Γεννημένη το 1984 στον Πειραιά, η Μάρθα είναι χορεύτρια και χορογράφος, με έδρα την Αθήνα και το Λονδίνο. Σπούδασε στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Ν. Κονταξάκη και στο τμήμα Χημείας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 2010 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο London Contemporary Dance School ως μέλος της ομάδας EDge με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα improvisation scores. Έχει συνεργαστεί με χορογράφους όπως οι Wally Cardona, Robert Clark, Eva Recacha, Michael Klien, Seke Chimutengende, Leila McMillan, Sung Im Her· με τις ομάδες backsteinhaus production (GER), Requardt & Rosenberg (UK), David Dorfman Dance(USA) και με τους καλλιτέχνες Tino Sehgal (Palais de Tokyo/ Athens Roman Agora/ Tate Modern), Stefanos Tsivopoulos (Kalfayan Galleries) καιMarina Abramovic (Benaki Museum/ Serpentine Gallery), όπου αναβίωσε δύο αρχειακά της έργα, «Cleaning the Mirror» και «Art Must Be Beautiful, Artist Must Be Beautiful» στο πλαίσιο της έκθεσης AS ONE στην Αθήνα. Είναι υπότροφος Α. Ωνασείου, Ι. Φ. Κωστοπούλου και Σκυλίτση. Tο 2015 έλαβε την υποτροφία Danceweb από το Φεστιβάλ Impulstanz στη Βιέννη. Τελευταία πειραματίζεται με τη δική της δουλειά. Το 2017 δημιούργησαν μαζί με τον Άρη Παπαδόπουλο το έργο «touching.just», με το οποίο επιλέχθηκαν ως Aerowaves 2018 Artists, δημιούργησαν επίσης την ομάδα arisandmartha και συνέχισαν με τα έργα «Five Steps to Save the World» (2018) και «Lucy. tutorial for a ritual» (2019). Η Μάρθα έλαβε το βραβείο της ARTWORKS το 2019 και συμμετέχει στο 2ο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Η Ευτυχία Στεφάνου (Καλαμάτα, 1992) είναι απόφοιτος του Α.Π.Θ. του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού με κατεύθυνση την Ειδική Αγωγή-Θεραπευτική Γυμναστική. Έκανε την πτυχιακή της εργασία με θέμα την χοροθεραπεία όπου πραγματοποίησε μια περιπτωσιολογική έρευνα με την υποστήριξη του ιδρύματος «Αμυμώνη». Είναι επίσης απόφοιτος της ακαδημίας σύγχρονου χορού του Ζάλτσμπουργκ «SEAD», όπου ερμήνευσε χορογραφίες ρεπερτορίου του Akram Khan, τουWim Vandekeybus και της Yvonne Rainer. Το «Trio A» της Yvonne Rainer αποτέλεσε το σόλο το οποίο παρουσίασε στο SEAD ως «Final Solo Project». Στα πλαίσια του «Resolution 2018» στο Λονδίνο συμμετείχε στην παράσταση «Loyal Prophets of an Indifferent God» του Barnaby Booth, στο «The Place». Συνεργάστηκε με τον Βέλγο σκηνοθέτη Jan Lauwers «Need Company» στην όπερα του Ζάλτσμπουργκ «Salzburg Festspiele», στο έργο «L’incoronazione di Poppea», σε μουσική του Μοντεβέρντι. Με τη χορογράφο Mala Kline συνδημιούργησε και ερμήνευσε δύο σόλο παραστάσεις στη Σλοβενία: το «Song» και το «song lines», στο πλαίσιο του CoFestival και του Spider Festivalστη Λουμπλιάνα. Το Μάιο του 2019 συνεργάστηκε με την χορογράφο Alexandra Waierstall. Με την εικαστικό Rita McBride συνεργάστηκε στην παράσταση «Bodies and Structure» που έκανε πρεμιέρα στο Tanzhaus NRW του Ντίσελντορφ, ενώ αργότερα παρουσιάστηκε στο Bauhaus Museum Dessau.
Ο Άντι Τζούμα σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης στην Αθήνα (2009-2012). Έκτοτε έχει δουλέψει με διάφορους χορογράφους και ομάδες: τους Γιάννη Αντωνίου, Hannes Langolf, Ermira Goro, Κωνσταντίνο Ρήγο, Anton Lachky, CocoonDance Company, DV8 physical theatre. Από το 2015 άρχισε να δημιουργεί δικά του έργα δίνοντας έμφαση στον τομέα του κινηματογράφου και των διαδικτυακών βίντεο. Η ταινία του μικρού μήκους «Normal Day» συμμετείχε σε φεστιβάλ στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία και στην Ευρώπη, κερδίζοντας βραβεία. Επίσης, επελέγη μαζί με τον Χρήστο Ξυραφάκη να χορογραφήσουν ένα νέο έργο για το Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση για τη σεζόν 2018.
Η Στέλλα Δημητρακοπούλου ασχολείται με τον χορό και την περφόρμανς. Το 2016 ολοκλήρωσε την διδακτορική της διατριβή με θέμα «(Il)legitimate Performances: Copying, Authorship and the Canon» (Trinity Laban, Λονδίνο) και το 2009 αποφοίτησε με διάκριση από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «MA Dance Theatre: The body in performance» (Laban, Λονδίνο). Από το 2014 ερευνά την σχέση της περφόρμανς με τη φιλοσοφία (πρότζεκτ: Philosophy on our feet) και διοργάνωσε το 2ο Διεθνές Συμπόσιο Performance Philosophy School of Athens σε συνεργασία με το Performance Philosophy Network (ΕΜΣΤ, 2017). Έχει διδάξει χορό σε πανεπιστήμια (Τrinity Laban, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου), σχολεία, φεστιβάλ και εκπαιδευτικά προγράμματα (Workcamp in Performance and Choreography). Ως περφόρμερ έχει συνεργαστεί με τους: Tino Sehgal, Σπύρο Κουβαρά, Dora Garcia, Les Gens d’Uterpan, William Hunt, Lea Anderson και άλλους. Εργάζεται επίσης ως δραματουργός (A priori dance co, Luna Park) και ως βοηθός παραγωγής (Anna Adhal, Tino Sehgal). Το έργο της έχουν στηρίξει το IKY, ηARTWORKS (Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος), το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα DanceWEB και το ΝΕΟΝ.
Επιλεγμένα έργα: «Ondes Particulaires» (2018), «Without Respect But With Love» (2016), «The Last Lecture (a performance)» (2011/2016), «m my me» (2012), «Frauen Danst Frauen» (2011).Ως ιδρυτικό μέλος της κολλεκτίβας Trio: «Trio Collective: A self-Interview» (2015), «Another Chair Dance» (2011), «re-re-twothousandth-ree» (2011), «Trio» (2009).
Μεγάλωσε στην Καλαμάτα. Αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Ως χορεύτρια έχει συνεργαστεί με τους Χρήστο Παπαδόπουλο, Ίρις Καραγιάν, Δημήτρη Παπαιωάννου, Πατρίσια Απέργη, Κι όμΩς Κινείται, Αντώνη Φωνιαδάκη, Alexandra Waierstall, Τζένη Αργυρίου, Σοφία Μαυραγάνη, Μαρία Κολιοπούλου, Χάρη Κούσιο, Άρτεμις Λαμπίρη, oμάδα default, sinequanon κ.α. δίνοντας παραστάσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει στο δίκτυο Aerowaves με το έργο «Mothers» της Ίρις Καραγιάν και τα έργα «Elvedon» και «Opus» του Χρήστου Παπαδόπουλου. Έχει βραβευτεί με το βραβείο ερμηνείας στα πλαίσια του InShadow Festival της Λισαβόνας για το video dance «Sans Attente» και στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Αλγερίας με την ομάδα Πρόσχημα της Μαρίας Κολιοπούλου. Τέλος, βραβεύτηκε από την ARTWORKS και το Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (2019). Έχει διδάξει χορό στη Δ.Ε.Π.Α. Καλαμάτας, στην Επαγγελματική Σχολή «Ραλλού Μάνου», στην Επαγγελματική Σχολή «Χοροχρόνος», στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, σε διάφορα στούντιο χορού, όπως επίσης και σεμιναριακά στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών για άτομα άνω των 65 ετών και για βλέποντες και μη.