίζει αόρατες πτυχές της ιστορίας της Μακεδονίας και συγκεκριμένα, της πόλης της Φλώρινας. Με αφετηρία πρωτότυπο αρχειακό υλικό η έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλώρινας περιλαμβάνει ένα περιβάλλον φωτογραφικής και αρχειακής εγκατάστασης από τον εικαστικό φωτογράφο Γιάννη Χατζηασλάνη, περφόρμανς της μουσικού και εικαστικού Μαρίας Σιδέρη σε συνεργασία με τον τρομπετίστα Αντώνη Κωστόπουλο και θεατρικές δράσεις για παιδιά και εφήβους από τη θεατρολόγο Χαρά Λιόλιου.

Στο πρώτο πλάνο της έκθεσης βρίσκονται οι στρατιώτες των ταγμάτων των Tirailleurs Sénégalais (Σενεγαλέζοι Τυφεκιοφόροι) που διένυσαν χιλιάδες χιλιόμετρα από τις γαλλικές αποικίες της Αφρικής
και διέσχισαν γεωγραφικά και πολιτιστικά πλάτη για να εγκατασταθούν προσωρινά στον άγνωστο σε
εκείνους τόπο της Φλώρινας, σε μια στιγμή ριζικής μετάβασης της περιοχής κατά τον Α’ Παγκόσμιο
Πόλεμο. Ενώ η κυρίαρχη αφήγηση της νεότερης ελληνικής ιστορίας τείνει να τοποθετείται σε ένα
ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο όπου πρωταγωνιστεί το δίπολο Ανατολή-Δύση και η εξιστόρηση της
πορείας των ισχυρών, ποιο το βίωμα των παραπάνω ανακατατάξεων στην τοπική κλίμακα, στη συλλογική
και προσωπική εμπειρία; Εγγράφονται τα μεγάλα γεγονότα στα βουνά; Είναι το φυσικό τοπίο ένα
δυναμικό αρχείο των ιστορικών τομών; Η καλλιτεχνική και επιμελητική έρευνα επιχείρησαν να αφουγκραστούν τις μαρτυρίες που αιωρούνται ως ψίθυροι: αυτές του νερού, των ζώων, των δασών και
των βουνοκορφών, των ήχων τους, των φωνών που ανήκουν στους ανθρώπινους και μη πληθυσμούς που έζησαν ή διέσχισαν αυτόν τον τόπο.

Την Παρασκευή 10 και το Σάββατο 11 Ιουλίου στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί η περφόρμανς Ποιος θα
σας τραγουδήσει; από την εικαστικό Μαρία Σιδέρη σε συνεργασία με τον μουσικό Αντώνη Κωστόπουλο.
Επίσης, τις ίδιες ημερομηνίες, στον χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου στις 11:00 π.μ. η
θεατροπαιδαγωγός Χαρά Λιόλιου διεξάγει ένα δίωρο θεατρικό εργαστήριο για παιδιά και εφήβους με
τίτλο Γραμμένα στο Χιόνι με χρήση πρωτότυπου αρχειακού υλικού από τη συλλογή του Λαογραφικού
Μουσείου της Λέσχης Πολιτισμού Φλώρινας.

Η εκδήλωση προσφέρεται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού με συμμετοχή μόνο το αντίτιμο
εισόδου στο Μουσείο που ανέρχεται στα 5 ευρώ για άτομα άνω των 25 ετών. Η συμμετοχή στα
θεατρικά εργαστήρια είναι δωρεάν.

Η προκράτηση θέσης είναι υποχρεωτική. Κράτηση για το θεατρικό εργαστήρι εδώ.
Πληροφορίες και προκρατήσεις: www.allofgreeceoneculture.gr

ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΕΣ

Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας (Σιδηροδρομικού Σταθμού 3, Φλώρινα)
Εγκαίνια: 10-11 Ιουλίου 2026, 19:00
Διάρκεια Έκθεσης: 10 Ιουλίου-30 Αυγούστου 2026
Η παραγωγή πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος 2026 του θεσμού του Υπουργείου
Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός».
Εικαστική Έκθεση: Γιάννης Χατζηασλάνης
Περφόρμανς: Μαρία Σιδέρη σε συνεργασία με τον τρομπετίστα Αντώνη Κωστόπουλο
Θεατρικά Εργαστήρια (10-11/7, 11:00-13:00): Χαρά Λιόλιου
Επιμέλεια: Χριστίνα Πετκοπούλου
Βοηθοί παραγωγής: Ευθυμία Τσεπραϊλίδου, Γιώργoς Τούλιος

Η THIRAS ανοίγει τις πόρτες της με την ομαδική έκθεση Margins of Collapse, σε επιμέλεια του Ντίνου Χατζηραφαηλίδη.

Η έκθεση συγκεντρώνει επτά καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στη ζωγραφική, το σχέδιο, τη γλυπτική, την εγκατάσταση, τη φωτογραφία και το βίντεο. Η έκθεση διερευνά υλικές, αρχιτεκτονικές και αισθητηριακές δομές στο σημείο ακριβώς πριν παύσουν να λειτουργούν. Τα επιλεγμένα έργα δεν εστιάζουν στην κατάρρευση ως γεγονός, αλλά σε συνθήκες που προηγούνται αυτής: καταστάσεις όπου η πίεση συσσωρεύεται χωρίς διέξοδο, μορφές που έχουν μετατοπιστεί ελαφρώς από τη θέση τους.

Η έκθεση ξεδιπλώνεται μέσα από μια αλληλουχία συμπιεσμένων και ανοιχτών χώρων, όπου οι διατάξεις καθιστούν την ισορροπία επισφαλή. Κάποια έργα αντιμετωπίζουν την αρχιτεκτονική ως δομή που έχει ήδη υποστεί φθορά, τοποθετώντας αντικείμενα εκεί όπου η κυκλοφορία στενεύει, διαπερνώντας τοίχους, ενεργοποιώντας κατώφλια. Άλλα συγκρατούνται, εισάγοντας παύση ή καθυστέρηση εκεί όπου θα περίμενε κανείς πυκνότητα. Οι δύο τάσεις παραμένουν σε τριβή καθ’ όλη τη διάρκεια. Η προσδοκία συγκεντρώνεται, διαχέεται και ανασυγκεντρώνεται. Αλλού, εικόνα και ήχος μοιράζονται το ίδιο σώμα, καθώς έντεκα λεπτά αποσπασματικών πλάνων προβάλλονται σε μια ακατέργαστη επιφάνεια.

Τα υλικά απορροφούν, αντιστέκονται ή συγκρατούν δυνάμεις που παραμένουν αόρατες, ενώ το βάρος και η υφή ανταποδίδουν. Χάλυβας λυγίζει χωρίς να σπάει, ανόργανες επιφάνειες φέρουν ίχνη εξόρυξης, χαραγμένες γραμμές βρίσκονται στα όρια μέτρησης και παρέκκλισης. Το καθένα καταγράφει στιγμές που προηγούνται της μετατόπισης: μια δόνηση, μια σύντομη παύση, μια κίνηση που επιβραδύνεται, εκτρέπεται ή αναστέλλεται.

Μορφές ταλαντεύονται ανάμεσα στη λειτουργία και την αφαίρεση, χωρίς να ανήκουν αποκλειστικά σε καμία από τις δύο, καθώς τα έργα δεν επιδέχονται σαφή ερμηνεία. Ρήγματα διατρέχουν την έκθεση ως γεωλογικές πραγματικότητες και ψυχικοί σχηματισμοί ταυτόχρονα, με το τεκτονικό και το εσωτερικό να αναδιπλώνονται το ένα μέσα στο άλλο.

Οι αναφορές παραμένουν σκόπιμα ανοιχτές. Η έκθεση φέρει μια διάχυτη ατμόσφαιρα ανησυχίας, χωρίς να δεσμεύεται σε ένα μόνο πλαίσιο ή σε μια σταθερή ανάγνωση. Αποτυπώνει τις λεπτές ρωγμές που διατρέχουν συστήματα, σώματα και εδάφη, παρούσες αλλά όχι ακόμα ορατές.

Η έκθεση εκτείνεται σε δύο κλίμακες: πίνακες ομαδοποιημένοι σε στενή διάταξη, φωτογραφίες που απαιτούν εγγύτητα, ένας σωρός που υψώνεται αργά από το πάτωμα, σε αντιδιαστολή με έργα που καταλαμβάνουν τον χώρο σωματικά και δομικά. Κανένα δεν ακυρώνει το άλλο, και κανένα δεν εδραιώνεται.

Αυτό που απομένει είναι μια φορτισμένη ακινησία, όπου η διαταραχή γίνεται αισθητή αλλά παραμένει σε αναμονή.

MARGINS OF COLLAPSE
19 Ιουνίου – 29 Αυγούστου 2026

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:
Στέλιος Καλλινίκου, Ανδρέας Ράγκναρ Κασσάπης, Αθηνά Κουμπαρούλη, Χριστιάνα Λαγατά, Ειρήνη Μίγα, Cezary Poniatowski, Ευαγγελία Σπnλιοπούλου

Επιμέλεια:
Ντίνος Χατζηραφαηλίδης

Με την υποστήριξη του:
Adam Mickiewicz Institute

THIRAS
Θήρας 100, 104 46 Αθήνα, Ελλάδα

Εγκαίνια:
Παρασκευή, 19 Ιουνίου, 19:00

Ώρες λειτουργίας:
Τετάρτη–Παρασκευή: 16:00–20:00
Σάββατο: 12:00–17:00

*Οι Ανδρέας Ράγκναρ Κασσάπης, Αθηνά Κουμπαρούλη, Χριστιάνα Λαγατά, Ειρήνη Μίγα και η Ευαγγελία Σπnλιοπούλου είναι ARTWORKS Fellows

ημερομηνίες κύριας έκθεσης: 23 Μαΐου – 5 Ιουλίου 2026
δημόσιες εκδηλώσεις εγκαινίων: 23 & 24 Μαΐου 2026

κύριοι χώροι

Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης – Helexpo
Περίπτερα 2 & 3, 54636 Θεσσαλονίκη

MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Εγνατία 154 (εγκαταστάσεις ΔΕΘ–Helexpo), 54636 Θεσσαλονίκη

Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου
Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού, 57009 Θεσσαλονίκη

Βρείτε το πρόγραμμα των εγκαινίων εδώ: https://www.momus.gr/news/9i-mpienale-syghronis-tehnis-thessalonikis-programma-egkainion 

Την 9η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, με τον αμφίσημο τίτλο όλα πρέπει να αλλάξουν. ΡΝΣ9, οργανώνει το MOMUS και επιμελείται η ανεξάρτητη επιμελήτρια Νάντια Αργυροπούλου.

Η Μπιενάλε εμπλέκεται με ένα κοινό(τοπο) και επαναλαμβανόμενο, αλλά ταυτόχρονα επίκαιρο, επείγον και πολυσύνθετο αίτημα που, με τη δυναμική διατύπωσή του, μπορεί να ακούγεται σαν επαναστατική κραυγή και να αντηχεί σαν κενό σύνθημα, να ηχεί σαν ψηφιακό δόλωμα οργής και να λειτουργεί σαν αποτροπαϊκό ξόρκι· καθένας μπορεί να βρει κάτι σ’ αυτό και δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν. Είναι μια φράση που, σήμερα περισσότερο από ποτέ, κραδαίνεται εξίσου από κοινωνικούς επαναστάτες και από τεχνοφεουδάρχες, από διωκόμενους ακτιβιστές και από φασίζοντες δημαγωγούς, από αντίπαλες κοινωνικές τάξεις και από αντιδιαμετρικές συλλογικές μορφές έκφρασης, από αντικουλτούρες και από τη θεσμική προπαγάνδα. Χρησιμοποιείται για να διαγράψει το χάσμα μεταξύ σπιτιού και δρόμου, ανάμεσα στο κάνω κλικ και στο κάνω πορεία, για να σφετεριστεί την αμφιθυμία και να διαστρεβλώσει την αλληλεγγύη.

Όπως σημειώνει η επιμελήτρια της Μπιενάλε, «Μέσα από τις από κοινού αρθρώσεις της, τις οπτικές της συχνότητες, τα στοχαστικά κείμενά της, τις τρομερές μίξεις και την αφθονία των προστριβών και δυσλειτουργιών, μέσα από την περιφερειακή της θέση και την ελάσσονα κλίμακα στον κόσμο της τέχνης, μέσα από την επισφαλή της θέση στις οικονομίες του δομικού περιέκτη της, η Μπιενάλε 9 μετέρχεται έναν τρόπο αφήγησης σε εγγύτητακαι διαμορφώνεται από αυτό που προτείνει. Ασχολείται με την ασυμμετρία ανάμεσα στο διαθέσιμο λεξιλόγιό μας και σ’ αυτό που μας ζητείται να περιγράψουμε, με μορφές παιχνιδιού, με φευγαλέες τακτικές αποσυναρμολόγησης, με τη συλλογική μαγεία, τον βρόχο ανατροφοδότησης της κλήσης και απόκρισης, ή αυτό που ο Arthur Jafa έχει περιγράψει ως την “κβαντική διάσταση της χειραφέτησης”. Αυτή η ένατη εκδοχή της Μπιενάλε συναρθρώνεται ως μια παρα-μπιενάλε που αναγνωρίζει τα παράδοξα του εγκλεισμού και της διαφυγής, απολαμβάνει τα πλανημένα μονοπάτια και τον αυτοσχεδιασμό, και τάσσεται υπέρ των τακτικών της ευφρόσυνης μαχητικότητας και της ενδόμυχης εργασίας που απαιτεί η φροντίδα του μη αναγνωρισμένου. Αν ισχύει ότι “απέναντι στις νέες τυραννίες που εξαπλώνονται, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε την τέχνη όχι για να ‘θέσουμε ερωτήματα’ αλλά για να δώσουμε θρασείες απαντήσεις που δεν μας ζήτησε κανείς” (σύμφωνα με τη Luce deLire), η Μπιενάλε 9 παίρνει το βήμα για να αντιστρέψει ερωτήσεις, να πειραματιστεί με μια αναρχία απαντήσεων, να αρνηθεί το πρέπον και το προτεινόμενο στην ευθεία λογοκρισία αλλά και πέρα από τις προφανείς επιταγές της. Υιοθετεί μια τολμηρή στάση σχετικά με τη δύναμη της φαντασίας, προτείνει ένα είδος ριζοσπαστικής νοημοσύνης (εξού η συντομογραφία “ΡΝ”) και τάσσεται υπέρ μιας μη φασιστικής Τεχνητής Νοημοσύνης (κατά τον Dan McQuillan) που δεν αναπαράγει μορφές κυριαρχίας αλλά υποστηρίζει την αυτονομία και την ελευθερία στη βάση της συλλογικής δραστηριότητας και των καταπνιγμένων γνώσεων.

Αν χρειάζεται να επινοηθούν νέες εκδοχές αλληλεγγύης και λεξιλόγια, ένα “κοινωνικό αλλιώς”, προκειμένου να αλλάξει η ζωή που έχει οικοδομήσει ο γενοκτονικός καπιταλισμός, και τα εργαλεία δεν μπορούν να είναι ίδια με εκείνα του αφεντικού, τότε η Μπιενάλε 9 επιθυμεί να πειραματιστεί με την εκτυλισσόμενη, μεταμορφική πιθανότητα της από κοινού άρνησης. Επιλέγει να εμπνευστεί από τη μέθοδο της “κριτικής μυθοπλασίας” της Saidiya Hartman και να καταφύγει στην έρευνά της σχετικά με την απείθαρχη κίνηση ως “την ακόρεστη λαχτάρα για έναν κόσμο που δεν κυβερνάται από αφέντη, άνθρωπο ή την αστυνομία […] την κοινωνική ποίηση που συντηρεί τους στερημένους […] μια σύντομη είσοδο στο πιθανό”.

Αποτελείται από αισθητηριακές εκδηλώσεις αισθητικής κοινωνικότητας, έργα που εφευρίσκουν διά της φαντασίας τρόπους να αρνηθούν, να εξεγερθούν και να εξερευνήσουν αστέριωτα μονοπάτια και αποκλίνουσες ιστορίες, τρόπους να απευθυνθούν με παρρησία στην εξουσία και να κάνουν τη διαφορά που δεν καταλήγει σε διαχωρισμό· έργα που υπαινίσσονται πότε να ξεσπάσεις και πώς να ψιθυρίσεις, πότε να γελάσεις και πώς να αγαπήσεις.  Αν “η επανάσταση είναι σαν τις δουλειές του σπιτιού – πρέπει να τις κάνεις κάθε μέρα” (G. C. Spivak), τότε το όλα πρέπει να αλλάξουν. ΡΝΣ9επιθυμεί να ανήκει σ’ αυτό το κάθε μέρα και, εξερευνώντας το, να διατυπώσει μια απρόβλεπτη, ζωντανή πρόταση».

Η συντομογραφία «Σ9» παραπέμπει σε μια δημοφιλή, παλαιότερη, ανατολίτικης προέλευσης ονομασία της Θεσσαλονίκης (Σαλονίκη), εισάγοντας έτσι στην εκφορά της Μπιενάλε μια διπλή κίνηση, προςκαι μακριά από την πόλη, μια απόπειρα να καλλιεργηθεί ένα –έστω προσωρινό– αίσθημα συνεύρεσης με παραγνωρισμένα, παραμελημένα σημεία, υποκείμενα, φαντάσματα και σύμβολα της Θεσσαλονίκης.

Μετά από ένα προοίμιο που πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2025 γύρω από τις επαναστατικές δυνατότητες της επιστημονικής φαντασίας («Ανατροπή: η επιστημονική φαντασία σαν αλλαγή»), και μέσω μιας σειράς ενδιάμεσων συνεργασιών (με τα Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, καθώς και με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος) και απόκεντρων εκδηλώσεων, η Μπιενάλε θα πραγματοποιήσει την κύρια έκθεσή της μεταξύ 23 Μαΐου και 5 Ιουλίου 2026 .

Οι χώροι που θα τη φιλοξενήσουν συμπαρασύρουν σε ένα κρίσιμο ρήγμα:

• Κτίρια εντός του συγκροτήματος της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης-Helexpo, που αναδεικνύουν τους δεσμούς του χώρου με τα θεμελιώδη κοινωνικοοικονομικά αφηγήματα και πολιτικά τελετουργικά της σύγχρονης Ελλάδας από τη δεκαετία του 1960 και εξής, καθώς και τη σημερινή του σημασία ως πεδίο μάχης μεταξύ αντίπαλων σχεδίων για τη λειτουργία και το μέλλον του δημόσιου χώρου. Εκεί βρίσκεται και φιλοξενεί μέρος της Μπιενάλε και το MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, όπου στεγάζεται και η συλλογή του Αλέξανδρου Ιόλα.

• Η μοναδική Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου στα δυτικά περίχωρα της Θεσσαλονίκης, ένα τοπίο που διαμορφώθηκε από κοινότητες μεταναστών, τη βιομηχανική ανάπτυξη και τη σταδιακή εμφάνιση ενός υγροτόπου ως αποτέλεσμα της καθίζησης του εδάφους, της εξάντλησης των υπόγειων υδάτων και της ανάμιξης του νερού ποταμού και θάλασσας. Μέρος πλέον του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού, η λιμνοθάλασσα είναι πλούσια σε σπάνια βιοποικιλότητα, φιλοξενεί δραστηριότητα πέραν της ανθρώπινης, και συμμετέχει σε αντιφατικά αφηγήματα «συμβιωτικών σχέσεων» καθώς η πόλη επεκτείνεται αδυσώπητα και προς εκείνη την πλευρά.

Επιμέλεια: Νάντια Αργυροπούλου
Οπτική Ταυτότητα: studio precarity
Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός: Y2K Architects
Βοηθός Επιμελήτριας: Έβελυν Ζέμπου
Ομάδα Παραγωγής MOMUS: Αγγελική Χαριστού, Σίλια Φασιανού, Ευτυχία Πετρίδου

Οργάνωση και Υλοποίηση:
MOMUS-Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης Συνδιοργάνωση: ΔΕΘ-Helexpo
Εταίροι: Δήμος Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δημιουργικοί Εταίροι: Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ – Γραφείο Θεσσαλονίκης, Another Football, Mamagea

Η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΣΠΑ – Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Κεντρική Μακεδονία»).

Final Presentation of the Artistic Residency “Edible Commons: Performing the Future of Food”

Wednesday, May 27, 19:00

ActionAid Youth Center
4 Katholikon Street, Thessaloniki

The final presentation of the artistic residency “Edible Commons: Performing the Future of Food” will take place in Thessaloniki as part of the European programme “Feed Your Future”, implemented by ActionAid in collaboration with the Mediterranea Young Artists Biennale.

The residency is curated by Nikolas Vamvouklis.

Over the past two weeks, artists Eunjin Yoo, Clémentine Blaison VanDenHende, and Kaiwen Wu have engaged with the city, its communities, and local initiatives, developing new works that explore sustainability, collectivity, and the future of food.

Bringing together creativity and climate action, the artists transform urban space through projects that address sustainable food systems, recycling, and the reduction of food waste. Their works invite audiences to imagine alternative ways of producing, sharing, and consuming food while fostering more resilient and inclusive communities.

The “Feed Your Future” programme is implemented in Thessaloniki, Milan, Almere, Barcelona, Brașov, Lisbon, and Paphos, and is co-funded by the European Union and the BIC Foundation.

Insular Animisms ως μέρος του δημόσιου προγράμματος του Anargyros Art Residency.
Εγκαίνια: Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 7 μ.μ.

Έξι καλλιτέχνες που εργάζονται στις εικαστικές τέχνες, στο χορό, στο σινεμά και στον ήχο θα παρουσιάσουν τα αποτελέσματα του προγράμματος φιλοξενίας του Ιδρύματος Ανάργυρος και Κοργιαλένειος Σχολή Σπετσών.

Καλλιτέχνες: Nabil Aniss, Mariangela Ciccarello, Nona Inescu, Matilde Meireles, Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Μυρτώ Βρατσάνου

Επιμελήτρια: Εύα Βασλαματζή

Παραγωγή/Συντονισμός: Simone Niarou

Γραφιστική επιμέλεια: The Birthdays design

Πρόγραμμα εγκαινίων
7:30 μ.μ. – The Vampyre, performance από τον Κωνσταντίνο Παπανικολάου (χορογράφος)
8:00 μ.μ. – Προβολή της GORGONAI από τη Μαριαντζέλα Τσιτσαρέλο (σκηνοθέτιδα)
9:00 μ.μ. – Ζωντανή παράσταση Entangled flows από τη Ματίλντε Μειρέλες (καλλιτέχνης ήχου)

After party στο Jinx Bar.

Προσφέρεται  50% στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Επίσης, ένα λεωφορείο θα αναχωρήσει από την Αθήνα στις 12 το μεσημέρι της 5ης Ιουνίου και θα επιστρέψει την ίδια μέρα τα μεσάνυχτα. Παρακαλούμε επικοινωνήστε με το [email protected] για να κλείσετε θέση.

REDUNDANCes

Ένα καινούργιο «μπαλέτο» που δεν χρειάζεται κανείς

Ο χορογράφος Δημήτρης Μυτιληναίος με την ομάδα του, περιοδεύει φέτος με την τελευταία του παράσταση REDUNDANCes. Επιμένοντας στον πειραματισμό με την αναδιατύπωση του μπαλετικού σκηνικού κώδικα, η χορογραφία αναπτύσσεται σαν ένα χορογραφικό κολάζ από διασκευασμένες κλασικές variations.

Ο τίτλος παλινδρομεί ανάμεσα στα «redundant dances» και «redundancies of dance», δηλαδή «περιττοί χοροί» και «περιττολογίες του χορού», και ακουμπά σαρκαστικά τόσο τη συζήτηση περί ωφελιμιστικής και χρήσιμης τέχνης όσο την τάση για συμβολική νοηματοδότηση και αφηγηματική συσχέτιση του έργου τέχνης με τη σύγχρονη ζωή. Ταυτόχρονα, η όλη ιδέα αναφέρεται αφενός στην αίσθηση ότι είναι περιττό το να κάνεις κάτι πιο δύσκολο (εν προκειμένω τον χορό) κι αφετέρου στη δυσκολία του να νιώθεις ότι αυτό που κάνεις είναι περιττό.

Ο συνθέτης, Άντης Σκορδής, ενορχηστρώνει εκ νέου τα ορχηστρικά αποσπάσματα και μας δίνει τις κρουστές εκδοχές τους. Διατηρώντας ευλαβικά τις πρωτότυπες παρτιτούρες, η ομάδα των χορευτών-τριών δοκιμάζεται σε όλους τους συνδυασμούς (σόλι, ντούετα, τρίο, κουαρτέτα και κουιντέτα) με άξονα ένα κατ´ επίφαση libretto από το οποίο προκύπτουν και οι ρόλοι: ο Πρίγκιπας, η Παραμάνα, η Μαγείρισσα, ο Βασιλιάς της πάνω χώρας και η Πριγκίπισσα της πάνω χώρας.

Στην παράσταση χρησιμοποιούνται αποσπάσματα από τα: Études, Ωραία Κοιμωμένη, Καρυοθραύστης, Σύλβια, Η λίμνη των κύκνων, Συλφίδα, Πετρούσκα, Λορέντσια, Ζιζέλ, Ντιάνα και Ακταίων, Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Η ιστορία της Μανόν.

Χορογραφία & λιμπρέτο: Δημήτρης Μυτιληναίος
Χορεύουν: Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Παγώνα Μπουλμπασάκου, Δημήτρης Μυτιληναίος, Σπύρος Ντόγκας, Μυρσίνη Πετρούτσου
Μουσική: Άντης Σκορδής
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Κοστούμια: Ελλάδα Δαμιανού, Δημήτρης Μυτιληναίος
Φωνές: Έκτορας Λυγίζος, Αμαλία Μουτούση
Παραγωγή: Όλγα Τσατσούλη / htmylh

Η περιοδεία υποστηρίζεται από το ΥΠΠΟΑ

Ευχαριστίες: Ecati, Σχολή Χορού Πωλίνας Γαλοπούλου, Καλλιόπη Σίμου, Ολυμπία Τασσοπούλου, Αριάδνη Ψυχογιοπούλου και Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί, Δημήτρη Τσακωνιάτη, Σχολή Χορού ΜΕΤΑΝΕΙΡΑ, Μανώλη Καραδημητράκη.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΒΕΡΟΙΑ
19 Απριλίου 2026 | 21:00
Χώρος Τεχνών – Θάνος Μικρούτσικος
(info)

ΠΑΤΡΑ
3 Μαΐου 2026 | 20:30
Κέντρο Χορού και Τεχνών Dansarte
(info)

ΝΑΞΟΣ
17 Μαΐου 2026 | 21:00
Δημοτικό Θέατρο Ιάκωβος Καμπανέλλης
(info)

ΣΥΡΟΣ
19 Μαΐου 2026 | 21:00
Θέατρο Απόλλων
(info)

ΑΘΗΝΑ
8, 9 Ιουνίου 2026 | 20:30
Θέατρο Ροές

Η Callirrhoë παρουσιάζει τη δεύτερη ατομική έκθεση του Βασίλη Παπαγεωργίου στη γκαλερί, με τίτλο Grounding. Μέσω του καλουπώματος και της χύτευσης, εξετάζει πώς τα δομημένα περιβάλλοντα, και ιδιαίτερα εκείνα που διαμορφώνονται από τον τουρισμό και την υπερ-ανάπτυξη ακινήτων, παρεμβαίνουν και μετασχηματίζουν τα φυσικά τοπία. Σε αυτό το πλαίσιο, αλλουβιακές αποθέσεις όπως τούβλα και σκυρόδεμα συγχωνεύονται όλο και περισσότερο με τον ασβεστόλιθο, δημιουργώντας υβριδικά εδάφη που ανασχηματίζονται συνεχώς από τον ήλιο, τη θάλασσα, το αλάτι και τον άνεμο. Για τη συγκεκριμένη παρουσίαση ο Παπαγεωργίου παρήγαγε μια σειρά έργων που λειτουργούν ως αρνητικοί χώροι: μορφές που επαναερμηνεύονται υλικά και εννοιολογικά ως εργαλεία για τον επαναπροσδιορισμό του τοπίου και της ιστορίας.

Grounding
Βασίλης Παπαγεωργίου
27 Μαΐου – 26 Σεπτεμβρίου 2026
Εγκαίνια: 27 Μαΐου 2026, 7 μμ – 10 μμ

Callirrhoë
Σίνα 9
106 80 Αθήνα
Ελλάδα

*Ο Βασίλης Παπαγεωργίου είναι ARTWORKS Fellow

Το Μουσείο Αλέκος Φασιανός, ο χώρος όπου ο σπουδαίος δημιουργός έζησε και εργάστηκε, άνοιξε τις πόρτες του το 2023 και την Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 (18:00 – 21:00) εγκαινιάζει τη νέα περιοδική έκθεση, με τίτλο «Μαλβίνα Παναγιωτίδη: Βουκολικός πυρετός. Διάλογος με τον Αλέκο Φασιανό».

«Η ομορφιά βρίσκεται πίσω από αυτό που αισθάνεσαι, όχι αυτό που βλέπεις», έλεγε ο Αλέκος Φασιανός. Ακολουθώντας αυτή τη φιλοσοφία, το Contemporary Intervention Program καλεί σύγχρονους δημιουργούς να πραγματοποιήσουν εικαστικές παρεμβάσεις στο μουσείο, ενισχύοντας τον διαγενεακό διάλογο και προσφέροντας στο κοινό νέες οπτικές γωνίες για τη σύνδεση της τέχνης του Φασιανού με τη σύγχρονη τέχνη.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, η Μαλβίνα Παναγιωτίδη συνομιλεί με το έργο του Αλέκου Φασιανού, εστιάζοντας σε μια λιγότερο γνωστή αλλά εμβληματική πτυχή του: το design. Μέσα από ενδελεχή έρευνα στο αρχείο του, η καλλιτέχνις ανασυνθέτει την πραγματικότητα με έναν δικό της, ποιητικό τρόπο.

Η Μαλβίνα Παναγιωτίδη είναι εικαστικός και επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο πρόγραμμα «Art in Context» στο Universität derünste στο Βερολίνο. Το 2018 συμμετείχε στο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) της ARTWORKS.

Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή για το κοινό έως τις 11 Οκτωβρίου 2026. Η πραγματοποίησή της γίνεται με την υποστήριξη του ΙΣΝ, ως Μέγα Δωρητή της έκθεσης.

Ecological Translation
[Οικολογική μετάφραση]
Ομαδική έκθεση

Εγκαίνια: Τρίτη 28 Απριλίου, 18:00–19:00
Διάρκεια: 28 Απριλίου – 30 Μαΐου 2026
Διήμερο συμπόσιο
Τρίτη 28 Απριλίου, 11:00–18:00
Τετάρτη 29 Απριλίου, 11:00–17:30
Παράλληλες δράσεις
Δευτέρα 27 Απριλίου, 18:00 / Ηχητικός περίπατος
Τρίτη 26 Μαΐου 2026, 18:00 / Συζήτηση

Goethe-Institut Athen
Ομήρου 14–16, 10672 Αθήνα, Τηλ. 210 366 1000

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να μιλήσουν απευθείας με τα ζώα, τα φυτά και τον φυσικό κόσμο, ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε την κλιματική αλλαγή θα διέφερε και πώς; Το Goethe- Institut Athen προσκαλεί το κοινό στο Ecological Translation, ένα πρότζεκτ του Alexander Damianos και της Asya Yaghmurian για την κλιματική αλλαγή και την οικολογική μετάφραση.

Το εγχείρημα θέτει καίρια και επιτακτικά ερωτήματα που αφορούν τη σχέση μας με το φυσικό
περιβάλλον, την τεχνολογία, και την επικοινωνία μας με τα (μη) ανθρώπινα όντα. Περιλαμβάνει
ένα διήμερο διεπιστημονικό συμπόσιο και μια εικαστική έκθεση, ενώ συνοδεύται από
παράλληλες δράσεις – ένας συμμετοχικός ηχητικός περίπατος λειτουργεί ως εισαγωγή στο
πρόγραμμα, το οποίο ολοκληρώνεται με μια συζήτηση.

Μετά την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας στον ποταμό Whanganui στη Νέα Ζηλανδία
το 2017, αυξάνεται το ενδιαφέρον για την πιθανότητα δικαιωμάτων των μη ανθρώπινων όντων.
Ορισμένοι επιστήμονες αξιοποιούν την ευρεία χρήση της τεχνολογίας τηλεπισκόπησης και της
τεχνητής νοημοσύνης για να αναπτύξουν αυτό που ισχυρίζονται ότι θα μπορούσε να
αποτελέσει ένα είδος «Google Translate» μεταξύ των ανθρώπων και του φυσικού κόσμου. Τι
εννοούν οι επιστήμονες όταν υποστηρίζουν ότι μπορούμε να μεταφράσουμε άμεσα τη ριζική
ετερότητα των νυχτερίδων και των φαλαινών στην ανθρώπινη γλώσσα — και συγκεκριμένα
στα αγγλικά;

Στην έκθεση που επιμελείται η Asya Yaghmurian παρουσιάζονται έργα οχτώ σύγχρονων
δημιουργών, συγκεκριμένα της Κυριακής Γονή, του Abelardo Gil-Fournier, της Nona Inescu,
της Agata Ingarden, του Bill Kouligas, της Raffaela Naldi Rossano, της Zoë Paul και της Jenna
Sutela. Στο συμπόσιο συμμετέχουν ειδικοί από τα πεδία του δικαίου, της επιστήμης, της
τεχνολογίας, της πολιτικής και της τέχνης, όπως οι Κατερίνα Γρέγου, Δάφνη Δραγώνα, Armen
Avanessian, Alexander Damianos, Adriaan Eeckels, Orit Halpern, Iwona Janicka, Jussi
Parikka, Luke Rendell, Max Ritts, Katharina Isabel Schmidt, Pratyusha Sharma, Bernhard
Siegert, Tiziana Terranova, Yvonne Volkart και Joanna Zylinska. Στον περίπατο μας καθοδηγεί
η Ελένη Ρήγα. Στην καταληκτική εκδήλωση συνομιλούν η Elahe Rajabiani, ο Περικλής
Τερλιξίδης και η Κατερίνα Τερλιξίδου.

Πρότζεκτ Ecological Translation [Οικολογική μετάφραση]
Ιδέα, σύλληψη: Alexander Damianos
Επιμέλεια: Asya Yaghmurian

Στο βιβλίο του με τίτλο Φυσικό Συμβόλαιο ο Μισέλ Σερ επιχειρηματολογεί ότι το Κοινωνικό
Συμβόλαιο αποσκοπούσε στη διασφάλιση της αρμονικής συμβίωσης των ανθρώπων, ενώ
αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι να μάθουμε να ζούμε με τον φυσικό κόσμο. Το υποκείμενο
του αστικού δικαίου πρέπει να οικολογικοποιηθεί. Η νομοθεσία και το δίκαιο για το περιβάλλον
κατηγορούνται εδώ και καιρό ότι κρύβουν ανθρωποκεντρικές προκαταλήψεις, αφού
αντιμετωπίζουν τη «Φύση» ως μία ακόμη πηγή οικονομικού κέρδους που πρέπει να τη
διαχειριστεί κανείς με σύνεση για να εξυπηρετηθούν τα ανθρώπινα συμφέροντα. Πρόσφατες
δικαστικές διαμάχες αναγνωρίζουν τη νομική υπόσταση ποταμών και χιμπατζήδων
χρησιμοποιώντας τον νομικό ιδιωματισμό της «προσωποσύνης» (personhood). Ωστόσο, αυτές
οι μη ανθρώπινες οντότητες χρειάζονται και πάλι ανθρώπινους εκπροσώπους για να
μεσολαβήσουν και να μιλήσουν εκ μέρους τους. Νέες εξελίξεις στην επιστήμη και την
τεχνολογία, όμως, υπόσχονται να διευκολύνουν την άμεση επικοινωνία ανθρώπων και φυσικού
κόσμου με την έλευση ενός εργαλείου παρόμοιου με το «google translate», το οποίο θα
ειδικεύεται στην επικοινωνία μεταξύ των ειδών.

Ερευνητές στο πεδίο της βιοακουστικής χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο προσιτές και
πανταχού παρούσες τεχνολογίες (αισθητήρες κίνησης, υδρόφωνα, δορυφόρους) για να
καταγράψουν και να παρακολουθήσουν ήχους φυτών και ζώων – από τους ήχους νυχτερίδων
και φαλαινών μέχρι εκείνους των κοραλλιογενών υφάλων και των φυτών εσωτερικού χώρου.
Η μελέτη αυτών των ήχων αλλάζει την αντίληψη και την κατανόηση του φυσικού κόσμου,
οδηγώντας κατ’ επέκταση σε νέες προσεγγίσεις και προτάσεις αναφορικά με τη νομοθεσία
γύρω από την κλιματική αλλαγή. Οι φάλαινες διαθέτουν τοπικές διαλέκτους βάσει των οποίων
ο άνθρωπος συμπεραίνει τις μεταναστευτικές τους συνήθειες, γεγονός που είναι χρήσιμο για
την αναδρομολόγηση των εμπορικών πλοίων με στόχο την ελαχιστοποίηση των ναυτικών
ατυχημάτων. Τα πουλιά αλλάζουν το τραγούδι τους εν όψει ακραίων καιρικών φαινομένων,
όπως είναι η ξηρασία ή η πλημμύρα. Η βιοακουστική αναδιαμορφώνει κατά κάποιον τρόπο την
άγρια ζωή ως τεχνική αισθητηριακής αντίληψης, υποδηλώνοντας την πιθανότητα μιας ενιαίας
διειδικής απόκρισης στην εξελισσόμενη κλιματική κρίση.

Με την ανάδυση της Τεχνητής Νοημοσύνης, η επεξεργασία των δεδομένων αυτών μπορεί να
γίνει πιο γρήγορη και πιο ακριβής. Οι «ψηφιακοί υπέρμαχοι της διατήρησης του φυσικού
περιβάλλοντος» ή «ψηφιακοί οικολόγοι» συνδυάζουν τα πορίσματα της βιοακουστικής με τη
γοητεία των εικασιών της πολλά υποσχόμενης ΤΝ. Υποστηρίζουν ότι η ΤΝ μπορεί να
χρησιμοποιηθεί για να εντοπιστούν πρότυπα στην επικοινωνία ζώων και φυτών και μάλιστα με
τέτοια ακρίβεια ώστε να χαρτογραφηθούν ολόκληρες μη ανθρώπινες γλώσσες. Αν μπορέσουμε
να καταλάβουμε τι λένε οι φάλαινες και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, θα μπορέσουμε και να
μεταφράσουμε αυτό που λένε σε μια ανθρώπινη γλώσσα ‒ συγκεκριμένα στα αγγλικά.

Στο συμπόσιο με τίτλο Οικολογική μετάφραση ειδικοί από τα πεδία του δικαίου, της επιστήμης,
της τεχνολογίας, της πολιτικής και της τέχνης θα διερευνήσουν από κοινού τις προεκτάσεις των
στρατηγικών που εφαρμόζουν οι ψηφιακοί οικολόγοι. Τι εννοούν οι επιστήμονες όταν
ισχυρίζονται ότι μπορούμε να μεταφράσουμε τη ριζικά διαφορετική γλώσσα των νυχτερίδων
και των φαλαινών στο ιδίωμα της αγγλικής σύνταξης; Κανένα γνωστικό πεδίο δεν μπορεί να
ανταποκριθεί μόνο του και ανεξάρτητα στην πολυπλοκότητα της κλιματικής αλλαγής. Η
Οικολογική μετάφραση διοργανώνει ένα διεπιστημονικό συμπόσιο και μια έκθεση για να
προαγάγει τη συμμετοχή του κοινού και την κατανόηση εκ μέρους του των ευκαιριών και των
απειλών που σηματοδοτούν οι νέες τεχνολογικές και επιστημονικές προσεγγίσεις για την
κλιματική αλλαγή. Ο όρος «οικολογική μετάφραση» αναφέρεται τόσο στη φαντασιακή
δυνατότητα μετάφρασης ανάμεσα στις γλώσσες των ανθρώπων και της μη ανθρώπινης ζωής,
αλλά και στην ιδέα μιας «οικολογίας» που αναδύεται μέσα από τη σύζευξη των διαφόρων
επιστημονικών θεωρήσεων της φύσης και της θέσης των ανθρώπων σε αυτές.

Έκθεση
Καλλιτέχνες/-ιδες
Κυριακή Γονή
Abelardo Gil-Fournier
Nona Inescu
Agata Ingarden
Bill Kouligas
Raffaela Naldi Rossano
Zoë Paul
Jenna Sutela

Ιδέα, σύλληψη: Alexander Damianos
Επιμέλεια: Asya Yaghmurian
Σχεδιασμός έκθεσης: Yolandé Gouws
Γραφιστικός σχεδιασμός: Sam de Groot

Ημέρες και ώρες επίσκεψης έκθεσης
Δευτέρα–Πέμπτη: 08:00–22:00
Παρασκευή: 08:00–17:00
Σάββατο: 08:00–14:00
Εγκαίνια: Τρίτη 28 Απριλίου, 18:00–19:00
Διάρκεια: 28 Απριλίου – 30 Μαΐου 2026
Goethe-Institut Athen (Κάτω Φουαγιέ), Ομήρου 14–16, 10672 Αθήνα

Συμπόσιο
Συμμετέχοντες/-ουσες
Κατερίνα Γρέγου
Δάφνη Δραγώνα
Armen Avanessian
Alexander Damianos
Adriaan Eeckels
Orit Halpern
Iwona Janicka
Jussi Parikka
Luke Rendell
Max Ritts
Katharina Isabel Schmidt
Pratyusha Sharma
Bernhard Siegert
Tiziana Terranova
Yvonne Volkart
Joanna Zylinska

Για την επιβέβαιωση της παρουσία σας στο συμπόσιο είναι θεμιτή η αποστολή ενός μέιλ με τα
στοιχεία σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected].
Το συμπόσιο θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά.
Ημέρες και ώρες διεξαγωγής συμποσίου
Τρίτη 28 Απριλίου, 11:00–18:00
Τετάρτη 29 Απριλίου, 11:00–17:30
Goethe-Institut Athen (Αμφιθέατρο), Ομήρου 14–16, 10672 Αθήνα

*Ο Γιάννης Λούκος, η Μαρία Νικηφοράκη και η Κυριακή Γονή είναι ARTWORKS Fellows

Why did I come in here again; ‘Here’, Richard McGuire

Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από την δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα/κόμικ “Here” του Richard McGuire και τo ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”; Ίσως μια ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσεια του Διαστήματος.

Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού. Στα πλαίσια μιας διευρυμένης χορογραφίας, το JUNE JULY είναι ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία. Τα παρακολουθούμε να ενεργοποιούνται και να “εξατμίζονται” δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν. 

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας

Με την υποστήριξη του International Theater Institute – German Centre και Motion Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024

Σύλληψη, Xορογραφία, Art Direction: Ελεονώρα Σιαράβα
Performance, συν-δημιουργία κινητικού υλικού: Μαρία Βούρου, Μαίρη Γιαννούλα, Σοφία Πουχτού
Kείμενα, στίχοι: Ελεονώρα Σιαράβα
Ηχητικός σχεδιασμός: Αλίκη Λευθεριώτη
Σχεδιασμός μέσων: Ερατώ Τζαβάρα
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σοφία Θεοδωράκη, Αντώνης Δουρουδής
Σχεδιασμός Φωτισμού: Τάσος Παλαιορούτας, Εβίτα Σκρυμιζέα
Κοστούμια: Ειρήνη Γεωργακίλα
Video art: Αντιγόνη Ηλιάδη
Επικοινωνία: True Colours Comms
Παραγωγή: Per_Dance Choreographic Research Platform

ΠΛΥΦΑ, Αθήνα
23-26 Απριλίου 2026
Πρεμιέρα 23-25 Απριλίου 21.00
26 Απριλίου 19.00
Διάρκεια 45 λεπτά
Εισιτήρια: https://www.more.com/gr-el/tickets/dance/junejuly/

*Η Ελεονώρα Σιαράβα είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο του χορού

Η Σοφία Ντώνα παρουσιάζει το έργο της Katarakt στο πλαίσιο του προγράμματος Unstill Image, σε επιμέλεια του Alper Turan, στο Images Festival στο Τορόντο (9–13 Απριλίου 2026).

Το Images Festival είναι ένα μη κερδοσκοπικό, φεστιβάλ με καλλιτεχνικό προσανατολισμό αφιερωμένο στον πειραματικό κινηματογράφο, τα media arts, τη σύγχρονη τέχνη και τους χώρους όπου αυτές οι μορφές συνυπάρχουν. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ διερευνά τις συνθήκες της σύγχρονης κουλτούρας της κινούμενης εικόνας, προσφέροντας μια πλατφόρμα για καλλιτέχνες, κινηματογραφιστές, επιμελητές και άλλους δημιουργούς να εμπλακούν με πειραματικές πρακτικές τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο.

Το Katarakt της Σοφίας Ντόννα συνδέει τη θολή όραση με τα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Στον Καταρράκτη, μαρτυρίες μιας γυναίκας που κάποτε διέφυγε από τη ναζιστική εισβολή προς την Τουρκία και ενός πολιτικού εξόριστου που βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένος αντικρίζοντας την Τουρκία, διαπλέκονται, χαρτογραφώντας τη μνήμη, την απόσταση και την επίπονη πράξη του να κοιτάς πέρα από το νερό προς ένα άπιαστο αλλού

imagesfestival.com

alperturanprojects.com

sofiadona.com

*Ο Alper Turan ήταν φιλοξενούμενος επιμελητής στην ARTWORKS (άνοιξη 2025), στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής επιμελητών μεταξύ της SAHA και της ARTWORKS.

**Η Σοφία Ντώνα είναι ARTWORKS Fellow (2020) στο πεδίο των εικαστικών. Το 2025, το πιο πρόσφατο έργο της σε εξέλιξη, «Ηλιοβασιλέματα», επιλέχθηκε για το πρόγραμμα 2025 ARTWORKS Grants.

Σε έναν κόσμο όπου όλα τρέχουν, το Temple of Transmission μας καλεί να σταματήσουμε. Να ακούσουμε.

Από τις 27 έως τις 30 Μαρτίου, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος στο ΚΠΙΣΝ, ένας μεταλλικός αργαλειός γίνεται πομπός γυναικείων φωνών. Φωνές που σπάνια ακούγονται. Ιστορίες καθημερινού θάρρους, ρήξης, αντίστασης.

Η Δήμητρα που δίνει Πανελλήνιες πρώτη φορά στα 40, η Ιωάννα που μιλάει για την αποτυχία με έναν τρόπο καθησυχαστικό, η Μάρα που περιγράφει την πρώτη νύχτα που μένει μόνη στο σπίτι μετά το διαζύγιό της, είναι μερικές από τις ιστορίες που θα ακουστούν.

Η ατομική ακρόαση μετασχηματίζεται σε συλλογική εμπειρία όπου το κοινό συγκροτεί μια προσωρινή κοινότητα, μια συμμαχία γύρω από την πράξη της κοινής ακρόασης.

Καθίστε γύρω από τον αργαλειό. Φορέστε τα ακουστικά. Ακούστε.

—————————————————————————-

Η οργάνωση Κάθε Μία Ιστορία σε συνεργασία με την εικαστικό Μαρίνα Βελησιώτη παρουσιάζουν για πρώτη φορά τη διαδραστική γλυπτική εγκατάσταση, Τemple of Transmision, στο πλαίσιο του Athens WOW 2026.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας μεταλλικός αργαλειός με ανορθόδοξα υλικά που συνδέει την υλικότητα της γυναικείας παράδοσης με τον άυλο πλούτο των εμπειριών. Ο αργαλειός γίνεται πομπός: από τις ίνες του γεννιούνται φωνές γυναικών που ταξιδεύουν μέσα από ακουστικά σε καθίσματα διατεταγμένα γύρω από την εγκατάσταση. Οι αφηγήτριες στρέφουν την προσοχή μας στη μικροκλίμακα της ζωής και βάζουν τη γυναικεία εμπειρία στο επίκεντρο: εκεί που ένα σύγχρονο εργόχειρο στέκεται και μας προσκαλεί να συγκεντρωθούμε γύρω του. Οι επισκέπτες καλούνται να καθίσουν, να ακούσουν ιστορίες γυναικών που σπάνια ακούγονται, και να υφάνουν το δικό τους νόημα μέσα από τις αφηγήσεις. Η προσωπική ακρόαση γίνεται συλλογική εμπειρία, το κοινό μετατρέπεται σε προσωρινή κοινότητα, σε συμμαχία.

Οι ιστορίες υφαίνουν ένα συλλογικό πορτρέτο γυναικείας ανθεκτικότητας και μετασχηματισμού. Γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, καταγωγών και ταυτοτήτων μοιράζονται στιγμές ρήξης με τις προσδοκίες της κοινωνίας, με τον φόβο, με την αθέατη καθημερινότητα. Αντιστέκονται στη σιωπή, ανακαλύπτουν την αξία τους, διεκδικούν το δικαίωμά τους να ορίζουν μόνες τη ζωή τους. Κάθε ιστορία είναι μια πράξη θάρρους.

Οι ιστορίες της Μάρας, της Αρτεμισίας, της Μαρίας, της Βανέσας Νίκης, της Δέσποινας, της Ροδούλας, της Λήδας, της Δήμητρας και της Ιωάννας υφαίνουν εκ νέου το συλλογικό μας βλέμμα στον κόσμο. Κάθε μία, με τη δική της φωνή, αφηγείται πώς χαράσσει το προσωπικό της μονοπάτι, δημιουργώντας χώρο εκεί όπου συχνά δεν υπάρχει. Προορισμός του έργου είναι το υφαντό των ιστοριών να γίνει ένα δίχτυ ασφαλείας, ένας ζωντανός κόμβος σύνδεσης, μια αφορμή να δούμε τον κόσμο γύρω μας με περισσότερη αλληλεγγύη και κατανόηση.

Συντελεστές

Σύλληψη-ιστορίες: Κάθε Μία Ιστορία | Δανάη Δραγωνέα – Δάφνη Ανέστη 

Εικαστική δημιουργία: Μαρίνα Βελησιώτη

Ηχητικός σχεδιασμός: Νικόλας Καζάζης

 Kάθε Μία Ιστορία

Πληροφορίες Έκθεσης

WOW Athens 2026

Η γλυπτική εγκατάσταση υλοποιήθηκε με την οικονομική ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού.

Για την Κάθε Μία Ιστορία

 Η οργάνωση Κάθε Μία Ιστορία ιδρύθηκε το 2023 και είναι αφιερωμένη στις γυναικείες ιστορίες, στην ενίσχυση της ορατότητας και της ενδυνάμωσης των γυναικών μέσα από σύγχρονες μορφές αφήγησης. Η οργάνωση δραστηριοποιείται στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας ενεργητικής ακρόασης, ενσυναίσθησης και ισότητας των φύλων. Μέσα από δράσεις συνακρόασης, εκθέσεις, podcasts, εργαστήρια ενδυνάμωσης και οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις, η Κάθε Μία Ιστορία δημιουργεί χώρους ασφαλείς, χωρίς φίλτρα, όπου κάθε γυναίκα μπορεί να μοιραστεί τη δική της ιστορία με τον δικό της τρόπο.

*H Mαρίνα Βελισιώτη είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Η έκθεση collapse: data.models.worlds. πραγματεύεται την εντεινόμενη κρίση που βιώνει ο σύγχρονος κόσμος, διερευνώντας τον ρόλο της τεχνολογίας σε αυτήν. Λαμβάνοντας υπόψη, τρέχουσες συζητήσεις γύρω από τις δυνατότητες και τα όρια των τεχνολογικών υποδομών, εξετάζει τη σχέση αυτών με κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα, από το παρελθόν μέχρι σήμερα.

Η τεχνολογία -και ειδικότερα η αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης- υπόσχεται λύσεις, οι οποίες συνδέονται άρρηκτα με μηχανισμούς εκμετάλλευσης ανθρώπινων και φυσικών πόρων. Τα δημοφιλή υπολογιστικά μοντέλα, για παράδειγμα, επεξεργάζονται όγκους δεδομένων που προϋποθέτουν αόρατη ανθρώπινη εργασία, υψηλή κατανάλωση ενέργειας και την εξόρυξη πρώτων υλών. Γεωπολιτικές διεκδικήσεις και αλλαγές στη χρήση και αξιοποίηση εδαφών σχετίζονται άμεσα με τις ανάγκες της τεχνολογίας, συνεχίζοντας αποικιοκρατικές στρατηγικές του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, αλγοριθμικά παραγόμενες εικόνες και ειδήσεις δημιουργούν ένα καθεστώς ασάφειας και απροσδιοριστίας. Τα σύγχρονα δυσεπίλυτα προβλήματα που αφορούν στην τεχνολογία, την κοινωνία και το περιβάλλον δεν είναι μεμονωμένα, αλλά αλληλένδετα και επανερχόμενα. Όροι όπως η πολυκρίση, η περμακρίση και η μετακρίση, που έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, αποτυπώνουν τη δυσκολία διαχείρισης συνδεόμενων ζητημάτων, τη διάρκεια και την κλιμάκωσή τους.

H έκθεση collapse: data.models.worlds. συζητά τη σημερινή συνθήκη σε συνάρτηση με την κατάρρευση εδραιωμένων μοντέλων σκέψης, και τη στροφή προς νέες μορφές συνύπαρξης, γνώσης και ευθύνης. Εστιάζοντας στις διασταυρώσεις τεχνολογίας, περιβάλλοντος και ιστορίας, τα καλλιτεχνικά έργα που φιλοξενούνται προτείνουν αναγνώσεις της σύνθετης πραγματικότητας μέσα από διαφορετικά παραδείγματα. Ιστορίες τεχνολογικού ελέγχου και εξορυκτικών πρακτικών συνδέονται με συγκεκριμένους τόπους και κοινότητες. Αναφορές σε μύθους, βιωμένες εμπειρίες και προβολές στο μέλλον, υπενθυμίζουν τις σχέσεις αλληλεξάρτησης ανάμεσα στον ανθρώπινο και τον μη ανθρώπινο κόσμο. Χαρτογραφήσεις και οπτικοποιήσεις φέρνουν μαζί τις διαρκείς ανατροφοδοτήσεις δεδομένων και τους κύκλους της ύλης. Με την αξιοποίηση διαφορετικών μέσων και υλικών, τα έργα δημιουργούν το έδαφος για μια συζήτηση γύρω από την αποκατάσταση και τη διαφύλαξη της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ισορροπίας.

collapse: data.models.worlds.
Ομαδική Έκθεση

5 Μαρτίου – 2 Απριλίου 2026
Εγκαίνια: Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026, 19:00
Saigon: Κορυτσάς 39, 10447, Βοτανικός

Καλλιτέχνες/ιδες: Bethan Hughes, Vladan Joler/ Gordan Savičić/ Felix Stalder, Αθηνά Κουμπαρούλη, Latent Community, Μαρία Μαυροπούλου, Juan Obando, Salvatore Vitale, Νίκη Δανάη Χανιά

Επιμέλεια: Κατερίνα Γκουτζιούλη, Δάφνη Δραγώνα

Συντελεστές
Οπτικοακουστικός σχεδιασμός: Μάκης Φάρος, Αντώνης Γκατζουγιάννης
Οργάνωση παραγωγής: Ίρις Ασημακοπούλου
Επικοινωνία: Μαρία Πακτίτη

Οργάνωση: VEKTOR Athens

Με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ, the Swiss Arts Council Pro Helvetia και Error 417 Expectation Failed.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
5 Μαρτίου – 2 Απριλίου 2026
Εγκαίνια: Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026, 19:00
Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη-Κυριακή, 17:00-21:00
Διεύθυνση: Saigon, Κορυτσάς 39, 10447, Βοτανικός
Είσοδος ελεύθερη

*Οι Αθηνά Κουμπαρούλη, Μαρία Μαραυροπούλου και Latent Community (Σωτήρης Τσίγκανος και Ιώνιαν Μπισάι) είναι ARTWORKS Fellows. H Αθηνά Κουμπαρούλη συμμετείχε με το έργο Deep sea, Deep time   στην 6η Μπιενάλε Kochi-Muziris, στην Κεράλα της Νότιας Ινδίας με την υποστήριξη του προγράμματος 2025 ARTWORKS Grants.