Κατηγορία: Fellows/Grantees

H Μαρία Τσάγκαρη (Fellow 2019) συμμετέχει στην έκθεση Έλα στον κήπο μου με το νέο της βίντεο έργο  Intimate letters.

Οκτώ εικαστικοί καλλιτέχνες από την Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία καταφθάνουν στο Αίγιο για πρώτη φορά για να συνομιλήσουν με τον τόπο και να δημιουργήσουν νέα καλλιτεχνικά έργα.  Αφορμή το Φεστιβάλ Πριμαρόλια, το τοπίο της περιοχής αλλά και η διαχρονική εμπορική, διατροφική, ιστορική, κοινωνική και πολιτιστική αξία της μαύρης σταφίδας. Η έκθεση εστιάζει στη μεταφορική έννοια του κήπου. Δανείζεται τον τίτλο της από την ποίηση της Αμερικανίδας Emily Dickinson και τον ομώνυμο στίχο της, ιδωμένο ως τόπο συνάντησης και συνάθροισης αισθήσεων, συστατικών, αντικειμένων, ιδεών – ένα σημείο σύζευξης ύλης και νοήματος, παρελθόντος και μέλλοντος. Η νέα αυτή εικαστική σπορά ανθρώπων, ιδεών, συναντήσεων πραγματοποιείται στην παραλιακή ζώνη της πόλης, που κατά τον Μεσαίωνα ονομαζόταν Βοστίτσα, δηλαδή Κηπούπολη, δίνοντας το όνομα της στην περίφημη τοπική μαύρη σταφίδα «Vostizza».

Καλλιτέχνες: Rob Kesseler, Agalis Manessi, Άγγελος Αντωνόπουλος, Λουκάς Μεσσηνέζης, Γιάννης Μπρούζος, Κώστας Παππάς, Μαρία Τσάγκαρη (Fellow 2019), Βασίλης Ψαρράς

Eπιμέλεια: Νάνσυ Χαριτωνίδου

Ως αποτέλεσμα των εξελίξεων στην εκμάθηση των μηχανών, η κατανόηση του σημερινού κόσμου γίνεται όλο και περισσότερο με τη μεσολάβησή τους. Ποιες προκλήσεις προσφέρει η βαθιά γνώση στην ανθρώπινη γνώση; Τι διαφορετικό βλέπουν και κάνουν τα μηχανήματα  από τους ανθρώπους; Πώς μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να ενισχύσει νέες μορφές εμπειρίας και κατανόησης;

Για να θέσει αυτά τα ερωτήματα, η Κυριακή Γονή στρέφει το βλέμμα της σε ένα μακρινό και περίεργο έδαφος: τη Σελήνη και την επιφάνεια της.

Eπιμέλεια Δάφνη Δραγωνά

Ο SNF ARTWORKS Fellow 2019 Θεόδωρος Γιαννάκης συμμετέχει στο Frieze του Λονδίνου με το έργο του Always Already aka a primitivism mirage again. Η εγκατάσταση είναι μέρος του Frieze East End Sunday.

Συγχαρητήρια στον Κωνσταντίνο Αντωνόπουλο και τον Βασίλης Κεκάτο (ΑRTWORKS Fellows 2019) που κέρδισαν βραβείο στο διαγωνιστικό τμήμα Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους του 25ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας-Νύχτες Πρεμιέρας ανάμεσα σε 311 συμμετοχές!

Αναλυτικά, το  βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας απέσπασε ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος για την ταινία «Καρτ Ποστάλ Από Το Τέλος Του Κόσμου», ενώ το βραβείο Α΄ Καλύτερης Ταινίας δόθηκε στην «Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς» στον Βασίλη Kεκάτου.

H έκθεση The Manual of the Perfect Traveler διερευνά την έννοια του ταξιδιού. Με σημείο αναφοράς τη φράση του Καζαντζάκη «Γι’ αυτό κάθε άρτιος ταξιδευτής δημιουργάει πάντα τη χώρα που ταξιδεύει», έξι καλλιτέχνες διηγούνται το δικό τους ταξίδι.

Ταξίδια φανταστικά, αυτογνωσίας, αλλά και πραγματικά.
Τι σημαίνει το ταξίδι για τον καθένα μας; Τρόπος φυγής, διέξοδος ή ανάγκη για γνώση και περιπέτεια; Σε κάθε μορφή αποτελεί μια διαδρομή-άσκηση που συντελεί στην εσωτερική διερεύνηση και εξέλιξη.

Ένας προορισμός άγνωστος ή οικείος ακόμη και ένα ταξίδι φανταστικό, μετατρέπεται σε μέσο που μας ωθεί να βγούμε από τη ζώνη ασφαλείας μας και να αλλάξουμε οπτική δημιουργώντας τη «δική μας χώρα».

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης μέσα από την προσωπική τους αφήγηση συνθέτουν ένα ξεχωριστό εγχειρίδιο για τον Τέλειο Ταξιδευτή, για όσους αγαπούν να ταξιδεύουν και να ονειρεύονται.

Επιμέλεια: Μαρία Διαλεκτάκη

Kαλλιτέχνες: Μαρίνα Βελησιώτη, Κωστής Βελώνης, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος,
Ράνια Μπέλλου (Fellow 2018), Παύλος Τσάκωνας (Fellow 2018), Marco Raparelli

Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τις σχέσεις με τους συνανθρώπους μας αλλάζουν δραστικά στην εποχή της ψηφιακής κουλτούρας και αυτό συνθέτει αναμφίβολα μια νέα πραγματικότητα. Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση σχολιάζουν κριτικά μέσα από το έργο τους την αθώα βεβαιότητα ότι υφίστανται σαφείς διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην ύπαρξη και την επινόησή της, τη ρεαλιστική αναπαράσταση και την πλαστοπροσωπία. Η «πραγματικότητα» των ανθρώπινων σχέσεων διαταράσσεται ή αναδιατάσσεται με άξονα την εικόνα, το προσωπείο ή το ιδανικό πρότυπο που φτιάχνουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Γι’ αυτό και οι εικαστικές αναπαραστάσεις του εαυτού αξιοποιούν σε μεγάλο βαθμό τα νέα ψηφιακά μέσα, όπως τη φωτογραφία, το διαδίκτυο, το βίντεο και την προβολή.

Τα έργα της έκθεσης προέρχονται στην πλειονότητά τους από τις συλλογές των μουσείων που συγκρότησαν την πλατφόρμα του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης ή έχουν παρουσιαστεί στη Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.

Επιμέλεια: Συραγώ Τσιάρα

Βοηθοί επιμελήτριες: Δόμνα Γούναρη, Ειρήνη Παπακωνσταντίνου

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Filippo Berta, James Bridle, Κυριακή Γονή, Μαριάννα Ιγνατάκη, Majida Khattari, Φένια Κοτσοπούλου, Βιργινία Μαστρογιαννάκη, Oleg Mavrommati & Boryana Rossa, Ευαγγελία Μπασδέκη, Ελένη Μυλωνά, Νατάσσα Παπαδοπούλου, Αλέξανδρος Πλωμαρίτης, Marilou Poncin, Rena Rädle & Vladan Jeremić, Βιβή Τσιόγκα, Ira Waldron

Oι ARTWORKS Fellows 2019 Bασίλης Κεκάτος, Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, Γιώργος Κυβερνήτης και Σέρφας Βαγγέλης συμμετέχουν στο Διαγωνιστό – Ελληνικές Μικρές Ιστορίες στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας. Εκτός Διαγωνιστικού θα προβληθεί η ταινία Ηλεκτρικός Κύκνος της Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη (ARTWORKS Fellow 2018).

Αυτό είναι το πρόγραμμα των προβολών τους. Ραντεβού στις αίθουσες!

Δευ, 23/9, 17:30, Δαναός 1 

Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 9’ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Bασίλης Κεκάτος (Fellow 2019)
Νύχτα, παλιά Εθνική Οδός. Σ’ ένα ξεχασμένο βενζινάδικο δυο άγνωστοι συναντιούνται για πρώτη φορά. Ο ένας έχει σταματήσει για να βάλει βενζίνη στην μηχανή του. Ο άλλος έχει ξεμείνει εκεί. Για να γυρίσει στην Αθήνα του λείπουν 22.50€. Όσο ακριβώς κοστίζει η απόσταση που τους χωρίζει από τον ουρανό.

Καρτ Ποστάλ από το Τέλος του Κόσμου
ΔΙΑΡΚΕΙΑ / DURATION: 23’ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος (Fellow 2019)
Παγιδευμένοι στη δυσλειτουργία των οικογενειακών τους διακοπών, το τελευταίο πράγμα που η Δήμητρα, ο Δημήτρης και οι δύο μικρές τους κόρες θα περίμεναν να αντιμετωπίσουν είναι το απρόσμενο τέλος του κόσμου.                

Τρι 24/9, 17:30, Οdeon Όπερα 1 

Τα Καναρίνια
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 17’  ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Κυβερνήτης (Fellow 2019)

Η Πετρίνα και ο Στάθης ήταν ερωτευμένοι από μικροί. Οι δρόμοι τους όμως, χώρισαν και ο καθένας ακολούθησε τη δική του πορεία. Απέκτησαν παιδιά και εγγόνια και έφτιαξαν τις οικογένειές τους. Αρκετά χρόνια μετά, όταν πια είχαν μείνει μόνοι, συναντήθηκαν ξανά και παντρεύτηκαν για να γεράσουν μαζί. Σήμερα, 85 χρονών, ζουν σε ένα σπίτι στη Σύρο μαζί με τα καναρίνια τους.

Μέσα μου Βλέπω Μονάχα Θάλασσα 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ / DURATION: 24’  ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Yorgos Kyvernitis, Nefeli Oikonomou Pantzou, Maria Sidiropoulou, Alexis Chatzigiannis

Πλήξη, φυγή, θάλασσα, πόλη και ελεύθερος χρόνος. Ο Βαγγέλης Γερμανός μας παρασέρνει σε μία καλοκαιρινή περιπέτεια γεμάτη χρώματα και ήχους στην πόλη και στη θάλασσα.

Τετ 25/9, 17:00, ΙΝΤΕΑΛ – Αθήνα

Βασιλικός
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 18’  ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Βαγγέλης Σερφάς (Fellow 2019)
 Ένας άνδρας επιστρέφει στο νησί που μεγάλωσε με αφορμή την κηδεία της μητέρας του. Εκείνη του έχει αφήσει μια γλάστρα βασιλικού να φροντίσει. Τις μέρες που περνάει στο νησί έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του.   

Παρ, 27/9, 19.15, Δαναός 1

ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΩΝ

Την τελετή θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας «Ηλεκτρικός Κύκνος» (Εκτός Διαγωνιστικού).

Ηλεκτρικός Κύκνος
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 40’ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ :  Kωνσταντίνα Κοτζαμάνη (Fellow 2018)
Υποτίθεται πως τα κτίρια δεν κουνιούνται. Αλλά στη Λεωφόρο Λιμπερταδόρ 2050, ένα κτίριο κουνιέται. Μια περίεργη ναυτία εισχωρεί στους τοίχους και αποσυντονίζει τους κατοίκους. Αυτοί που ζουν στους ψηλούς ορόφους φοβούνται οτι θα πέσουν- αυτοί που μένουν από κάτω φοβούνται οτι θα πνιγούν.

Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.aiff.gr/

H ARTWORKS Fellow 2018 Κυριακή Γονή, συμμετέχει στην έκθεση 13,700,000 km3, στο Art Space Pythagorion, στη Σάμο, 4.08.2019 – 30.09.2019.

Η φετινή έκθεση στο Art Space Pythagorion εμπνέεται από τη συμβολική θέση του εκθεσιακού χώρου και ιδίως από τη θέα προς τη Μεσόγειο που βλέπει κανείς από το παράθυρο του. Η θέα της θάλασσας συνιστά κεντρικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής του κτιρίου όσο και του εκθεσιακού χώρου. Το απέραντο βαθύ γαλάζιο που ατενίζουν οι επισκέπτες από το εσωτερικό του εκθεσιακού χώρου θυμίζει τουριστικό φυλλάδιο. Στην παραλία οι λουόμενοι λιάζονται αμέριμνοι, ενώ το πέρασμα των αλλεπάλληλων πτήσεων τσάρτερ ακριβώς πάνω από το λιμάνι φέρνει στο νου το αυξανόμενο φαινόμενο του μαζικού τουρισμού. Εικόνα μιας στερεοτυπικής Ελλάδας: ήλιος, θάλασσα και ξένοιαστες διακοπές.
Επιφανειακά, η σκηνή φαντάζει ειδυλλιακή και γαλήνια. Ωστόσο, οι πολλαπλές, αόρατες δυναμικές που υποβόσκουν — γεωπολιτικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές, θρησκευτικές και οικονομικές — αλλάζουν το σενάριο. Σε αυτό το «Απέραντο Γαλάζιο» διακυβεύονται μύρια όσα καίρια ζητήματα. Εδώ η θάλασσα, σαν ένα αόρατο υγρό παραπέτασμα, λειτουργεί ως ένα είδος συνόρου μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, παραδείσου και δυστοπίας.

Επιμέλεια: Κατερίνα Γρέγου

Στην έκθεση συμμετέχουν : Center for Political Beauty, Depression Era, Mark Dion, Κυριακή Γονή, Newton Harrison, Πάνος Κοκκινιάς, Stefan Kruse, Minna Rainio & Mark Roberts / Rainio & Roberts, Sphinxes (Μάνος Φλέσσας & Ιωάννα Τσάκαλου), Maarten Vanden Eynde
Film Screening: Albatross by Chris Jordan στο CINE REX

Οι ARTWORKS Fellows 2018 Κυριακή Γονή και Ράνια Μπέλλου συμμετέχουν στην έκθεση Collecting Stories, Telling Histories, στο Φεστιβάλ Πάρου 12, 13 & 14 Ιουλίου.

Η έκθεση Collecting Stories, Telling Histories εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους η τοπική κοινότητα της Πάρου έχει επιλέξει να καταγράψει το παρελθόν της και να εξιστορήσει τον εαυτό της. Συνόψεις της τοπικής ιστορίας, αρχεία, συλλογές αντικειμένων και φωτογραφιών, μουσεία, βιογραφίες εξεχουσών προσωπικοτήτων και οι κατοικίες τους· όλα στοιχεία του παρελθόντος που συγκροτούν την ιστορία του τόπου και ρυθμίζουν τη σχέση της κοινότητας με το παρελθόν. Όμως, πόσο αποσπασματική είναι η γνώση μας για το παρελθόν; Ποιες είναι οι ιστορίες που δεν είπαμε; Έχουν όλοι λόγο στο πως γράφεται η ιστορία;
​
Η ιστορία παραδοσιακά πλέκεται γύρω από εμφανή στοιχεία και απτά αντικείμενα (φωτογραφίες, αρχειακά τεκμήρια, μνημεία, πίνακες ζωγραφικής, χαρακτικά, κάθε λογής αντικείμενα κ.α.). Ό,τι δεν μπορούμε να δούμε ή να αγγίξουμε βρίσκει το δρόμο προς την ιστορία μέσω της καταγραφής προφορικών μαρτυριών. Η υλικότητα και η προφορικότητα αποτελούν τους δύο πυλώνες της έκθεσης του 2ου Φεστιβάλ Πάρου Collecting Stories, Telling Histories, η οποία αποπειράται μια ιχνηλάτηση του παρελθόντος μέσα από τα λόγια των ανθρώπων που το έζησαν, μέσα από τις μνήμες που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, μέσα από τα παραμύθια, τους θρύλους και τους μύθους, μέσα από τις αναμνήσεις που εγγράφονται στα αντικείμενα που φυλάχθηκαν για την ίδρυση ενός μουσείου από την ίδια την κοινότητα.

Ανάμεσα στις ιστορίες, τις αφηγήσεις, τις φωτογραφίες και τα αντικείμενα πέντε σύγχρονοι καλλιτέχνες σχολιάζουν κριτικά το έργο της ιστορίας, ενώ οι ίδιοι εμπλέκονται ενεργά στην καταγραφή της. Ένα προσωπικό ημερολόγιο γίνεται η αφετηρία της Ράνιας Μπέλλου για την εικαστική διατύπωση μιας ιστορίας που αφορά πολλούς πέραν από τον συγγραφέα του ημερολογίου Π. Στάη. Οι προσωπικές επιθυμίες, τα όνειρα και οι έρωτες διαπλέκονται με τη συλλογική μνήμη της Μικρασιατικής καταστροφής και την αίσθηση της μεταπολεμικής Αθήνας. Μέσα από μόλις δύο ώρες κινηματογράφησης ο Παναγιώτης Καλκαβούρας πλέκει τις μικρές του βίντεο-ιστορίες, αποτυπώνοντας καθημερινές στιγμές του πραγματικού κόσμου του νησιού. Μεταξύ αρχείου και εικαστικού έργου, η δουλειά του διεθνούς φήμης φωτογράφου Platon ανασύρεται από την αποθήκη του παιδικού φίλου του Ευθύμη Κυδωνιέως στην Παροικιά για να παρεισφρήσει ανάμεσα στα τεκμήρια της έκθεσης. Οι άνθρωποι που ο Platon αποτύπωσε δεξιοτεχνικά με το φακό του τη δεκαετία του 1990 στην Πάρο στην σειρά Coming Home: Greece είναι κατά τυχαίο τρόπο τα υποκείμενα των ιστοριών της έκθεσης. Η Κυριακή Γονή στρέφει το ενδιαφέρον στο μέλλον. Το aegeandataheaven.com είναι ένα αυτοδιαχειριζόμενο δίκτυο δεδομένων, το οποίο μας υπενθυμίζει ότι το παρελθόν αποτελεί πάντα αντικείμενο του εκάστοτε παρόντος και αφορά πολύ περισσότερο το μέλλον. Η Μαρία Τζανάκου μεταχειρίζεται το λόγο -το επίκεντρο αυτής της έκθεσης- αποσπώντας λέξεις που συμπυκνώνουν συλλογικές αναμνήσεις του παρελθόντος.

Επιμέλεια: Κατερίνα Κωνσταντίνου, Νατάσα Μπιζά

Η Κυριακή Γονή (ARTWORKS Fellow 2018), συμμετέχει στη δεύτερη έκθεση του TILT platform με τίτλο Ίασις, στο Λουτράκι.

Η έκθεση ξεδιπλώνει μια προβληματική πάνω στη σχέση μας με τη φύση, το σώμα μας, τον ψυχισμό μας, τον Άλλον, την παρέμβαση της τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή και το τί ορίζουμε σήμερα ως κανονικότητα.

Η ομάδα του TILT platform, συνεχίζοντας να στοχάζεται πάνω στη φύση, την απροσδιοριστία αλλά και τη δυναμική των ορίων, παρουσιάζει έργα σύγχρονων Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών γύρω από τις μεθόδους ίασης που αναπτύσσουμε μέσα από την τέχνη και την έρευνα, σε κοινωνικό, επιστημονικό και υπαρξιακό επίπεδο καθώς και τις παθογένειες και τις προκλήσεις της εποχής μας. Άλλωστε ο τόπος διεξαγωγής του είναι το Λουτράκι μια πόλη κατεξοχήν Ιαματική.

Πώς ορίζεται το φυσιολογικό και πώς ορίζεται το πάσχον? Τί δηλώνει η προσομοίωση του ανθρώπου σε μια μηχανιστική συμπεριφορά όταν τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη φύση μας, όπως τα λάθη, η κούραση, το δικαίωμα στην επιλογή, θεωρούνται πλέον μεμπτά; Είναι ο άνθρωπος ο ιος – ξενιστής που καταστρέφει την οικολογία του πλανήτη; Ποια είναι τα όρια του πραγματικού και του εικονικού σε μια εποχή παγκόσμιας αστυνόμευσης; Και τέλος, ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης μέσα σε μια εποχή τραυματική και τραυματισμένη; Μέσα σε τέσσερις θεματικές ενότητες, η έκθεση αποσκοπεί να προσεγγίσει την έννοια της θεραπείας και της ίασης όπως την ορίζουμε σήμερα.

Στην πρώτη ενότητα θέτει το ερώτημα πάνω στην έννοια της κανονικότητας ως κοινωνικού κατασκευάσματος. Μέσα από μια σειρά έργων που αναφέρονται σε καταστάσεις και εμπειρίες θεραπείας στη σύγχρονη εποχή, το TILT platform θίγει όχι μόνο την προσωπική μας σχέση με το άρρωστο σώμα και την αντίληψη της διάγνωσης ως έκφραση αποστροφής ή ρατσισμού, αλλά και την έννοια του τραύματος και του πόνου σε υπαρξιακό επίπεδο.

Στη δεύτερη ενότητα της έκθεσης σκιαγραφείται η πολιτική και κοινωνική διάσταση του Ιατρικού Λόγου, τόσο του επιστημονικού όσο και του πολιτικού λόγου, που επιχειρηματολογεί με θεραπευτικούς όρους, ενώ συνυπάρχει με την μαγική λειτουργία της ίασης, η βασκανία, ο εξορκισμός, η νηστεία και φυσικά η εναποθέτηση της υγείας του ασθενούς στην θεϊκή εύνοια και Τύχη.

Στην τρίτη ενότητα της έκθεσης βρίσκουμε την σχέση του ανθρώπου με τη φύση, την απομάκρυνση του από κάθε τι φυσικό και την διερεύνση του αστικού τοπίου, της βιομηχανίας και του κυβερνοχώρου ως τη νέα μορφή τεχνο-νομαδισμού ενώ στην τέταρτη ενότητα επιχειρείται μια προσέγγιση στις θεραπευτικές ιδιότητες της Τέχνης, ως ένα παντοδύναμο εργαλείο ίασης.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Μαργαρίτα Αθανασίου, Μπάμπης Βενετόπουλος, Κυριακή Γονή, Λίνα Θεοδώρου, Πέγκυ Κλιάφα, Μάρι Μασουρίδου, Βάλλυ Νομίδου, Στέλιος Ντεξής και Μυρτώ Βουνάτσου, Εύα Παπαμαργαρίτη, Νεκτάριος Παππάς και Άννα Παπαέτη, Γιασεμί Ράπτη, Τζάνις Ράφα (Ραφαηλίδου), Σπύρος Στεργίου, Browser Based (Bjørn Magnhildøen, Alex Zakkas and Zsolt Mesterhazy), John Butler, Yvon Chabrowski, Ted Davis, for cancel (Τάκης Ζερβεδάς, Ζωή Πυρίνη, Μάκης Φάρος), Ben Grosser, Refrakt (Alexander Govoni & Carla Streckwall), Louise Schmid και Liam Young.

Επιμέλεια: Φωτεινή Βεργίδου, Τάκης Ζερβεδάς, Ζωή Πυρίνη και Μάκης Φάρος.

Η Σαμοθράκη, ακριτική και ανατρεπτική, με μια γοητεία σχεδόν ηλεκτρική, αποτελεί την πηγή έμπνευσης για την ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης ΗΛΕΚΤΡΙΣ | how to think like a mountain. Καθιερωμένη εξαρχής ως ιερός τόπος, η φύση και ιστορία της, καθόλου τυχαία, συνυφαίνουν μέχρι σήμερα το μύθο της «μυστηριακής» Σαμοθράκης με την ιδιαίτερη ενέργεια. Η περίφημη φράση «Σκεφτείτε σαν βουνό» του Leopold Aldo, Αμερικανού οικολόγου που επηρέασε σημαντικά τις σύγχρονες οικολογικές προσεγγίσεις και τον διάλογο περί περιβαλλοντικής ηθικής, συντονίζεται αρμονικά με το επιβλητικό βουνό του νησιού.

Η Δήμητρα Τσιαούσκογλου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Βιώσιμη Σαμοθράκη καλεί οκτώ καλλιτέχνες να εξερευνήσουν το νησί, δημιουργώντας εικαστικά έργα, γλυπτικές εγκαταστάσεις και εφήμερες παρεμβάσεις στο τοπίο της. Αφετηρία το Παλιό Δημοτικό Σχολείο στα Θέρμα, στη βόρεια πλευρά του νησιού με την οργιώδη, σχεδόν ακραία βλάστηση. Εκεί λέγεται ότι παλιά, τους λιγοστούς μήνες που λειτουργούσε το χρόνο, τα μαθήματα γινόταν έξω στη φύση, σε ένα πνεύμα που σήμερα θα παραλληλίζαμε ελεύθερα με τη σύγχρονη τάση της «εκπαίδευσης βασισμένη στον τόπο» (place-based education). Ένα τέτοιο πλαίσιο, εγείρει σκέψεις περί περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αισθητικής και ηθικής, ιδίως σε ένα φυσικό περιβάλλον που υπαγορεύει την ενσώματη πρόσληψη του. Σύμφωνα με την επιμελήτρια της έκθεσης Δήμητρα Τσιαούσκογλου, το εγχείρημα συνολικά διερευνά τον ρόλο της σύγχρονης εικαστικής πρακτικής έξω από το σύνηθες αστικό περιβάλλον της, και το πώς αυτή μεσολαβεί ώστε να φανταστούμε μια εναλλακτική σχέση βαθύτερης σύνδεσης του ανθρώπου μέσα στη φύση. Ακόμη, πώς το φυσικό τοπίο αποτελεί ισότιμα ένα πεδίο σκέψης και δράσης για καίρια κοινωνικοπολιτικά, περιβαλλοντικά ζητήματα. Εικαστικά, ο τόπος βιώνεται ως ένας γόνιμος χώρος, όπου φύση, ιστορία, λαϊκή παράδοση και ανθρώπινη δραστηριότητα αναβλύζουν ανεξάντλητα δυνατότητες για πειραματισμό και δημιουργία.

Στα πλαίσια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικές δράσεις για παιδιά σε συνεργασία με το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιού του Δήμου Σαμοθράκης.

Καλλιτέχνες: Μαρίνα Βελησιώτη, Νίκη Γκουλέμα, Αλέξανδρος Κακλαμάνος, Κατερίνα Κότσαλα, Κωνσταντίνος Κωτσής, Ελεάννα Μπαλέση, Σοφία-Χρυσάνθη Τούμπουρα, Πυθαγόρας Χατζηανδρέου

Διοργάνωση: Σύλλογος Βιώσιμη Σαμοθράκη
Επιμέλεια: Δήμητρα Τσιαούσκογλου
Οπτική Ταυτότητα: Χάρης Βαλσάμης
Χώροι Διεξαγωγής & Ώρες Λειτουργίας
Παλιό Δημοτικό Σχολείο Θέρμα: Τετάρτη-Κυριακή 17.00-20.30
Λαογραφικό Μουσείο Χώρας (κατώγι): Τετάρτη-Κυριακή 19.30-22.30

Ο ARTWORKS Fellow Πάνος Προφήτης μαζί με τη Δέσποινα Χαριτωνίδη παρουσιάζουν ένα wine tasting event στo Dexamenes Seaside Hotel στις 19 Ιουνίου και 13 Ιουλίου.  Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν την ιστορία του ξενοδοχείου ως μεταπολεμικό οινοποιείο εμπλέκοντας την εμπειρία της οινογνωσίας με performance art, ηχητικά έργα και την κεραμική.

Επιμέλεια: Ελένη Τρανούλη

Ο ARTWORKS Fellow 2018 Παύλος Τσάκωνας, παρουσιάζει τη νέα του δουλειά στο Φεστβάλ Αθηνών (Πειραιώς 260), 30.05 έως 17.07.2019.

Το 2011 ο εικαστικός Παύλος Τσάκωνας διερεύνησε τη δυναμική του δημοφιλούς σχεδίου του Άλμπρεχτ Ντύρερ «Betende hände» («Χέρια σε προσευχή», 1508) με ένα έργο στην οδό Πειραιώς, κοντά στην Ομόνοια, που είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό και έντονη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, χάρη στη δραματικότητα και τη μνημειακή του διάσταση. Στο νέο του έργο, Τwo, Hands, μια μεγάλων διαστάσεων τοιχογραφία στην κεντρική είσοδο της Πειραιώς 260, με την επιμέλεια της αρχιτέκτονος-ηθοποιού Βάσιας Χρήστου, επανοικειοποιείται το σχέδιο και το παραλλάσσει σχεδιαστικά, «ανοίγοντάς» το σε νέες ερμηνείες.

H ARTWORKS Fellow 2018 Στεφανία Στρούζα, συμμετέχει στην έκθεση The Palace at 4 a.m. στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου, 18.05.2019 – 31.10.2019.

Η έκθεση σύγχρονης τέχνης εμπνέεται από τη συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου της Μυκόνου και δανείζεται τον τίτλο της από ένα εικονικό γλυπτό του μεγάλου μοντερνιστή Alberto Giacometti. Το έργο The Palace at 4 a.m. είναι μια μικρή γλυπτική σύνθεση από ξύλο, την οποία ο καλλιτέχνης δημιούργησε το 1932· θυμίζει θεατρική σκηνή και περιλαμβάνει τη δραματική συνάντηση μιας γυναίκας, ενός πουλιού και μιας σπονδυλικής στήλης. Πάνω από αυτούς τους πρωταγωνιστές δεσπόζει μία τοτεμική οντότητα. Η σκηνή είναι ένα ανάκτορο πριν το ξημέρωμα, μια ώρα ονείρων, φαντασμάτων και μυστικών αναθέσεων.

Η έκθεση αντλεί έμπνευση από το παράξενο δράμα του αριστουργήματος του Giacometti για να επικαλεστεί τα πνεύματα, τις τελετές και τους μύθους που στοιχειώνουν τους αρχαιολογικούς χώρους, όπως η Δήλος. Τα αγάλματά της, τα αρχιτεκτονικά της θραύσματα, τα αγγεία και οι επιτύμβιες στήλες της που έχουν συλλεχθεί στο μουσείο, χαρακτηρίζουν μία κοσμοπολίτικη κοινότητα που εξαφανίστηκε πριν από δύο χιλιετίες.

Όπως ακριβώς η Δήλος ένωσε κάποτε ανθρώπους από όλο το εύρος του αρχαίου κόσμου, η έκθεση The Palace at 4 a.m. περιλαμβάνει δεκατρείς καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες. Το έργο τους αντιπαρατίθεται με τη συλλογή του Μουσείου και επιπρόσθετους επιλεγμένους θησαυρούς από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. ∆ίνοντας σύγχρονη μορφή σε αρχαία υλικά και σύμβολα, οι καλλιτέχνες αποκαλύπτουν κοινά στοιχεία που εκτείνονται σε διαφορετικές χιλιετίες, κουλτούρες και ηπείρους.

Η έκθεση The Palace at 4 a.m. παρουσιάζεται σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, σε ανάθεση και διοργάνωση από τον Οργανισμό ΝΕΟΝ.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Duro Olowo, Χάρις Επαμεινώνδα, Simone Fattal, Ρένα Παπασπύρου, Ian Law, Paloma Varga Weisz, Lynda Benglis, Daria Martin, Στεφανία Στρούζα, Barthélémy Toguo, Zohra Opoku, Petrit Halilaj, Μαρία Λοϊζίδου

Επιμέλεια: Iwona Blazwick, OBE,
Διευθύντρια, Whitechapel Gallery &
Ελίνα Κουντούρη, Διευθύντρια, ΝΕΟΝ

Οι ARTWORKS Fellows 2018, Ζωή Γιαμπουλντάκη, Χρυσάνθη Κουμιανάκη και Στεφανία Σρούζα συμμετέχουν στην έκθεση Curved Arrows στο Kunstraum am Schauplatz, στη Βιέννη.

Ένα καμπύλο βέλος τονίζει την αμφισημία του μέσω της συμβολικής διαφοράς του αρσενικού και του θηλυκού. Το βέλος χρησιμοποιείται εδώ ως μεταφορά του θεού Έρωτα στην ελληνική μυθολογία, του οποίου τα λεπτά, μακρυά και μυτερά αντικείμενα δεν χτυπούν τους στόχους τους στην περίπτωσή μας. Ένα βέλος που πάντα αστοχεί μας υπενθυμίζει ότι τα φανταστικά αιτήματα είναι εξ ορισμού, ανικανοποίητα και ότι η αρχική επιθυμία διατηρείται από αυτή την αδυνατότητα.

Το Curved Arrows αποτελεί της συνέχεια της έκθεσης Stopping Point (2018), που βασίζεται σε ένα ποίημα του Antoine Tudal, το οποίο περιγράφει τη δυσκολία της αγάπης μέσω της ακουστικής και γλωσσικής ομοιότητας της “αγάπης” (l’amour) και του “τοίχου” mur) στα γαλλικά. Ο “τοίχος αγάπης” (l’a-mur) στο δεύτερο μέρος αυτής της οπτικής έρευνας φέρει τον τίτλο “Curved Arrows”.

Επιμέλεια: Κωστής Βελώνης
Βοηθός επιμελητή: Φαίδρα Βασιλειάδου

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Αμαλία Βέκρη, Αλέξανδρος Γεωργίου, Μαρία Γεωργούλα, Ζωή Γιαμπουλντάκη, Δημήτρης Ιωάννου, Ελένη Καμμά, Νίκος Καναρέλης, Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Μαρκέλα Κονταράτου, Καρολίνα Κρασούλη, Κωνσταντίνος Κότσης, Μαργαρίτα Μυρογιάννη, Theo Michael, Μυρτώ Ξανθοπούλου, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Τερέζα Παπαμιχάλη, Γεωργία Σαγρή, Γιώργος Σταματάκης, Στεφανία Σρούζα, Ευαγγελία Σπηλιοπούλου, Αλέξανδρος Τζάννης, Πάνος Τσαγκάρης, Δημήτρης Φουτρής, Σάββας Χριστοδουλίδης

Η ARTWORKS Fellow 2018 Νεφέλη Παπαδημούλη συμμετέχει στο 64ο Salon de Montrouge, στη Montrouge της Γαλλίας με την επιτελεστική εγκατάσταση Imaginons des pas de danse sur cette nouvelle scène du réel.

Οι καλλιτέχνες που παρουσιάζουν τη δουλειά τους σε αυτό το μέρος της έκθεσης έχουν ως κοινό στοιχείο τον πειραματισμό.  Δοκιμάζουν, συνεχώς νέα μέσα, προτείνουν νέες φόρμες και πιέζουν τα όρια του εφικτού. Το εργαστήριο τους γίνεται ένας τόπος όπου όλα μπορούν να γίνουν αντικείμενο εμπειρίας. Τα υλικά συσσωρεύονται, μεταβάλλονται, μπλέκονται το ένα μέσο στο άλλο. Τα πάντα επαν-εφευρίσκονται, αλλάζουν και μεταμορφώνονται.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Flora Bouteille, François Dufeil, Camille Juthier, Raphaëlle Kerbrat, Charlotte Khouri, Quentin Blomet et Louise Mervelet, Aline Morvan, Antoine Palmier-Reynaud, Νεφέλη Παπαδημούλη, Francis Raynaud, Alexandra Riss, Camille Sauer, Maxime Verdier, Zohreh Zavareh

Οι ARTWORKS Fellows 2018, Μαλβίνα Παναγιωτίδη και Μανώλης Δασκαλάκης Λεμός,  Δήμητρα Δημοπούλου (ως ΣΕΡΑΠΙΣ MARITIME), συμμετέχουν στην έκθεση Ψυχοσάββατο Μέρος ΙI, στη Rodeo Gallery, στον Πειραιά.

Το Ψυχοσάββατο ΙΙ, που ακολουθεί την πρώτη έκθεση με την ομώνυμη θεματική, είναι μια ομαδική παρουσίαση με νέα έργα καλλιτεχνών που έγιναν ειδικά για την έκθεση σε ανοιχτό διάλογο με ένα έργο του Duncan Campbell.

Στον πρώτο χώρο κεντρική θέση έχει το έργο Where the stream divides (2019) της Μαλβίνας Παναγιωτίδη, ένα γλυπτικό ανάπτυγμα από κερί και μέταλλο που εμπνέεται από την προσωπικότητα, το έργο, το τραγικό τέλος της Ελένης Μπούκουρα- Αλταμούρα (1821-1900) και τη σχέση της με τον μυστικισμό.  Λόγω της φύσης του το έργο θα μεταβάλλεται στη διάρκεια της έκθεσης με απότελεσμα ο θεατής να μην το ξαναδεί όπως το είδε την πρώτη φορά.

Τα δύο νέα έργα κινούμενης εικόνας του Μενέλαου Καραμαγγιώλη πραγματεύονται τη σχέση της μνήμης με την τεχνολογία και την αποτύπωση του θανάτου μέσω της κάμερας. Το #no_border_films (2019) επιλέγει το πεδίο του Ίνσταγκραμ για να αναδείξει ιστορίες και ήρωες που δεν ανήκουν στην γεωγραφία του κεντρικού. Στην έκθεση, που χρησιμοποιείται ως liminal space μεταξύ του Ίντερνετ και του φυσικού χώρου με στόχο να γεφυρωθεί το άυλο Cloud με την απτή μνήμη , παρουσιάζεται το πρώτο έργο αυτού του αρχείου με τίτλο #nøborders. Μια σκηνή τηλε-θρήνου, καθώς ο ήρωας τελεί υπό περιορισμό, και δε μπορεί να ταξιδέψει στην Αλβανία για την κηδεία της μάνας του μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του.

Το No one will kill you, anymore than if you were a corpse (2019) είναι ένα βίντεο σε τρεις παραλλαγές που θα προβάλλονται εναλλασσόμενες κατά τη διάρκεια της έκθεσης. H ανάγκη αποτύπωσης κάθε στιγμής με μια κάμερα, ο φόβος του θανάτου και οι νεκρικές συνήθειες των ανθρώπων κριτικάρονται αμείλικτα από ένα σκύλο που αμφισβητεί το θάνατό του και περιπλέκει τα πράγματα για να μην είναι νεκρός.

Η καλλιτεχνική οντότητα ΣΕΡΑΠΙΣ MARITIME παρουσιάζει μία νέα σειρά επιτοίχιων έργων Liquid Soul (2019) με υλικό από φωτογραφίες τους που αποτυπώνει υβριδικές τελετουργίες πνευματικού καθαρισμού με στόχο να αποκαθαρθεί ο χώρος του λιμανιού. Ένα κράμα που χρησιμοποιεί μεθόδους από ορθόδοξους αγιασμούς, ενεργειακές τεχνικές και στοιχεία εξαγνισμού αύρας ενός χώρου όπως τους μετέφερε ο Μαγκμπού, μέλος του πληρώματος ενός πετρελαιοφόρου στον Ινδικό Ωκεανό που εκτός από μηχανικός έχει και την ιδιότητα του θεραπευτή στο καράβι.

Ο Ευτύχης Πατσουράκης με τα ζωγραφικά έργα σε ξύλο Still (2019) παγώνει το χρόνο και φέρνει πίσω τις πεταμένες αναμνήσεις οικογενειακών στιγμών που οι δημιουργοί τους έχουν προ πολλού πετάξει στα σκουπίδια και ο ίδιος έχει αποφασίσει να τις εντάξει στο αιώνιο.

Το έργο του Duncan Campbell Arbeit (2011) πραγματεύεται τη βιογραφία και το έργο του τεχνοκράτη, οικονομολόγου Ηans Tietmeyer (1931-2016), μέσα από μια περιεκτική ιστορική καταγραφή της μεταπολεμικής Γερμανίας, την ισχυροποίηση του γερμανικού μάρκου και τη γένεση του ευρώ.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης Ψυχοσάββατο ΙΙ, και στο πλαίσιο των Ημερών Θάλασσας που διοργανώνει ο Δήμος Πειραιά, προετοιμάζεται από τους ΣΕΡΑΠΙΣ MARITIME μία in situ εγκατάσταση σε ένα κτίριο μνημειακού χαρακτήρα στο λιμάνι, το οποίο δεν έχει χρησιμοποιηθεί ξανά.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Duncan Campbell, Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Ευτύχης Πατσουράκης.

Ο ARTWORKS Fellow 2018 Βασίλης Παπαγεωργίου, παρουσιάζει την ατομική του έκθεση It’s 2.00 am. I am spilling it, στη γκαλερί UNA, Piacenza στην Ιταλία.

Για το έκθεση, ο Παπαγεωργίου συνεχίζει την έρευνα  στους χώρους συγκέντρωσης και αναψυχής – το μπαρ, το στάδιο, τα φανοποιεία αυτοκινήτων – ως τόπους υποκουλτούρας και αντίστασης ενάντια στην υπερπαραγωγικότητα της μετακαπιταλιστικής εποχής μας.

Ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια site-specific εγκατάσταση, ειδικά σχεδιασμένη για τον χώρο του UNA, όπου η ατμόσφαιρα ενός μπαρ έρχεται στο προσκήνιο από την αποδόμησή του: μια σειρά χαλύβδινων υποποδίων και μαρμάρινων διαρροών που βρίσκονται στο έδαφος, υπενθυμίζουν μια προηγούμενη κατάσταση, η οποία συνεπάγεται την εκπλήρωση της φαντασίας του θεατή. Το παιχνίδι – η ουσιώδης στιγμή μη-πράξης – γιορτάζεται μέσω γιγαντιαίων μαρμάρινων καρτών, παρουσιάζοντας διαφορετικούς συνδυασμούς πόκερ, που ανακαλούν στιγμές δόξας και ενθουσιώδους νίκης, καθώς και στιγμές ήττας και δυσφορίας.

Issues of value – of our time, of our actions, of money, and also of art and artworks – are central in Papageorgiou’s artistic research and become major aspects of his presentation at UNA.
As suggested by its title, It’s 2:00 am. I am spilling it is also an allusion to moments suspended in time and possible characters which come to play, always triggering the viewer’s active reflection, through memories, unconscious, wonder and surprise.

Τα θέματα αξίας – της εποχής μας, των ενεργειών μας, των χρημάτων μας, αλλά και της τέχνης και των έργων τέχνης – είναι κεντρικά στην καλλιτεχνική έρευνα του Παπαγεωργίου και γίνονται σημαντικές πτυχές της παρουσίασής του στο UNA.
Ο τίτλος του, It’s 2:00 am. I am spilling it είναι επίσης ένας υπαινιγμός σε στιγμές αναστολλής του χρόνου καθώς οι πιθανοί χαρακτήρες που εμφανίζονται, προκαλούν τον ενεργό προβληματισμό του θεατή, μέσα από αναμνήσεις, το ασυνείδητο,τη διερώτηση και την έκπληξη.

Η UNA συμμετέχει επίσης στο Emergent section του Miart 2019 (4 – 7 Απριλίου) με την ατομική έκθεση Siblings of two του Βασίλη Παπαγεωργίου.