Κατηγορία: Fellows/Grantees

Με την έκθεση “Mεθοριακότητα I Liminality”, η CITRONNE Gallery εισάγει μια ακόμη τρέχουσα προβληματική. Πρόκειται για ζητήματα που απορρέουν από την ρευστή πραγματικότητα των ημερών μας, η οποία ανατρέπει παραδοσιακούς τρόπους ύπαρξης, ταυτότητας και βίου – εκουσίως ή ακουσίως. Περιγράφεται το μεταβατικό στάδιο της εγκατάστασης από την μια συνθήκη στην άλλη σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο και οι συνεπαγόμενες ‘τελετουργίες’. Οι καλλιτέχνες Γιώργος Γιατρoμανωλάκης, Μαρίνα Παπαδάκη, Ναταλία Παπαδοπούλου και Μάρω Φασουλή πραγματεύονται την έννοια του ενδιάμεσου χώρου.

Liminality, η Μεθοριακότητα στην ελληνική της εκδοχή, είναι όρος τον οποίο εισήγαγε ο Γάλλος εθνογράφος Arnold van Gennep* στο βιβλίο του “Τελετουργίες Διάβασης” το 1909. Πρόκειται για το μεσαίο στάδιο του τριμερούς σχήματος “αποχωρισμός, μετάβαση, ενσωμάτωση στις τελετουργίες”. Η έκθεση επανατοποθετεί την έννοια αυτή στο πλαίσιο των σύγχρονων βιωμάτων, συνέπεια των παγκοσμίων εξελίξεων. Η επιμελήτρια της έκθεσης Βίκυ Τσίρου** διευρύνει την σημασία του όρου και εξετάζει σύγχρονες εκφράσεις του. Όπως επισημαίνει στο επιμελητικό της κείμενο, «οι πιο πρόσφατες ερμηνείες του όρου περικλείουν όχι μόνο την έννοια της τελετουργίας αλλά και τις αλλαγές στην σφαίρα του κοινωνικού και του πολιτικού. Σήμερα, στην εποχή της ‘ρευστής νεωτερικότητας’, παρατηρούμε πως το status quo, ένα ολόκληρο σύστημα αξιών, βρίσκεται σε μία συνθήκη συνεχούς αστάθειας που χαρακτηρίζεται από αλλεπάλληλες μεταβάσεις ή με άλλα λόγια από μία μόνιμη συνθήκη μεθοριακότητας».

Τα έργα της εκθέσης ανιχνεύουν την ‘Μεθοριακότητα’ μέσα από τέσσερα αδιόρατα περάσματα: την αρχιτεκτονική δομή, τον ρου της ιστορίας, την ενσωμάτωση της παράδοσης, καθώς και την εσωτερική βιωματική διαδικασία. Η έκθεση δεν ταυτίζει αυστηρά το έργο κάθε καλλιτέχνη με μία θεματική· τείνει όμως να το τοποθετεί σε έναν από τους τέσσερις αυτούς άξονες. Τα έργα ενσωματώνονται στην αρχιτεκτονική δομή της γκαλερί. Toποθετούνται σε διαφορετικά δωμάτια κατά τρόπο που απηχεί την παρομοίωση – πoυ κάνει ο van Gennep – της κοινωνίας με μία κατοικία και τα διαφορετικά δωμάτιά της. Οι διελεύσεις στην ζωή των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων μοιάζουν με μία μετακίνηση ανάμεσα στους εσωτερικούς χώρους της κατοικίας.

Τα ζωγραφικά έργα της Μαρίνας Παπαδάκη απεικονίζουν με πλακάτα χρώματα υβριδικές ανθρωπόμορφες και ζωόμορφες παρουσίες σε χώρους που συμπλέκουν το φαντασιακό με το πραγματικό, το μέσα με το έξω. Η καλλιτέχνις δημιουργεί γεωμετρικές δομές που μοιάζουν με αινιγματικά συστήματα οργάνωσης της πραγματικότητας. Οι τίτλοι κάποιων έργων της όπως το Great Horse Manure Crisis of 1894 αναφέρονται σε πραγματικά ιστορικά και κοινωνικά συμβάντα που η εικαστικός μεταγράφει μέσα από μοτίβα και ψευδαισθησιακούς χώρους. Η έννοια της μετάβασης εννοείται κυρίως ως οι τομές που συμβαίνουν μέσα από τους κοινωνικούς ανασχηματισμούς.

Στα επιτοίχια έργα και τοτεμικά γλυπτά της Μάρως Φασουλή, οι υφές και διάφορα υλικά όπως καλάμια και νήματα επαναδιαπραγματεύονται την λαϊκή παράδοση και την τέχνη της υφαντικής. Οι συνθέσεις της παρουσιάζουν την υφαντική ως αποδεσμευμένη από μία δεδομένη οργάνωση αυστηρών κανόνων που ενέχει η συγκεκριμένη, λαϊκή τέχνη. Το πέρασμα από την σύμβαση και την αναπαραγωγή τυποποιημένων μοντέλων στην πιθανότητα του «λάθους», την ελευθερία και τον αυθορμητισμό ανοίγει τον δρόμο για νέους τρόπους μάθησης και προβάλλει την δημιουργική φαντασία. Δίνει επίσης υπόσταση στην γυναικεία ταυτότητα και εργασία καθώς και στην σχέση τους με την ενσώματη εμπειρία και την φύση.

Η επιτόπια (in situ) βιντεοεγκατάσταση Άλογα, Άλογα (2024) της Ναταλίας Παπαδοπούλου μεταβάλλει το μακρόστενο πέρασμα του διαδρόμου της γκαλερί σε μία εμβυθιστική οπτικοακουστική σήραγγα με ηχοτοπία, λόγο και έντονες οπτικά εικόνες που θυμίζουν ίχνη ή εντυπώσεις. Η λογική αλληλουχία, ο εμπειρικός χώρος και χρόνος καταργούνται καθώς οι εικόνες εμπλέκονται μεταξύ τους ή ακολουθούν μια μη γραμμική, συνειρμική αφήγηση με εναλλασσόμενο ρυθμό. Τόσο η εγκατάσταση όσο και τα δύο ακόμα έργα της που παρουσιάζονται στην έκθεση φανερώνουν τον ποιητικό εαυτό, τις εσώτερες, ασυνείδητες ή υποσυνείδητες σκέψεις και κρυφές πτυχές του ψυχισμού που ξυπνούν στην συνθήκη της μεθοριακότητας.

Οι φωτογραφίες του Γιώργου Γιατρομανωλάκη από την ενότητα The Splitting of the Chrysalis & the Slow Unfolding of the Wings (2018) (ελεύθερη απόδοση: Η μεταμόρφωση της χρυσαλίδας και το αργό άνοιγμα των φτερών), εκκινούν από ένα προσωπικό, βιωματικό πέρασμα από μία προγενέστερη σε μία νέα σχέση με τις μνήμες και το παρελθόν. Η διαδικασία ξεκινά με το στάδιο του αποχωρισμού, μπαίνει στο στάδιο της μεθοριακότητας και καταλήγει στην ενσωμάτωση. Το έργο παραλληλίζει την εμπειρία αυτή με τους βιολογικούς κύκλους στην φύση και συγκεκριμένα με το πέταγμα της χρυσαλλίδας. Υποδηλώνει κατά επέκταση τον συσχετισμό που κάνει ο van Gennep ανάμεσα στην περιοδικότητα των μεταβάσεων ενός ανθρώπου με την περιοδικότητα των φυσικών φαινομένων. Οι μεταβάσεις οργανώνουν τον χρόνο και αντίστοιχα ο βιολογικός χρόνος ορίζει τις μεταβάσεις.

Ως σύνολο, τα έργα συνιστούν μία πολυμορφία από εκφραστικά μέσα, ποιότητες, υφές και αισθήσεις.

CITRONNE Gallery – Αθήνα
Mεθοριακότητα I Liminality
Γιώργος Γιατρομανωλάκης Ι Μαρίνα Παπαδάκη I Ναταλία Παπαδοπούλου Ι
Μάρω Φασουλή

Επιμέλεια: Βίκυ Τσίρου
Eγκαίνια: Πέμπτη 18 Ιανουαρίου, 19.00 – 22.00
Διάρκεια: 18 Ιανουαρίου – 2 Μαρτίου 2024

* Η μεθοριακότητα αναφέρεται στις μεταβάσεις από ένα στάδιο ζωής σε ένα άλλο και από μία θέση στο κοινωνικό σύνολο σε μία επανένταξη με διαφορετικό ρόλο και νέες μορφές σχέσεων. Πρόκειται για ένα μεταίχμιο κατά το οποίο το άτομο αποχωρίζεται μία πρότερη συνθήκη και εισέρχεται σε μία ενδιάμεση, μετέωρη κατάσταση στην οποία τα όρια ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, το προσωπικό και το συλλογικό, τον χώρο και τον χρόνο αμβλύνονται. Συχνά η εμπειρία είναι ενσώματη.

**H Βίκυ Τσίρου είναι ανεξάρτητη επιμελήτρια, ιστορικός και θεωρητικός τέχνης.

*** Όλοι οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση – Γιώργος Γιατρομανωλάκης, Μαρίνα Παπαδάκη, Ναταλία Παπαδοπούλου, Μάρω Φασουλή -είναι SNF ARTWORKS Fellows στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

CITRONNE Gallery – Αθήνα:

Πατριάρχου Ιωακείμ 19 (4ος όροφος)
10675 Κολωνάκι, Αθήνα
Τηλέφωνο (+30) 210 7235 226
Email: [email protected]
Ώρες λειτουργίας: Τρ, Πέμ, Παρ: 11.00-20.00 και Τετ, Σάβ: 11.00-16.00

Η Δέσποινα Ζαχαροπούλου (SNF ARTWORKS Fellow 2021 στο πεδίο των εικαστικών τεχνών), η Γεωργία  Παΐζη (SNF ARTWORKS Fellow στο πεδίο του χορού) και η Δρ Στεριανή Τσιντζιλώνη (μέλος της επιτροπής αξιολόγης στο πεδίο του χορού για το 3ο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών ΙΣΝ της ARTWORKS) είναι φιναλίστ στην κατηγορία Βραβείο Πολιτισμού και Δημιουργικότητας των Βραβείων Αποφοίτων Βρετανικής Εκπαίδευσης 2024, στην Ελλάδα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα Βραβεία Αποφοίτων Βρετανικής Εκπαίδευσης 2024 στην Ελλάδα, επισκεφθείτε τη διεύθυνση:
https://www.britishcouncil.gr/study-uk/alumni-awards

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους φετινούς φιναλίστ, επισκεφθείτε:
https://www.britishcouncil.gr/sites/default/files/alumni-awards-2024-greece-finalists.pdf

Αμμωνίτες: από τη λίμνη Γκάρντα ως την Αθήνα, τα χέρια κουβαλούν τον ασβεστόλιθο σαν μνήμη. Το σώμα κάτι αφήνει πάνω στο απολίθωμα· παροδικά και τα δυο, ιστορούνται μέσω της αγκαλιάς τους. ⸹
Βοτσαλωτά: πήλινα βότσαλα, απάτητα. Χωράει μια επιτόπια έρευνα σε δυο παλάμες; Κομμένα στη μέση, τη φύση τους ακολουθεί μια σκέψη, να έρχονται τα βότσαλα σε ζεύγη, σαν τα κύματα. ☼ ⸛
Γοργόνες: ποιήτριες της ρευστότητας. Από τον ύφαλο ως την ακτή απαγγέλουν ποίηση με τραυλίσματα. Στόχος τους να σπάνε τη γλώσσα των παραθεριστών στη μέση, σαν στρείδι. ϒ
Δίχτυ: διαπερατό σώμα, ευάλωτο. Και να κοπεί, μεταπλάθεται σε κάτι νέο επιτελώντας μια μεταμόρφωση. ⸎
Εμπιστοσύνη: μέσω ενεργής ακοής την εξασκούν τα δελφίνια όσο κολυμπούν το ένα δίπλα στο άλλο. ⸨
Ζωγραφιές: τοιχογραφίες που αντίκρισες στον ύπνο σου∙ σαν κάποια τις δει, θα βλέπει τα όνειρά σου. Ꜣ
Ηώς (ή Έως): και αν δεν είναι η αδερφή του Ήλιου, αλλά ο Ήλιος ο ίδιος; Έρχεται με ορμή να χτίσει δίκτυα φωτός μα ύστερα αποτραβιέται σε αυτό που έχτισε ο μύθος της. Κανείς στ’ αλήθεια δεν την ξέρει, μόνο οι χάλκινες ανταύγειες της αυγής. ☼
Θεότητες: όλες τους πολύγλωσσες, μιλούν για «θθθθθάλασσα», “mmmmmare” και “bbbbbahr”. ⸾ ⸧ ⸛
Ιστορία: τη φέρνει ο αέρας προς εμάς αφού η ιώδης μυρωδιά του αλμυρού νερού την εμπεριέχει. ⸛
Καλυψώ: μόλις την εντοπίσεις (συντεταγμένες 36°34′N 21°8′E) θα σου πει πως δεν τον κράτησε αυτή, αυτός δεν έφευγε. ⸖
Λήμνος ή/και Λέσβος: πήρες την οργή της Λευκοθέας για τον Ποσειδώνα και την έκανες στΟργή μετουσιωμένη σε εθνογραφίες των νησιών του βορειοανατολικού αιγαίου. ⸨
Μνήμη της θάλασσας: κι αν οι παλίρροιες δεν είναι άλλο από εκτόνωση ανυψωμένης θλίψης; Ꝍ
Νέα μυθολογία: όλα τα αρχέγονα πλάσματα που σου κρύψαν στο σχολείο ζωντανεύουν τώρα μέσα από εσένα και αντανακλώνται στο μάρμαρο όσο το περιεργάζεσαι. Ꜣ
Ξεχασμένο: το νερό είναι μη εθνοκεντρικό. ⸧
Όσφρηση: πέρα από τη γλώσσα, λειτουργεί σαν παρεισφρητικό αντίδοτο στη συλλογική αμνησία. ⸶
Παραλία: ζωντανό όνειρο του οποίου τα υλικά επιθυμείς να ανακτήσεις. ϒ
Ρόκα: τη βγάζεις από τη ζώνη σου σα να ήταν σπαθί και οπτικοποιείς μια δικιά σου θεωρία του αισθήματος. ⸶
Σιμόν Φατάλ: της αφιερώνει ένα κεφάλαιο για τη θάλασσα η Ετέλ Αντνάν στο οποίο γράφει: «τα ένστικτα της θάλασσας συνεργάζονται με τα δικά μας για να δημιουργήσουν σκέψη». ⸛
Τηθύς: αταξινόμητη ανάμνηση, ανεκρίζοτη. Κοινή ανάμεσα στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα. ⸹
Υφαντά: πέρα από τον αργαλειό, μιλιούνται σαν παφλασμοί, γράφονται σαν αφροί, διαβάζονται σαν παλμοί. ⸎
Φεγγάρι: σου φέγγει επί δεκατρείς μήνες να κεντήσεις το βιβλίο σου. Και όπως μεταβάλλονται οι φάσεις του, έτσι αλλάζουν και τα ποιήματά σου. ⸙
Χρόνος: η άρρυθμη ομιλία των κυμάτων τον δημιουργεί εκ νέου. ⸙ ⸾
Ψαράκι: μηχανισμός άμυνας είναι η μικρή του μνήμη, αφού όσα αντικρίζει συσσωρεύονται στις πολλαπλές στρώσεις των ματιών του. Ꝍ
Ωροσκόπιο: κατευθύνει στο σημείο όπου τέμνεται η θάλασσα· ο ορίζοντας στην άκρη της γλώσσας σου. ⸖ ⸧ ⸾

Επιμέλεια: Κατερίνα Στάμου. Συμμετέχουν: ⸖ Μαίρη Αντωνοπούλου, ☼ Μυρτώ Βρατσάνου, ⸙ Μαριάννα Καραβά, Ꝍ Αθηνά Κουμπαρούλη, Ꜣ Ελίνα Νιάρχου, ⸎ Μαρία Οικονομοπούλου, ϒ Άστρα Παπαχριστοδούλου, ⸹ Irene Ragusini, ⸶ Ηλέκτρα Σταμπούλου, ⸨ Ειρήνη Τηνιακού ||| Ποιητικές αναφορές: ⸛ Etel Adnan, ⸾ Jjjjjerome Ellis, ⸧ Vera Linder.

On the Sea of my Tttttongue [θθθθθάλασσα – στην άκρη της γλώσσας]

γκαλερί Gramma_Epsilon 
διάρκεια: 8 Φλεβάρη – 9 Μαρτίου 2024
ωράριο: 11:00-19:00

Η έκθεση αποτελεί μέρος του πρότζεκτ Mediterranean Disturbances: Οπτικές από 20 καλλιτέχνιδες το οποίο φιλοξενεί η γκαλερί Gramma_Epsilon και υλοποιείται υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου της Αθήνας.

*Οι Kατερίνα Στάμου, Μυρτώ Βρατσάνου, Αθηνά Κουμπαρούλα, Ελίνα Νιάρχου, Irene Ragusini, Ηλέκτρα Σταμπούλου και Ειρήνη Τηνιακού είναι SNF ARTWORKS Fellows.

To Σάββατο 10 Φεβρουαρίου στις 20:00, η Αναστασία Βαλσαμάκη παρουσιάζει το «as she rests, the wrestler bleeds her promises», μία έκθεση σε επιμέλεια της Ιωάννας Γερακίδη. Φιλοξενούμενη στο opbo studio μέχρι την 1η Μαρτίου, η έκθεση είναι μία παρουσίαση από γλυπτικές χειρονομίες, φωτογραφικά και άλλα αρχειακά υλικά που εκκινούν ή συνομιλούν με τη χορευτική περφόρμανς «W REST L ING». Η περφόρμανς, σε σύλληψη και χορογραφία της Αναστασίας Βαλσαμάκη, θα παρουσιαστεί το βράδυ των εγκαινίων στις 21:00.

Το «W REST L ING» χρησιμοποιεί την πάλη ως εργαλείο για να εξερευνήσει τις αθέατες ποιότητες ενός μαχητικού αθλήματος, με σκοπό να θέσει ερωτήματα σχετικά με τους φαινομενικά αντιφατικούς τρόπους που ενεργούμε, μαχόμαστε, αντιστεκόμαστε. Στο πλαίσιο της εξερεύνησης αυτής, δίνει έμφαση στην ύπαρξη των ενδιάμεσων χώρων, χρόνων και αλληλεπιδράσεων που συχνά, λόγω της αδράνειας ή της στατικότητάς τους, τροφοδοτούν ή συντηρούν την συνεχή, δυναμική κίνηση.

Με άξονα ένα γλωσσικό παιχνίδι, στο οποίο η λέξη ανάπαυση συμπεριλαμβάνεται στη λέξη πάλη, το έργο «W REST L ING» της Βαλσαμάκη στοχεύει σε μία διαφορετική ανάγνωση, σε μία εναλλακτική παρατήρηση των τρόπων που αναλύουμε, κατανοούμε και ερμηνεύουμε τις έννοιες της ζωτικότητας, της εγρήγορσης, της πάλης, αλλά και της παθητικότητας, της αδράνειας, ή της ανάπαυσης. Πώς εμείς, τα ανθρώπινα πλάσματα του δυτικού τουλάχιστον κόσμου ή των κόσμων που φέρουν την ιστορία του δίνουμε προτεραιότητα στην αέναη παραγωγή φοβούμενοι την παύση; Με ποιους τρόπους μυθοποιούμε την πρόοδο προβάλλοντας αντίσταση στην αδράνεια, μένοντας ξύπνιοι αντί να να κοιμηθούμε ακόμα και όταν τα σώματά μας ή οι ψυχές μας ζητούν το αντίθετο; Και πώς αυτές οι συνειδητές ή ασυνείδητες συμπεριφορές, αποφάσεις ή (αν)ενέργειες μπορούν να λειτουργήσουν ως παραβολές για να αντιληφθούμε κοινωνικοπολιτικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και άλλα ιστορικά εδραιωμένα μοντέλα; Και πώς μπορούν να αποδομήσουν παραδείγματα που αποθεώνουν μια αδιάκοπη εξαγωγή ενέργειας, αγάπης και φροντίδας όταν δεν έχει απομείνει τίποτα, όταν αυτά τα απτά ή μη αγαθά έχουν ήδη καταχραστεί ή οικειοποιηθεί μετά βίας ή εν αγνοία μας;

Με το έργο αυτό η Βαλσαμάκη μάς προσκαλεί να προσεγγίσουμε τα ενδιάμεσα αυτά σημεία ως μηχανισμούς προσωπικών μεταμορφώσεων και συλλογικών αλλαγών, προτείνοντας το χάδι αντί της επίθεσης, το παιχνίδι αντί της ενέδρας, τον χορό έναντι της καταδίκης. Τόσο μέσω της χορογραφημένης κίνησης των πέντε σωμάτων όσο και των αποτυπωμάτων τους στον χώρο, η έκθεση «as she rests, the wrestler bleeds her promises» επιθυμεί να βιωθεί ως τελετουργικό παρατήρησης των αντιδράσεών μας στην αναταραχή, τον φόβο, τη διέγερση, την επιθυμία. Όχι με σκοπό την αναίρεση της έντασης ή της εγρήγορης που οι αντιδράσεις αυτές ξυπνούν στα ανθρώπινα και μη σώματα, αλλά με σκοπό την αποδοχή της παύσης που διεκδικούν για αυτά σε κάθε τους πάλη.

Επιμέλεια έκθεσης και κείμενο: Ιωάννα Γερακίδη

Συντελεστές «W REST L ING»
Ιδέα & Χορογραφία: Αναστασία Βαλσαμάκη
Μουσική & Ηχητική Σύνθεση: Jeph Vanger
Χορεύουν: Γαβριέλα Αντωνοπούλου, Νίκος Γρηγοριάδης, Σωτηρία Κουτσοπέτρου, Θάνος Ραγκούσης, Ξένια Σταθούλη
Δραματουργία: Αναστάσιος Κουκουτάς
Styling: Νεφέλη Αστερίου
Τεχνική υποστήριξη: Γιώργος Αντωνόπουλος
Παραγωγή: MIND THE LOOP

Το έργο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια συμμετοχής της Αναστασίας Βαλσαμάκη στο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών 2020 που υποστηρίζεται από την ARTWORKS και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Η δημιουργία και η περιοδεία του έργου υλοποιούνται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πληροφορίες:
opbo studio, Φίλωνος 86, Πειραιάς, 18536
Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2024, 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 10 Φεβρουαρίου – 1 Μαρτίου 2024
Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη – Σάββατο, 12:00-18:00
Είσοδος ελεύθερη

*Οι Αναστασία Βαλσαμάκη, Jeph Vanger, Nεφέλη Αστερίου και Ιωάννα Γερακίδη είναι SNF ARTWORS Fellows

Orientation: Mater Land
Ευαγγελία Σπηλιοπούλου
Διάρκεια: 15 Φεβρουαρίου – 23 Μαρτίου 2024
Εγκαίνια: 15 Φεβρουαρίου 19:00-22:00

Crux Galerie
Σέκερη, 4
Κολωνάκι

*Η Ευαγγελία Σπηλιοπούλου είναι SNF ARTWORKS Fellow 2021 στο πεδίο των εικαστικών τεχνών 

Η διάλεξη της εικαστικού-ακαδημαϊκού Δέσποινας Ζαχαροπούλου (SNF ARTWORKS Fellow 2021), στο πρώτο μέρος της θα επικεντρωθεί σε σημαντικές στιγμές από την ιστορία της επιτελεστικής τέχνης (performance art), μέσα από παραδείγματα έργων που χρησιμοποίησαν το γυναικείο σώμα ως το κύριο υλικό και μέσον της εικαστικής πρακτικής. Στο δεύτερο μέρος, η διάλεξη θα εστιάσει στο επιτελεστικό έργο της εισηγήτριας, μέσα από την παρουσίαση επιλεγμένων παραδειγμάτων της έρευνάς της. Στόχος της διάλεξης στο σύνολό της είναι να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τις έμφυλες προεκτάσεις της χρήσης του γυναικείου σώματος στην επιτελεστική τέχνη, τις πιθανές μετατοπίσεις που μπορεί αυτό να υφίσταται στην ιστορία της performance art, όπως και να διερευνηθούν οι μηχανισμοί παραγωγής υποκειμενικοτήτων εντός των επιτελεστικών
έργων που σχετίζονται το γυναικείο σώμα.

Διάλεξη Akto College 2024
«Το γυναικείο σώμα στην επιτελεστική τέχνη: παραδείγματα – μετατοπίσεις – υποκειμενικότητες»
Δέσποινα Ζαχαροπούλου
Performance Artist, Δρ. Φιλοσοφίας και Καλών Τεχνών με ειδίκευση στην επιτελεστική τέχνη
(υπότροφος Ιδρύματος Ωνάση), Royal College of Art, London

Πέμπτη, 4 Απριλίου, 12:00 -15:00
Αμφιθέατρο ΑΚΤΟ
Ευελπίδων 11 Α, 11362, Πεδίον Άρεως

12 Απριλίου – 25 Μαΐου 2024
Εγκαίνια: 12 Απριλίου 2024, 7 μμ – 10 μμ
13 Απριλίου 2024, 12 μμ – 6 μμ

Υποθέτοντας ότι η φράση “Χρειαζόμαστε να κάνουμε περισσότερα: Μαγική σκέψη” μπορεί να ερμηνευθεί με διαφορετικούς τρόπους, η Πάκυ Βλασοπούλου επιλέγει να υιοθετήσει τον ορισμό της μαγικής σκέψης σε σχέση με την ικανότητα των παιδιών να βυθίζονται σε φανταστικούς μυθικούς κόσμους. Αυτός ο ορισμός συσχετίζεται με τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται  και να αλληλεπιδρά κανείς με τον κόσμο από διάφορες οπτικές γωνίες. Μέσα από τη μαγική σκέψη, τα παιδιά μπορούν να εξερευνήσουν φανταστικούς κόσμους και να αρχίσουν να κατανοούν και να αλληλεπιδρούν με την πραγματικότητα με διακριτικό τρόπο. Η πρόταση της καλλιτέχνιδας είναι να επισκεφθεί αυτή την κατάσταση του μυαλού και να δημιουργήσει καταφύγια για διάφορα πλάσματα, προωθώντας έτσι ένα αίσθημα ασφάλειας και ανήκειας.

Callirrhoë

Σίνα 9
106 80 Αθήνα

Ωράριο
Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή 11 πμ – 7μμ
Πέμπτη 11 πμ – 8 μμ
Σάββατο 12 – 4 μμ και κατόπιν συνεννόησης

*Η Πάκυ Βλασσοπούλου είναι SNF ARTWORKS Fellow (2018) στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Στο ACID (Association for the Distribution of Independent Cinema), το τμήμα των Καννών που προωθεί το ανεξάρτητο σινεμά, θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της η πρώτη μεγάλου μήκους του Κωστή Χαραμουντάνη, «Κιούκα Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού».

Οι 9 ταινίες του τμήματος ACID (Association for the Distribution of Independant Cinema) θα παρουσιαστούν στις Κάννες από τις 15 έως τις 24 Μαΐου στις αίθουσες του Palais des festivals, Les Arcades, Studio 13, Alexandre III.

Διαβάστε τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Κωστή Χαραμουντάνη και του Τάσου Χατζηεφραιμίδη και δημοσιεύτηκε στην ενότητα READINGS στο site της ARTWORKS εδώ.

*Ο Κωστής Χαραμουντάνης είναι SNF ARTWORKS Moving Image Fellow (2020)

Η ταινία Άβελ του ARTWORKS Fellow Κωνσταντίνου Καραμαγκιώλη, θα κάνει την φεστιβαλική της πρεμιέρας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, 16 – 26 Οκτώβρη 2024.

Την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου, 21.30 θα προβληθεί στον κινηματογράφο Δαναό.

https://www.danaoscinema.store/ibooking93/shows.xhtml

Άβελ

Ένας Iερέας που ζεί με την οικογένεια του στην επαρχία, θα δεχτεί ένα απρόσμενο τηλεφώνημα από μια γυναίκα που θα τον αναστατώσει. Ένα ταξίδι προς την πρωτέυουσα, μια θεία κοινωνία και ένα τελευταίο παιχνίδι ποδοσφαίρου.

Το 2023 το One Minute Space (OMS) θα επικεντρωθεί σε ζητήματα παγκόσμιας συγχρονικότητας και χρονοπολιτικής. Το OMS είναι στην ευχάριστη θέση να ξεκινήσει τη χρονιά με την ατομική έκθεση “A day after a day after a day after a day after a day”, της Πάκυ Βλασσοπούλου, σε επιμέλεια του Florent Frizet.
Η δουλειά που παρουσιάζει η Βλασσοπούλου έχει ως αφετηρία την έρευνά της στο νησί της Λέρου και τις πολλαπλές μορφές εγκλεισμού και σωφρονισμού που έχουν εκτελεστεί
εκεί. Η Λέρος κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής (1912-1943) αποτελεί την σημαντικότερη ναυτική βάση στη Μεσόγειο των Ιταλών οι οποίοι δημιουργούν κτιριακές εγκαταστάσεις μεγάλης στρατηγικής και αρχιτεκτονικής σημασίας. Με την αποχώρηση τους, μέρος των στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα Λέπιδα επαναχρησιμοποιήθηκαν για να στεγάσουν διάφορα ολοπαγή ιδρύματα. Το 1949 εγκαινιάζονται εκεί οι Βασιλικές Τεχνικές Σχολές και το 1957 ανοίγει η Αποικία Ψυχασθενών Λέρου, που μετέπειτα μετονομάζεται σε Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου. Την περίοδο της δικτατορίας στις εγκαταστάσεις τοποθετούνται πολιτικοί εξόριστοι και τέλος το 2015 στους ίδιους χώρους στήνεται μια προσωρινή δομή υποδοχής προσφύγων (hotspot). Το 2021 η περιοχή κηρύσσεται ιστορικός τόπος και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ξεκινά τη μελέτη αξιοποίησης του, ενώ παράλληλα στο λόφο ακριβώς πάνω από τις παλιές εγκαταστάσεις χτίστηκε και εγκαινιάστηκε η νέα κλειστή ελεγχόμενη δομή προσφύγων.

Σκεπτόμενη τις συνθήκες διαβίωσης διαφορετικών σωμάτων υπό περιορισμό, η Βλασσοπούλου στρέφεται στο αντικείμενο του πιάτου, ως σύμβολο υλικού πολιτισμού και ως αντικείμενο άμεσα συνδεδεμένο με τη θρέψη. Δημιουργεί πορσελάνινα πιάτα που μεταφέρουν λέξεις, γραμμές, ρωγμές και κάθε πιάτο προσμετράται στην αφήγηση που δημιουργείται. Η έκθεση A day after a day after a day after a day after a day επιδιώκει να λειτουργήσει σαν μια εγκεφαλική και σωματική άσκηση πάνω στην εμπειρία της τοποθέτησης και του εκτοπισμού.

A day after a day after a day after a day
Aτομική έκθεση της Πάκυ Βλασσοπούλου
Επιμέλεια της Florent Frizet
14.01.2023-11.02.2022
Εγκαίνια: Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2023, 18:00-22:00
Ωράριο: Τετάρτη-Σάββατο 17:00-20:00

*H Πάκυ Βλασσοπούλου είναι SNF ARTWORKS Fellows στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Ξένια Κογχυλάκη: Bang Bang Bodies
TANZTAGE BERLIN 2023
Sophiensaele

Το Bang Bang Bodies προσκαλεί το κοινό σε ένα χορογραφικό ταξίδι στο συλλογικό φαντασιακό, διερευνώντας έννοιες της εκτόνωσης της συλλογικότητας και της ενσώματης μνήμης. Το έργο χρησιμοποιεί το headbanging, ως μία πρακτική ενσώματης εκτόνωσης διαφορετικών τύπου πλήθους (πανκ και μέταλ σκηνή, τελετουργίες και διαμαρτυρίες αντίστασης) επανασυνθέτοντάς το ως μνήμη, προσωπική και συλλογική. Και έτσι, ως μια συνεχόμενη αλυσίδα αμοιβαιότητας και ανταλλαγής χρόνου, συναισθημάτων, ιδρώτα, αναπνοών, ιστορικών, πολιτισμικών και πολιτικών κυττάρων μεταξύ των σωμάτων, που δεν είναι ποτέ στατική. Αντίθετα, βρίσκεται πάντα σε μια ταραχώδη κίνηση.

Σύλληψη / Χορογραφία / Ερμηνεία: Ξένια Κογχυλάκη
Συν-δημιουργία / Ερμηνεία: Luisa Fernanda Alfonso
Ηχητικός Σχεδιασμός: Ernesto Carcamo Cavazos.
Σχεδιασμός φωτισμού: Vito Walter
Βοηθός χορογράφου: Andre Uerba
Μentoring: Kat Válastur|
Tutors: Janez Janša, Sandra Noeth

https://tanztage-berlin.sophiensaele.com/en/produktionen/2023/bang-bang-bodies/

Η CRAMA παρουσιάζει την ομαδική έκθεση “post-truth, fiction, object” με έργα των Noi Fuhrer, Βαγγέλη Γκόκα, Michael Müller και Tom Palin.

Ένα ερωτηματικό βλέμμα, μια εσωστρεφής, αυτοαναφορική ή αυτοεξεταστική πράξη, που αφορά το ψηλάφημα ή τη σκιαγράφηση θεμάτων/υλικοτήτων αλλά, ταυτόχρονα, μια σκιαγράφηση της ίδιας της πράξης. Μια σκιαγράφηση σωματική αλλά εννοιολογική, στη δυϊκότητά της και ως μια πράξη αντικατοπτρισμού μεταξύ του αντικειμένου και του χεριού που το απεικονίζει. Με την ευκαιρία αυτής της έκθεσης, φιλοδοξούμε να πάρουμε τη ζωγραφική ως μελέτη περίπτωσης. Η ζωγραφική ως μια λειτουργία μέσω της οποίας μπορεί κανείς να αγγίξει το θέμα της σχέσης του με τον κόσμο και με τον εαυτό του και με τους τρόπους απεικόνισης και αντίληψης, ανεξάρτητα από το αν λαμβάνει χώρα κάποια πραγματική απεικόνιση. Η ζωγραφική ως μελέτη περίπτωσης σχετικά με την ατομική αντίληψη και ερμηνεία, σε σχέση με αντικείμενα και την αντικειμενικότητα, ως προς τη σχέση κάποιου με τον κόσμο. Η ζωγραφική ως πράξη στο σκοτάδι, μια διαδικασία με δεμένα μάτια, αλλά με αφοπλιστική απλότητα και ειλικρίνεια. Επιπλέον, η ζωγραφική με την αδεξιότητα που μπορεί να τη συνοδεύει, το αίσθημα της ανησυχίας όταν στέκεσαι μπροστά σε έναν πίνακα, του να μην είσαι σίγουρος πώς να ενεργήσεις σε σχέση με αυτόν. Καλούμαστε να «διαβάζουμε» τη ζωγραφική εικόνα, να αποκρυπτογραφούμε τα βαθύτερα νοήματά της; Υπάρχει μια δεδομένη διαδρομή, μια πιθανή δομική ανάλυση που ξεκινά ίσως από τον πραγματικό χαρακτήρα του έργου και προχωρά στις συμβολικές πλευρές ή σημειωτικές του συνδηλώσεις;

Noi Fuhrer, Βαγγέλης Γκόκας, Michael Müller, Tom Palin
επιμέλεια Γιώργος Κόντης
post-truth, fiction, object

Εγκαίνια: 10 Δεκεμβρίου 2022, 4-8μμ
Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί ώς τις 17 Δεκεμβρίου 2023

Μόνο με ραντεβού: +49 152 04 983 376, [email protected]
CRAMA Triftstraße 66, 13353 BERLIN

*Ο Γιώργος Κόντης είναι SNF ARTWORKS Fellow (2021) στο πεδίο των εικαστικών τεχνών

Το Two Thirds Project Space παρουσιάζει τη νέα έκθεση με τίτλο “Broken Heart Syndrome”, με έργα της Ιλεάνας Αρναούτου, Σεβαστιάνας Κωνστάκη, Mariandrie, Ναταλίας Παπαδοπούλου, Ελεάννας Μπαλέση, Ηλέκτρας Σταμπούλου και Εύης Ζαμπέλη, σε επιμέλεια της Φαίδρας Βασιλειάδου.

Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς αποτελεί μια αναγνωρισμένη πλέον μυοκαρδιοπάθεια που αντιγράφει την καρδιακή προσβολή: εκδηλώνεται δηλαδή με έντονη πίεση στο στήθος, δύσπνοια και ξαφνική αδυναμία, συμπτώματα που ταιριάζουν σε μια καρδιακή προσβολή. Το σύνδρομο ανακαλύφθηκε ως ξεχωριστή παθολογική οντότητα στις αρχές της δεκαετίας του ’90 από Ιάπωνες γιατρούς και έγινε γνωστό ως «νόσος takotsubo» λόγω ομοιότητας του σχήματος της πάσχουσας καρδιάς με το εργαλείο των Ιαπώνων για το ψάρεμα χταποδιών. Συνήθως, η κατάσταση αυτή πυροδοτείται από έντονο stress που είναι ψυχικό, όπως ο θάνατος αγαπημένου προσώπου, ένας χωρισμός, οργή ή αίσθημα προδοσίας.

Άραγε, μπορεί η καρδιά μας να σπάσει κυριολεκτικά; Να αποσυναρμολογηθεί στα συστατικά της μέρη και σε ακόμη περισσότερα; Αν αυτή η διαδικασία ραγίσματος συμβεί, μας τσακίζει όντως ανεπανόρθωτα; Και ακόμη και αν καταφέρουμε να την αποκαταστήσουμε, τι συμβαίνει με τη ρωγμή που γνωρίζουμε πως πάντα είναι εκεί; Η έκθεση Broken Heart Syndrome αφηγείται τους τρόπους που μπορεί μια καρδιά να θρυμματιστεί και να διαλυθεί, ενώ την ίδια στιγμή αποσαφηνίζει τις διαδικασίες που προκύπτουν έπειτα από ένα μεγάλο ράγισμα· μια προσπάθεια επανασυγκόλλησης των ασυνεχειών και των θραυσμάτων. Οι συμμετέχουσες καλλιτέχνιδες παρουσιάζουν έργα που φλερτάρουν με την οδύνη και το πένθος, μέσα από το καλειδοσκοπικό πρίσμα της ανάδυσης στην επιφάνεια.

Φαίδρα Βασιλειάδου
μουσειολόγος – επιμελήτρια τέχνης

Εγκαίνια: 25/11 | 19:00 – 22:00
Διάρκεια έκθεσης: 26/11 – 10/12
Μέρες & ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή | 17:00 – 21:00, Σάββατο | 11:00 – 14:00
Τοποθεσία: Two Thirds Project Space, Θεμιστοκλέους 42, Εξάρχεια, 5ος όροφος, #2

*Οι Ιλεάνα Αρναούτου, Σεβαστιάνα Κωνστάκη και Ναταλία Παπαδοπούλου είναι SNF ARTWORKS Fellows στο πεδίο των εικαστικών τεχνών.

Ένας χορογράφος, ένας θεωρητικός χορού και μία αρχιτέκτονας, αποτυπώνουν την πρόσφατη ιστορία του χορού στην Αθήνα, από το 2005 έως το 2020, μέσα από παραδείγματα επιλεγμένων καλλιτεχνικών χώρων, αναδεικνύοντας τον νομαδισμό ως κυρίαρχο στοιχείο της κοινότητας του χορού. Ο Σύνδεσμος Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, σας προσκαλεί στην πολυμεσική έκθεση terri(s)tories που συνδιοργανώνεται με την htmylh.

Ένα γκαράζ στην καρδιά του Μεταξουργείου, ένα κατάστημα στο Κουκάκι, ένα υπόγειο στην πλατεία Βάθης, αντιπαραβάλλονται με χώρους-ορόσημα για τον Χορό, όπως η Πειραιώς 260 του Ελληνικού Φεστιβάλ ή η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, αποκαλύπτοντας όχι μόνο τις ιδιαιτερότητες της εποχής και τις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές της εκφάνσεις, αλλά κυρίως την ένταση και την έκταση των καλλιτεχνικών πρακτικών και αντιθέσεων της κοινότητας του χορού στην Αθήνα.
Η υλικότητα των χώρων της πόλης που φιλοξένησαν χορευτικές δράσεις και παραστάσεις, οι πολλαπλές σωματικές και συναισθηματικές εγγραφές δημιουργούν μια συλλογική αφήγηση για τον σύγχρονο χορό.

Στην ιδιότυπη αυτή έκθεση, που συνδιοργανώνεται από την howtomakeyourlifeharder (μία μη κερδοσκοπική εταιρεία για τη χορογραφία και τον χορό) και τον Σύνδεσμο Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, τα «εκθέματα» παίρνουν τη μορφή χαρτών και προφορικών μαρτυριών, συνομιλούν με στιγμιότυπα της επικαιρότητας σε ένα πολυεπίπεδο και ανοιχτό αρχείο για την ιστορία αυτών των χώρων στην Αθήνα και κατ’ επέκταση την ιστορία του σύγχρονου ελληνικού χορού. Σκοπός του terri(s)tories είναι να φανταστούμε τις χωρικές απεικονίσεις της κοινότητας του χορού ως μια πράξη ενδυνάμωσης, κόντρα στο πνεύμα της σύγχρονης εποχής, της αστικής ανάπλασης και του εξευγενισμού.

Συνδιοργάνωση: htmylh και Σύνδεσμος Υποτρόφων Ιδρύματος Ωνάση
Φιλοξενία: Flux Laboratory Athens

Η ομάδα του terri(s)tories:
Αναστάσιος Κουκουτάς: Θεωρητικός του Χορού, Δραματουργός
Δημήτρης Μυτιληναίος: Χορευτής / Χορογράφος, Υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση
Μαρίνα Σκουτέλα: Αρχιτέκτων

12 -18 Δεκεμβρίου 2022
Εγκαίνια: 11 Δεκεμβρίου 2022, 20:30
Ωράριο: 13:00 – 20:00
Διεύθυνση: Μπενιζέλου Παλαιολόγου 5, 10556, Αθήνα (1ος όροφος)

Η έκθεση υλοποιείται με την υποστήριξη του Flux Laboratory Athens. Η έρευνα για το terri(s)stories επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2021.

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή τους στις συνεντεύξεις, τις/τους: Κάτια Αρφαρά, Χριστιάνα Γαλανοπούλου, Μαρία Γοργία, Αντιγόνη Γύρα, Πηνελόπη Ηλιάσκου, Στάθη Λιβαθινό, Κική Μπάκα, Άντζελα Μπρούσκου, Μαριέλα Νέστορα, Βασίλη Νούλα, Μαργκώ Περδίκη, Κώστα Τζημούλη, Φρόσω Τρούσα, Στεριανή Τσιντζιλώνη, καθώς και τις/ους: Αθηνά Δεληγιάννη, Χαρά Σύρου, Γιάννη Νικολαϊδη, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Sealed Earth, Ρεβέκκα Στάμου, περιοδικό ΕΠΙΛΟΓΟΣ

* Ο Δημήτρης Μυτιληναίος είναι SNF ARTWORKS Fellow στο πεδίο του χορού

**O Aναστάσιος Κουκουτάς ήταν μέλος της επιτροπής αξιολόγης στο πεδίο του χορού για το 2ο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Mετά από μια σειρά επιτυχημένων performances σε Eλλάδα Kύπρο, Λονδίνο, Μάντσεστερ & Βερολίνο, το ελαττωματικό αγόρι επουστρέφει στη χώρα που το δημιούργησε για μια τελευταία performance στην Αθήνα!

—μετά την performance θα ακολουθήσει stand-up από sam albatros
—drag artist: Aphrodite HGW

PERFORMANCE
H performance «ελαττωματικό αγόρι» βασίζεται στο ομώνυμο best-seller βιβλίο τ@ Sam Albatros «ελαττωματικό αγόρι», το πρώτο ανοιχτά queer μυθιστόρημα στην Ελλάδα με ήρωα ένα gender non-conforming παιδί. Πρόκειται για μία υβριδική performance που συνδυάζει video art, φωτογραφίες από το οικογενειακό άλμπουμ και lip syncs· στοιχεία που εναλλάσσονται & αλληλοσυμπληρώνονται, οδηγώντας σε ένα κατακερματισμένο κι ωστόσο συνεκτικό αφήγημα.

σύλληψη-προσαρμογή-σκηνοθεσία-performer: Sam Albatros
drag artist: Aphrodite HGW

ΧΩΡΟΣ
HGW, Μαυρομιχάλη 138 & Κομνηνών, Εξάρχεια, Αθήνα.
Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου
Ώρα προσέλευσης: 20.30
Ώρα έναρξης: 21.00
Είσοδος ελεύθερη

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ SAM ALBATROS
συγγραφέ@, ποιητ@, μεταφραστ@, πανεπιστημιακ@ (King’s College London) & καλλιτέχν@ με βάση το λονδίνο. έχει ολοκληρώσει fully-funded συγγραφικά residences στο Βερολίνο (Literarisches Colloquium Berlin, 2021) και τη Λειψία (Goethe-Institut Thessaloniki, HALLE 14, Edit, 2021). έχει βραβευτεί από την ARTWORKS 2021 και είναι Fellow του Προγράμματος Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

H έκθεση  “This Current Between Us” καταλαμβάνει το πρώτο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο στην Ελλάδα, τον Ατμο-Ηλεκτρικό Σταθμό (ΑΗΣ) της ΔΕΗ, Νέου Φαλήρου.

Μέρος των εγκαταστάσεων του σταθμού ανοίγει για πρώτη φορά στο κοινό αποκαλύπτοντας αθέατες όψεις του βιομηχανικού συγκροτήματος. Η έκθεση περιλαμβάνει εκτενές αρχειακό υλικό από το Ιστορικό Αρχείο της ΔΕΗ το οποίο βρίσκεται σε διάλογο με νέες παραγωγές εικαστικών έργων από διεθνείς καλλιτέχνες: ζωγραφική, γλυπτά, εικαστικές εγκαταστάσεις, βίντεο, ηχητικά έργα και επιτελεστικές δράσεις.

Το εργοστάσιο εξετάζεται στην παρούσα έκθεση ως κέντρο παραγωγής υλικών και ενέργειας, αλλά και ως κοινωνικό μοντέλο, σύστημα οργάνωσης του χώρου, της ανθρώπινης -και άλλης- ζωής, ως αρχιτεκτονική διαχείριση υφιστάμενων σχέσεων, αλλά και γενεσιουργός δύναμη νέων. Το εργοστάσιο ενέργειας είναι ταυτόχρονα και εργοστάσιο επιθυμίας, καθώς η επιθυμητική παραγωγή φορτίζει την παραγωγή ρεύματος. Οι καλλιτέχνες ανταποκρίνονται στο παρελθόν και στο παρόν του κτιρίου ακολουθώντας αισθητηριακές αντηχήσεις του χώρου δράσης, θραύσματα προσωπικών αφηγήσεων, βυθιζόμενοι σε μνημονικές διαδράσεις και στις υλικές ιζηματοποιήσεις τους.

Η συνεχής παρουσία και η ροή ηλεκτρικού φορτίου ενώνει και διαταράσσει. Φτάνοντας στο σήμερα, το ρεύμα παίζει με λέξεις και θέσεις: ηλεκτρικά φορτία, εντάσεις, έλξεις και απωθήσεις. Η έκθεση  “This Current Between Us” αναφέρεται σε υποδομές και οργανισμούς, διαδικασίες παραγωγής και κατανάλωσης, ανάδυσης και μεταμόρφωσης, που λειτουργούν μέσα από τη μεταφορά, αλλά και πέρα από αυτήν. Ο ατμός, σημαντική παραγωγική δύναμη στη σύγχρονη ιστορία, συμπυκνώνεται και αξιοποιείται κάνοντας δυνατό τον κόσμο των μηχανών. Η σχέση του με τον μοντερνισμό και τις διακυρήξεις του, υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής, διαβάζεται μέσα από τη συστατική αστάθειά του, τη μορφή που γίνεται άπιαστη και διαφεύγει. Ο ατμός, ως κινητήρια δύναμη, προσφέρει δυνατότητες για ταχύτητα, ανάπτυξη, επέκταση των πόλεων, ενώ λειτουργεί νοσταλγικά για το μέλλον, σαν μια εκδοχή του που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Για την έκθεση, ο ατμός δημιουργεί ένα ρευστό υπόστρωμα, αγωγό για απρόσμενες συνδέσεις.

Σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο αναπτύσσεται και η καλλιτεχνική πρακτική, διερευνώντας κριτικά τη σχεση της καλλιτεχνικής παραγωγής με την έννοια του «βιομηχανικού» και την αρχιτεκτονική του εργοστασίου, σχολιάζοντας τη χρήση των βιομηχανικών χώρων ως πεδία πολιτιστικής παραγωγής, καθώς και τις αντιφάσεις αυτής της γενικευμένης τάσης προς την αισθητικοποίησή τους. Παράλληλα, οι καλλιτέχνες στρέφονται σε διαδικασίες συμπύκνωσης και διάχυσης, σε συστήματα δικτύων, υποστρώματα ενέργειας, μεταφοράς, επικοινωνίας, πληροφορίας, ροές πόρων, ψηφιακής διαχείρισης και κίνησης. Αναζητούν κρυφές, αόρατες και ανατρεπτικές υφές στα δίκτυα του καθημερινού μας περιβάλλοντος: την τεχνολογία, τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του εικονικού και του φυσικού χώρου, τις σωματικές συναντήσεις ανθρώπων και άλλων οντοτήτων, για να δημιουργήσουν μια νέα υποδομή περιπλάνησης. Τα έργα της έκθεσης αποτελούν απόπειρες αναστοχασμού αναφορικά με το βιομηχανικό παρελθόν και με τους οικονομικούς συσχετισμούς του παρόντος. Αναπόδραστα, από την ηλεκτρική συνδεσιμότητα περνάμε σε ηλεκτρισμένες κοινωνικές και πολιτισμικές συνδέσεις.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Νίκος Αλεξίου, Κωνσταντίνος Γιώτης, Αναστασία Δούκα, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Ελένη Καλαρά & Βάλια Παπαχρήστου & Ευαγγελή Φίλη, Δημήτρης Καμαρτωτός, Αθηνά Κουμπαρούλη, Άννα Λάσκαρη, Βιργινία Μαστρογιαννάκη, Όλγα Μηλιαρέση-Φωκά, Μαρίνα Μήλιου-Θεοχαράκη & Marianne Tuckman, Ελένη Μπαγάκη, Πέτρος Μώρης, Ζάφος Ξαγοράρης, Μαρίνα Ξενοφώντος, Πάολα Παλαβίδη, Νατάσσα Παπαδοπούλου, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Κώστας Σαχπάζης, Μαρία Σιδέρη, Θεόδωρος Τζαννετάκης, Αλέξανδρος Τζάννης, Ίρις Τουλιάτου, Ελένη Χριστοδούλου, Κώστας Χριστόπουλος, Micol Assaël, Hypercomf, Mikhail Karikis, Ali Kazma, Miriam Simun & Daria Kaufman, Bill Morrison, Louis- Philippe Scoufaras, Jeph Vanger

Συμμετέχουσες καλλιτέχνιδες εργαστηρίου της ΑΣΚΤ: Αλεξάνδρα Αψωκάρδου, Δέσποινα Βαξεβανίδη, Άννα Μαστρομιχάλη, Κατερίνα Μεσσήνη, Όλγα Σουβερμέζογλου

Επιμέλεια έκθεσης: Πάνος Γιαννικόπουλος, Γεωργία Λιάπη

Σύλληψη ιδέας, έρευνα, οργάνωση: Ελένη Καλαρά

Η έκθεση “This Current Between Us” πραγματοποιείται στο πλαίσιο του project “Το Άλλο Σώμα”, σε συνεργασία της Blow-Up, της ΑΣΚΤ, της ΔΕΗ, με την υποστήριξη των ΥΠΠΟΑ, και του Γραφείου Διασύνδεσης της ΑΣΚΤ

This Current Between Us
Ιστορικές Εγκαταστάσεις Ατμοηλεκτρικού Σταθμού ΔΕΗ, Νέου Φαλήρου
Σολωμού 1 & Δημητρίου Φαληρέως, 185 47 Πειραιάς

Εγκαίνια: Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου
Διάρκεια έκθεσης: Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2022 – Κυριακή 12 Μαρτίου 2023
Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη – Κυριακή 16:00 – 20:00

*Παράταση έως Κυριακή 9 Απριλίου 2023

*Οι Kωνσταντίνος Γιώτης, Αναστασία Δούκα, Αθηνά Κουμπαρούλη, Βιργινία Μαστρογιαννάκη, Ελένη Μπαγάκη, Πέτρος Μώρης, Πάολα Παλαβίδη & Ιωάννης Κολλιόπουλος (Hypercomf), Mαρία Σιδέρη, Αλέξανδρος Τζάννης, Ίρις Τουλιάτου και Jeph Vanger είναι SNF ARTWORKS Fellows.

Το Modern Love (H αγάπη στα χρόνια της ψυχρής οικειότητας) είναι η επόμενη μεγάλη ομαδική έκθεση του ΕΜΣΤ με την οποία ξεκινά ο χειμερινός-εαρινός εκθεσιακός κύκλος του Μουσείου, που εστιάζει στην ψηφιακή τεχνολογία και στο διαδίκτυο, στην επιρροή τους στις σύγχρονες κοινωνίες και στη σχέση τους με την εργασία, το σώμα και το λόγο. Το Modern Love, σε επιμέλεια της Κατερίνας Γρέγου, καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΕΜΣΤ, είναι μια έκθεση για την αγάπη και τους στενούς ανθρώπινους δεσμούς στα χρόνια του ύστερου καπιταλισμού, της παγκοσμιοποίησης, της ψηφιακής διασύνδεσης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Διερευνά πώς η ψηφιακή τεχνολογία και η σύγχρονη οικονομία έχουν μετασχηματίσει το συναίσθημα και τις κοινωνικές σχέσεις και πώς η εμπειρία του εικονικού καταλύει τα όρια μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Εξετάζει πώς το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν, από τη μία, διευκολύνει την έκφραση διαφορετικών ταυτοτήτων και εναλλακτικών τρόπων ύπαρξης και κατασκευής του εαυτού και πώς, από την άλλη, παίζουν επιβαρυντικό ρόλο στην καλλιέργεια παθολογιών, όπως ο ναρκισσισμός, η εμμονή αυτοπροβολής, η ψηφιακή εξάρτηση και η εμπορευματοποίηση του συναισθήματος. Μελετά πώς η διαπλοκή της πραγματικότητας, του εικονικού και της φαντασίας, δημιουργεί πολύπλοκες ψυχολογικές και διαπροσωπικές καταστάσεις και εμπλοκές. Καταγράφει κοινωνικά πρότυπα και προκλήσεις καθώς και τις δυνατότητες που παρουσιάζει το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσον αφορά τις πιο οικείες και κοντινές μας σχέσεις. Είναι μια έκθεση για την ενσώματη εμπειρία του ψηφιακού και την ασώματη εμπειρία της εγγύτητας στη σημερινή εποχή, μετά την πανδημία, στα χρόνια των ψυχρών οικειοτήτων. Η έκθεση δανείζεται τον υπότιτλό της από το βιβλίο της Eva Illouz, Cold Intimacies: The Making of Emotional Capitalism, που αναλύει πώς οι σύγχρονες στενές, οικείες σχέσεις καθορίζονται όλο και περισσότερο από οικονομικά και πολιτικά μοντέλα διαπραγμάτευσης και ανταλλαγής. Συμμετέχουν 24 καλλιτέχνες από 14 χώρες. Η έκθεση είναι προϊόν μιας συνεχιζόμενης έρευνας και έρχεται στο ΕΜΣΤ μετά από παρουσιάσεις στο Museum für Neue Kunst | Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Φράιμπουργκ στη Γερμανία, στην Kunsthalle του Ταλίν, στο IMPAKT Media Organization και το Μουσείο Centraal στην Ουτρέχτη. Για το ΕΜΣΤ, η έκθεση έχει διευρυνθεί και έχουν προστεθεί Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες. Οι περισσότεροι εκ των τελευταίων παρουσιάζουν το έργο τους για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Την έκθεση θα συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος σχεδιασμένος από τη Rafaela Drazic, σε επιμέλεια Κατερίνας Γρέγου και Θεόφιλου Τραμπούλη. Ο κατάλογος θα παρουσιαστεί σε ειδική εκδήλωση τον Ιανουάριο.

Τη μεγάλη αυτή ομαδική έκθεση θα ακολουθήσει μια σειρά ατομικών εκθέσεων τον Ιανουάριο του 2023, οι οποίες επικεντρώνονται στην επίδραση της ψηφιακής τεχνολογίας, του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της οικονομίας που παράγουν στις κοινωνικές σχέσεις και τη σύγχρονη ζωή.

Επιμέλεια: Κατερίνα Γρέγου

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
GABRIEL ABRANTES (1984, US/PT)
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ (1968, GR)
MELANIE BONAJO (1978, NL)
CANDICE BREITZ (1978, ZA)
LAURA CEMIN (1992, IT)
BENJAMIN CROTTY (1979, US)
ΚΥΡΙΑΚΗ ΓΟΝΗ (1982, GR)
DAVID HAINES (1969, UK)
JULIET JACQUES (1981, UK)
SANAM KHATIBI (1979, IR/BE)
MAHMOUD KHALED (1982, EG)
DURAN LANTINK (1988, NL)
ARIANE LOZE (1988, BE)
ΜΑΡΙΑ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (1989, GR)
LAUREN LEE MCCARTHY (1987, US)
KYLE MCDONALD (1985, US)
MARGE MONKO (1976, EE)
ΕΥΑ ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΙΤΗ (1987, GR)
PETER PUKLUS (1980, RO/HU)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΙΝΟΣ (1977, GR)
MARIJKE DE ROOVER (1990, GR)
MARGARET SALMON (1975, US/UK)
HANNAH TOTICKI (1984, DK)
ISTVÁN ZSÍROS (1985, HU)

*Οι Κυριακή Γονή, Μαρία Μαυροπούλου και Εύα Παπαμαργαρίτη είναι SNF ARTWORKS Fellows.

MODERN LOVE
Η αγάπη στα Χρόνια της Ψυχρής Οικειότητας
Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων (-1)
15.12.2022-28.05.2023 / ΕΓΚΑΙΝΙΑ: 15.12.2022, 18.00 έως αργά

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Στο καλλιτεχνικό εργαστήριο or.artspace εγκαινιάζεται, την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2022, η εικαστική έκθεση της Ελίνας Νιάρχου και του Jérémy Lacombe με τίτλο «Εξημερωμένες μυθολογίες».

Οι δύο καλλιτέχνες αντλούν στοιχεία από τη βιωμένη καθημερινότητά τους στον τόπο όπου κατοικούν, την Τήνο, και τα ερμηνεύουν με εικαστικά μέσα. Καθώς οι δύο τους περιηγούνται στο νησί, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συγχέονται και δημιουργούνται χωρικές και χρονικές ασυνέχειες. Στη δουλειά τους, διαφόρων ειδών θραύσματα πλέκονται μεταξύ τους και διαμορφώνουν μια νέα εικαστική μυθολογία. Ο μυστηριώδης κόσμος της Ελίνας Νιάρχου αποτυπώνεται μέσα από τη ζωγραφική, αλλά και τη ραπτική, και υποδέχεται εντός του τα μαρμάρινα γλυπτά του Jérémy Lacombe που μοιάζουν σαν απολιθώματα μεταλλαγμένων όντων μιας εποχής που πέρασε ή που θα έρθει. Το καινούργιο τοπίο που προκύπτει από τη συνεργασία της Νιάρχου και του Lacombe αποκτά μια διάσταση ονειρική, αποκαλύπτοντας μια άλλη όψη του οικείου περιβάλλοντος.

Η Ελίνα Νιάρχου είναι εικαστικός που ζει και εργάζεται στην Τήνο. Είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας και της Μαρμαρογλυπτικής Σχολής Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου. Η Νιάρχου έχει συμμετάσχει σε καλλιτεχνικά προγράμματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό
(Into the ocean, Bourglinster, Luxembourg 2017/ Roder, Rodez, France, 2019 /Πρακτικές της σύγχρονης τέχνης πάνω στον ανεξερεύνητο λαϊκό πολιτισμό του Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας, ΥΠΠΟΑ, 2020). Από το 2018 διοργανώνει εργαστήρια τέχνης για παιδιά και ενήλικες στην Τήνο, σε συνεργασία με τον Jérémy Lacombe (Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, ΠΙΟΠ). Το 2022 βραβεύτηκε από το Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών ARTWORKS του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Ο Jérémy Lacombe είναι εικαστικός που ζει και εργάζεται στην Τήνο. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Μπορντώ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην εικαστική παιδαγωγική για εφήβους της Σχολής Καλών Τεχνών των Βρυξελλών. Η καλλιτεχνική του δουλειά έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ces lieux qui nous gouvernent, Gallerie du Haut Pavé, Paris, France 2018/ Murs en suspens et autres météores, Rodez, France, 2019/Marmania, Αντίπαρος 2022/ Zig Zag Festival, Υστέρνια, Τήνος, 2022). Από το 2018 συνδιοργανώνει, μαζί με την Ελίνα Νιάρχου, εικαστικά εργαστήρια στην Τήνο.

Οπτική επικοινωνία: Jérémy Lacombe

________________________________
2 / 2
Διάρκεια έκθεσης: 8 έως 24 Δεκεμβρίου 2022
Εγκαίνια, Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου, 18:00-22:00
Πέμπτη 15 και 22 Δεκεμβρίου, 18:00-22:00
Παρασκευή 9, 16 και 23 Δεκεμβρίου, 18:00-22:00
Σάββατο 10 και 17 Δεκεμβρίου, 12:00-22:00
Κυριακή 11 και 18 Δεκεμβρίου, 12:00-22:00
Τελευταία ημέρα, Σάββατο 24 Δεκεμβρίου, 12:00-16:00.
or.artspace, Δημητρακοπούλου 89, Κουκάκι.
https://fb.me/e/2YnrxJc9G

Το καλλιτεχνικό εργαστήριο «or.artspace» (ή «or.» χάριν συντομίας) ιδρύθηκε το 2021 στην Αθήνα από την Δρ.Ελπίδα Ρίκου, εικαστικό και ανθρωπολόγο. Είναι η έδρα της ατομικής της επιχείρησης, ένας προσωπικός χώρος εργασίας που παραμένει ανοικτός στις συνεργασίες. Στο χώρο του or., στην οδό Δημητρακοπούλου 89 στο Κουκάκι, δημιουργούνται, εκτίθενται και πωλούνται εικαστικά έργα κάθε είδους, ενώ διοργανώνονται και εργαστήρια για μικρές ομάδες, με διάφορες θεματικές. Το εγχείρημα έχει ως βασικό στόχο τη διερεύνηση εναλλακτικών προοπτικών (βλ. or -αγγλ.- διαζευκτικός σύνδεσμος) για την επιβίωση μέσω της τέχνης στην Ελλάδα

https://orartspace.com/
https://www.facebook.com/Orartspace-108204383961592/
https://www.instagram.com/orartspace/ , [email protected]