Δύο άνδρες συναντιούνται τυχαία. Φορούν τα ίδια ρούχα, κατοικούν το ίδιο σώμα, ίσως ακόμη και το ίδιο παρελθόν. Η συνάντησή τους γίνεται αφετηρία μιας χορογραφικής περιπλάνησης στην οποία οι συγχρονισμένες κινήσεις τους –κάποιες φορές επαναλαμβανόμενες– διαταράσσονται και αλλοιώνονται, δημιουργώντας μια αίσθηση αποπροσανατολισμού και μετατρέποντας το βήμα σε πτώση, την αγκαλιά σε πάλη, τη χειρονομία σε απονενοημένα σχήματα. Είναι μια αναμέτρηση με τα όρια της εγγύτητας και της απόστασης, όπου ακόμη και τα κοστούμια που φορούν γίνονται εργαλεία σε αυτό το παιχνίδι αγάπης και βίας.
Nod ή Land of Nod είναι ο τόπος που, σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, ο Θεός εξόρισε τον Κάιν μετά τον φόνο του αδελφού του Άβελ, μια από τις πρώτες καταγεγραμμένες ανθρωποκτονίες και αδελφοκτονίες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πέρα ακόμη και από το βλέμμα του Θεού, ο τόπος αυτός θεωρείται η απαρχή της σκοτεινής περιπλάνησης του ανθρώπου, καθώς και σημείο ονείρου και λήθης. Ανώνυμοι και αμνήμονες, οι δύο άνδρες που συναντιούνται στον τόπο του NOD αποκαλύπτουν τον αδιάκοπο –και ενίοτε ζοφερό– κύκλο της ανθρώπινης ύπαρξης: από την αγάπη στη βία, από την εγγύτητα στη σύγκρουση, από την ένωση στη δολοφονία, από τον Κάιν και τον Άβελ μέχρι εμάς.
Ο ηχητικός καμβάς της παράστασης αξιοποιεί δημιουργικά το έργο Requiem του συνθέτη Άλφρεντ Σνίτκε, συνδυάζοντας ενόργανους και φωνητικούς ήχους, fixed και live ηλεκτρονικά και αφομοιώνοντας τις αμφισημίες των ετερόκλητων μουσικών υλικών, από τον λυρισμό και τη μελωδία ως τον θόρυβο. Η ψηφιακή επεξεργασία του ήχου αλλοιώνει το μουσικό υλικό και, κατ’ αντιστοιχία με τα χορογραφικά εργαλεία, μεγεθύνει την αίσθηση μιας παραμορφωμένης, κατακερματισμένης πραγματικότητας.
Στο NOD, τα αγκάθια και ο σκληρός τόπος της συνύπαρξης αντιμετωπίζονται γενναία, με μια χορογραφία που δεν διστάζει να πατήσει με γυμνά πόδια σε αυτό το ανελέητο τοπίο όπου βρέθηκε ο Κάιν, δείχνοντας παράλληλα κάτι πανανθρώπινο για την ομορφιά και τη βία που κρύβει η ανθρώπινη σύνδεση.

Φωτογραφία: Χρήστος Συµεωνίδης
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Χορογραφία Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου
Μουσική Γιάννης Αγγελάκης
Σχεδιασµός σκηνικού Ευαγγελία Μπακογιάννη
Σχεδιασμός κοστουμιών Χριστίνα Λαρδίκου
Κατασκευή κοστουµιών Francesco Infante
Κατασκευή σκηνικού ROKANI collective, Ευαγγελία Μπακογιάννη
Σχεδιασμός φωτισμού Βαγγέλης Μούντριχας
Βοηθός χορογράφου Βάσια Μπακογιάννη
Φωτογραφίες Χρήστος Συµεωνίδης
Παραγωγή Ars Nova Experimentalis Εταιρεία Τέχνης και Πολιτισμού ΑΜΚΕ
Ερμηνεύουν Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Νώντας Δαμόπουλος
Ευχαριστίες Κατερίνα Μεταξόπουλου, Νίκος Σαλβάρας, Θάνος Καράγιαννης
Διάρκεια 50΄
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Πειραιώς 260 (Β)
21/06/2026 στις 20:00
22/06/2026 στις 22:00
Η παράσταση NOD υποστηρίζεται από το πρόγραμμα 2025 ARTWORKS Grants που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και άλλους ιδιώτες δωρητές.
O Nώντας Δαμόπουλος είναι ARTWORKS Fellow στο πεδίο του χορού.

Ο Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου ειναι χορευτής, ηθοποιός και χορογράφος. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής «Μοντέρνοι Καιροί» της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης και μεταπτυχιακός αποφοιτος της RADA. Έχει συνεργαστεί με τους Rootlessroot, Johaness Wieland, Χρήστο Παπαδόπουλο, Κωνσταντίνο Ρήγο, Αντώνη Φωνιαδάκη, «Κι Όμως Κινείται», Αναστασία Μπρουζιώτη Τζένη Αργυρίου, Πηνελόπη Μωρούτ, Μαριάννα Καβαλιεράτου, Μαρία Γοργία αι πολλούς άλλους. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις των Νίκου Καραθάνου, Άρη Μπινιάρη και Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, ενώ στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε ταινίες των Γιώργου Ζώη, Χρήστου Πασσαλή, Θάνου Αναστόπουλου κ.ά. Ως χορογράφος, σε συνεργασία με τη Δάφνη Αντωνιάδου, δημιούργησε το έργο Vanishing Point, το οποίο παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών και στη συνέχεια αποτέλεσε την ελληνική συμμετοχή στο Aerowaves Spring Forward Festival 2022. Πρόσφατα παρουσίασε το δεύτερο χορογραφικό του έργο με τίτλο A Man and His Double.