Κατηγορία: Fellows/Grantees

Οι ARTWORKS Fellows 2018, Ειρήνη Βιανέλλη και Γιώργος Νικόπουλος, συμμετέχουν στην ομαδική έκθεση για το Stop Motion Animation με τίτλο ΚΙΝΕΙΤΑΙ, που πραγματοποιείται στον χώρο τέχνης ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ 32Β.

Η έκθεση ΚΙΝΕΙΤΑΙ επιχειρεί να προτείνει μια διαφορετική αφήγηση στη βάση της επαφής του επισκέπτη με το δημιουργικό περιβάλλον πέρα από την οθόνη. Mε την φυσική παρουσία των σκηνικών και των αντικειμένων, τα animation puppets, τις μάσκες των χαρακτήρων, καθώς και με έντυπο υλικό από το backstage, ζωντανεύει η διαδικασία δημιουργίας μιας ταινίας animation. Μέσα από το εργαστήριο των δημιουργών- σκηνοθετών δομείται η πορεία της αφήγησης και δίνεται πρόσβαση σε ένα κώδικα που παραμένει πάντα ανοιχτός στην υποκειμενική οπτική και στη συμμετοχή του θεατή.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον βρίσκεται στην ανάδειξη της εικαστικής πτυχής των stop motion ταινιών, ώστε ο επισκέπτης να έρθει σε επαφή με το ίδια τα υλικά και τους τρόπους που οι δημιουργοί τα παρουσιάζουν, υπερβαίνοντας το όριο της εικόνας και αυξάνοντας την αισθητική κατανόηση και συγκίνηση.

Συμμετέχουν οι σκηνοθέτες: Ειρήνη Βιανέλλη, Γιάννης Ζιόγκας, Ίριδα Ζιόγκα, Γιώργος Νικόπουλος, Έφη Παππά

Οι ARTWORKS Fellows 2018, Κυριακή Γονή, Μανώλης Δασκαλάκης-Λεμός, Πέτρος Μώρης και Στεφανία Στρούζα συμμετέχουν στην έκθεση Tomorrows: Urban fictions for possible futures, στο le lieu unique, Nantes, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Ίδρυμα Onassis.

Το Tomorrows είναι μια έκθεση που αναπτύχθηκε στην Αθήνα και εξετάζει την πολυπλοκότητα του μέλλοντος μέσα από έργα καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και σχεδιαστών. Εγκαταστάσεις βίντεο, φανταστικές ιστορίες, μοντέλα κλίμακας, αρχιτεκτονικά σχέδια, τρισδιάστατα πρωτότυπα. Όλα αυτά μας λένε ιστορίες για το αύριο. Τα περισσότερα από αυτά τα μελλοντικά σενάρια επικεντρώνονται σε προβλήματα που επηρεάζουν την περιοχή της Μεσογείου – όπως η οικονομική κρίση, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Κωνσταντίνος Α. Δοξιάδης, Στεφανία Στρούζα &The New Raw, Morehshin Allahyari & Daniel Rourke με ARTEKLAB, Geraldine Juarez, Darlene Farris-LaBar και Antonio Esparza, Design Earth, Heba Amin, Αριστείδης Αντωνάς, Ζήσης Κοτιώνης, Ζηνόβια Τολούδη, Liam Young, Point Supreme, Τάκης Χ. Ζήνετος, Κυριακή Γονή, Λουκία Αλαβάνου, Πέτρος Μώρης, Λίνα Θεοδώρου, AREA – Architecture Research Athens, James Bridle, Adam Harvey, ! Mediengruppe Bitnik, Λυδία Καλλιπολίτη & Ανδρέας Θεοδωρίδης με Xueping Li, Erica Vinson, Dakota Pace και Seraphim Le, Μανώλης Δασκαλάκης-Λεμός, Pinar Yoldas

Επιμέλεια: Δάφνη Δραγώνα και Πάνος Δραγώνας

O  ARTWORKS Fellow 2018, Αλέξανδρος Σιμόπουλος παρουσιάζει τη δουλειά του στο  Santa Fe Art Institute την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2018, στο πλαίσιο του SFAI140. Το SFAI140 δίνει τη δυνατότητα στους φιλοξενούμενους καλλιτέχνες να ανοίξουν τα στούντιο τους και να εκθέσουν τη δουλειά τους σε ένα ευρύ κοινό.

Ο Σιμόπουλος μέσω του βραβείου Fulbright, συμμετέχει στο art residency”Truth and Reconciliation”, στο Santa Fe Art Institute.  Κατά τη διάρκεια του residency του συνεργάζεται με ανθρώπους από την τοπική κοινότητα της Santa Fe και δημιουργεί έργα στο δημόσιο και ιδιωτικό χώρο. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην προφορική παράδοση, τις δυνατότητες συνεργασιών και του αντίκτυπου των έργων στον δημόσιο χώρο.

SFAI140  Μάρτιος 2019 Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες:
Maria Sandra Aguilar, Truth & Reconciliation Resident
Valentine Cadieux, Truth & Reconciliation Resident
Varuni Kanagasundaram, Truth & Reconciliation Resident
Yukiyo Kawano, Truth & Reconciliation Resident
Philip Crawford, Truth & Reconciliation Resident
Αλέξανδρος Σιμόπουλος, Ελλάδα Fulbright Fellow

Ο ARTWORKS Fellow Πέτρος Μώρης συμμετέχει στην έκθεση The Collection as an Automaton, στην ACG Art Gallery, Deree – The American College of Greece, 22.02.2019-23.03.2019.

Η έκθεση αποτελεί μέρος του Arts Festival που διοργανώνει η Σχολή.  Για τη συλλογή χρησιμοποιείται η αναλογία του αυτόματου καθώς ο πεπερασμένος μηχανισμός του αυτόματου συμπυκνώνει όλους τους περιορισμούς που χρειάζεται κανείς να αντιμετωπίσει, να αμφισβητήσει και να υπερβεί στο πλαίσιο μίας συλλεκτικής πράξης. Το ενδιαφέρον για το αυτόματο εμπεριέχει ποικίλες και διαφορετικές συνδηλώσεις. Σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με το όραμα του μοντερνισμού για μία διευρυμένη ζωή, βελτιωμένη από το αυτόματο, ενώ την ίδια στιγμή συνδέεται με πολλές από τις ματαιώσεις του. Η αυτοματοποίηση της ζωής μέσα από τα ευρετήρια, την ταξινόμηση, τα αρχεία, τα μητρώα και τις μηχανές έγινε ο κατεξοχήν μηχανισμός για την κανονικοποίηση και την επιτήρηση της ζωής, αυτού που ο Foucault αποκάλεσε βιοπολιτική.

Επιπλέον, σήμερα, το αυτόματο έχει συνδεθεί και με μία άλλη προσδοκία για το μέλλον, σχετική με τη μετα-ανθρώπινη κατάσταση. Επομένως, προτείνοντας τη συλλογή ως αυτόματο τίθεται το ερώτημα: πώς αξιολογούμε τις διαδικασίες συμπερίληψης και αποκλεισμού των αυτομάτων; Πώς επαναπροσδιορίζουμε, στην παρούσα κατάστασή μας, τη σχέση μας με τους μηχανισμούς εξουσίας ή ενδυνάμωσης, χειραφέτησης που την ίδια στιγμή είναι μηχανισμοί ελέγχου και καταπίεσης; Ποια είναι το οράματα και οι δυστοπίες της (μετα)ανθρωπινότητας;

Οι προσκεκλημένοι καλλιτέχνες κλήθηκαν να δουλέψουν με το περιεχόμενο της συλλογής έργων τέχνης του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, με την ευρεία έννοια. Αυτό αφορούσε όχι μόνο έργα τέχνης και αντικείμενα, αλλά έγγραφα, αλληλογραφία, προφορική ιστορία, αποθηκευτικούς χώρους, με σκοπό να δημιουργήσουν νέα έργα ή προτάσεις για τα υπάρχοντα έργα, την ιστορία της συλλογής, τη διαχείριση των προσωπικών αντικειμένων, την ιστορία του Κολλεγίου, το υπόβαθρο, το φύλο και την προσωπική ιστορία των δωρητών.

Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθοδολογίες και κριτικό στοχασμό για την οντολογία ή την επιστημολογία μίας συλλογής, ως εργαλεία που στοχεύουν να δημιουργήσουν διαφορετικά και κρίσιμα αφηγήματα όχι μόνο για τη Συλλογή τέχνης του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, αλλά και μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, εν είδει παρακαταθήκης ενός εκπαιδευτικού οργανισμού. Τα έργα τέχνης, η έρευνα, καθώς και το τελικό προϊόν της έκθεσης θα αποτελέσουν μέρος ενός ευρύτερου στοχασμού για το τι σημαίνει να συλλέγεις σε έναν κόσμο που, όπως ο δικός μας, αλλάζει διαρκώς· αν και πώς, σήμερα, η εντεινόμενη παρόρμηση για συλλογή και συσσώρευση κατορθώνει να αποκτήσει νέο νόημα; Τι σημαίνει να συλλέγεις στον ψηφιακό κόσμο όπου η σχέση μας με τα υλικά πράγματα αλλάζει δραστικά, σε έναν κόσμο όπου ζητήματα ταυτότητας, προσωπικής και πολιτικής ριζοσπαστικοποιούνται, όπου πρακτικές συλλογής, πολιτισμικές ιεραρχίες και παγκόσμια οικονομία γίνονται ένα;

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Α-dash (Noemi Niederhauser, Eva Isleifs, Ζωή Χατζηγιαννάκη), Δημήτρης Ιωάννου, Λητώ Κάττου, Γεωργία Κοτρέτσος, Νατάσα Μπιζά, Πέτρος Μώρης, Γιάννης Παπαδόπουλος/Όλγα Μέξα, Cally Spooner, Jesper List Thomsen, Έφη Χαλυβοπούλου (σε συνεργασία με τις απόφοιτες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Ελλάδας Δήμητρα Πρίφτη και Αφροδίτη Ανδρέου και την φοιτήτρια Αλίκη Ντουνιά), Κώστας Χριστόπουλος (σε συνεργασία με τους φοιτητές του Η’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ Όλγα Βλάση, Θάνο Καρδούλα και Κατερίνα Μεσσήνη).

Επιμέλεια έκθεσης: Ελπίδα Καραμπά

Οι ARTWORKS Fellows Πάολα Παλαβίδη και Ιωάννης Κολιόπουλος  (ως Hypercomf) επιμελούνται την έκθεση Wasn’t it you who said that it was going to last forever στο Haus N Athens, 21.02.2019-16.03.2019.  Στην έκθεση συμμετέχουν οι ARTWORKS Fellows Πέτρος Μώρης και Μαλβίνα Παναγιωτίδη.

“Wasn’t it you who said that it was going to last forever.”

A Maximum Spectral Density Estimation

The Setting is split in two manifestations of light, darkness and brightness.
The Building, is vibrated by the satisfied, rumbling purr of the unseen hunter, maybe his eyes locked on an easy pray, maybe bellyful and outpouring intergalactic bliss. Greeted by the resonant sound of metal organisms, sensing attentively the pressure of the space around them.
The Waiting room, the awkward reflective pond, the future moment pensive of the future moment pending, you grow so slow you don’t seem to change at all.
The Office of the Fragility of Power, something is going to happen, I can feel it to the crystal of my bones, they are melting with anticipation so don’t move a muscle.
The Work Area, behind the dead-end of your skin, is the dark architecture of color, levels of manifested reflections, as a marbled matter of fact. Crawling, flying, you move so fast you don’t seem to move at all. Hunter and hunted at the same time, thinking of you and the dreamy space fertility of the human body.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Daedalus street (Rowena Hughes & Athanasios Argianas), Hypercomf, Πέτρος Μώρης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Μιχαήλ Πυργελής

Επιμέλεια και Set Design: Hypercomf

O ARTWORKS Fellow Ιάσονας Μέγκουλας (Cacao Rocks) επιμελείται την έκθεση Here to Stay, στην Alibi Gallery.

Πολλοί καλλιτέχνες από το εξωτερικό επισκέφτηκαν την πόλη της Αθήνας τα τελευταία χρόνια, είτε λόγω των μεγάλων διεθνών εκθέσεων, είτε λόγω του ”hype”, είτε λόγω της φήμης για τα φτηνά ενοίκια, είτε απλά για τον ήλιο. Κάποιοι έφυγαν γρήγορα μιας και κατάλαβαν πως ”εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε”. Κάποιοι όμως βρήκαν μια δημιουργική αύρα σε αυτή την πόλη, τον έρωτα ή δύναμη να μείνουν εδώ. Νέοι καλλιτέχνες από διάφορες γωνιές του κόσμου, απ τις ΗΠΑ ως την Ρωσία, που δεν εγκατέλειψαν την Αθήνα μετά το ξεφούσκωμα του ονείρου για έναν δημιουργικό παράδεισο. Αλλά επιμένουν να ζουν και να δημιουργούν εδώ θα μας δείξουν την δουλειά τους σε αυτή την έκθεση με τίτλο ”Here To Stay”.  Ζωγραφική σε καμβά, ακουαρέλες σε χαρτί, εγκαταστάσεις, ανάγλυφα και λίγο απ`την τέχνη του δρόμου είναι όσα θα μας δείξουν οι καλλιτέχνες: Lydia Birdly, David Robert Fenwick, Alexander Jaschik, Demitrios Amneris Vasileiou, Maxim Heller.

Ο ARTWORKS Fellow Αλέξανδρος Σιμόπουλος συμμετέχει στην ομαδική έκθεση Hors Pistes — Encounters in Greenland, στο CID, Grand-Hornu, στο Βέλγιο.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2017, Το Hors Pistes έφερε μαζί στο Nuuk της Γροιλανδίας, διεθνείς καλλιτέχνες και τεχνίτες από τη Γροιλανδία, οι οποίοι συνεργάστηκαν, μοιράστηκαν την τεχνογνωσία τους και πρότειναν νέες εφαρμογές στις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής.
Δεδομένου ότι το έδαφός της Γροιλανδίας παρέμεινε γεωγραφικά απομονωμένο, ο αρχαίος πολιτισμός των Ιννουίτ διατηρήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καλλιτεχνικές μέθοδοι αναπτύχθηκαν ανάλογα με το σκληρό περιβάλλον και τον απαιτητικό νομαδικό τρόπο ζωής.

Κατά τη διάρκεια ενός μήνα, οι συνεργασίες αναπτύχθηκαν για να κατανοήσουν τη σχέση μεταξύ της κυριαρχίας μιας καλλιτεχνικής χειρονομίας και μιας παραδοσιακής τεχνικής χιλίων χρόνων.

Τα projects που δημιουργήθηκαν στα εργαστήρια είναι αποτέλεσμα διαλόγου μεταξύ πολιτισμών, πλούσιων σε κοινές ανακαλύψεις, όπου οι σχεδιαστικές πρακτικές καλούνται να εξελιχθούν, τονόιζοντας τη σημασία της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης.

Συμμετέχοντες:

Simón Ballen Botero, Paul Barret, Thomas Lauge Laarseeraq Julius Denis, Berthelsen Boassen, Frederik Brummerstedt, Pauline Clocher, Clelia Coussonnet, Amandine David, Clément Faydit, Karl Gabrielson, Coralie Gourguechon, Claudi Jensen, Jenna Kaës, Kim Kleist Eriksen, Peter Kristiansen “Kujooq”, Allan Larsen, Levisarha, Sara Marie Lyberth, Johanne Markussen, The Nuuk Kayak Building workshop, Lena Augusta Olsen, Lisbeth Karline Poulsen, Hanseenaaraq Petersen, “Nukannguaq”, Ragna Ragnarsdottir,, Siunıssok Rask, Αλέξανδρος Σιμόπουλος, Kristine Spore Kreutzmann

Ο ARTWORKS Fellow, Κοσμάς Νικολάου παρουσιάζει την ατομική του έκθεση Mental Radio, στο DOC, στο Παρίσι, 15.02.2019-03.03.2019.

Ο Κοσμάς Νικολάου, προσεγγίζει τη μακρά και παράλογη ιστορία της παραψυχολογίας που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Μελετά την ιστορία διαφόρων ινστιτούτων, ενώσεων και συλλόγων, όπου οι ερευνητές με ενδιαφέρον για παραφυσικά και παραψυχολογικά φαινόμενα (τηλεπάθεια, διόραση, ψυχοκίνηση) προσπάθησαν, για πρώτη φορά, να τα εξηγήσουν χρησιμοποιώντας τις επίσημες επιστημονικές προσεγγίσεις. Χωρίς να είναι πνευματιστές ή ψυχοθεραπευτές, αυτοί οι επιστήμονες προσπάθησαν να αποδείξουν την ύπαρξη αόρατων φαινομένων, αποστασιοποιημένοι από τη θρησκεία, τη μαγεία και άλλες παρόμοιες πεποιθήσεις και ερμηνείες.

Αναπλαισιώνοντας τις ίδιες ψευδοεπιστημονικές διαδικασίες στο καλλιτεχνικό πεδίο, επιδιώκει να διασχίσει τα σύγχρονα όρια μεταξύ πειραματικών μεθόδων και κοινωνικών κανόνων. Η έκθεση διερευνά την αδυναμία του κινήματος να υλοποιήσει την πρωτοποριακή δυναμική του και εκθέτει την αποτυχία του να συμβιβάσει τις πρωτόγονες και άυλες έννοιες που προσεγγίζει με τις πρακτικές του φιλοδοξίες σχετικά με την κοινωνική και θεσμική αναγνώριση και την κλίση του προς το status quo.

Με την υποστήριξη του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου του Παρισιού.
Προγραμματισμός: Daiga Grantina, Eva Vasamatzi
Βοηθός: Gabriela Emanovská

Η ARTWORKS Fellow Κυριακή Γονή, συμμετέχει στην έκθεση FREEPORT: Terminal MCR, από τις 12 ως τις 16 Φεβρουαρίου 2019.

Σε μια εποχή που η ελεύθερη κυκλοφορία, το ελεύθερο εμπόριο και η ελευθερία των επικοινωνιακών συστημάτων υπόκεινται σε έντονες πολιτικές μηχανορραφίες, το FREEPORT: Terminal MCR  είναι ένας χώρος για να εξερευνήσουμε την τέχνη, την τεχνολογία και την υπηκοότητα στην εποχή του Διαδικτύου.

Οι αόρατες υποδομές, όπως τα κρυπτονομίσματα, το blockchain και η ψηφιακή ιθαγένεια, θέτουν υπό αμφισβήτηση τους κοινά κατανοητούς ρόλους των συνόρων, των εθνών και της διακυβέρνησης σε ένα κρίσιμο σημείο της ιστορίας. Εμπνευσμένο από τις ζώνες ελεύθερου εμπορίου (Freeports), τις νέες δικτυωμένες γεωγραφικές περιοχές, το darknet και άλλους μεθοριακούς χώρους, το FREEPORT: Terminal MCR θα αντιμετωπίσει επείγοντα ζητήματα που διαμορφώνουν τον κόσμο γύρω μας, διερευνώντας τους τρόπους με τους οποίους οι αναδυόμενες τεχνολογίες επηρεάζουν την κοινωνική, πολιτική και εργασιακή ζωή μας.

FREEPORT: Ο τερματικός σταθμός MCR προσκαλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν σε μια κριτική συζήτηση και να νιώσουν εμπνευσμένοι και ενδυναμωμένοι στην ενασχόλησή τους με τον σύγχρονο και κριτικό πολιτισμό.

Αυτή η έκθεση φιλοξενείται στο Πανεπιστήμιο του Salford στο MediaCityUK, που μετατράπηκε τον τελευταίο αιώνα από την πύλη του παγκόσμιου εμπορίου σε κέντρο της δημιουργικής βιομηχανίας των μέσων ενημέρωσης.

Προβάλλει νέες παραγωγές έργων τέχνης και προβολές από μια ομάδα διεθνών καλλιτεχνών, όπως οι:

Framing Territories – Geocinema,
Networks of Trust – Κυριακή Γονή
CryptoRave – RaveEnabler – !Mediengruppe Bitnik + Omsk Social Club
Europium – Lisa Rave
N-Prolenta (Brandon Covington Sam-Sumana)

To FREEPORT: Terminal MCR είναι μέρος του The New Networked Normal (NNN) www.thennn.eu. Το NNN διερευνά την τέχνη, την τεχνολογία και την ιθαγένεια στην εποχή του Διαδικτύου, ένα project συνεργασίας των Abandon Normal Devices (Ηνωμένο Βασίλειο), Centre de Cultura Contemporania de Barcelona (ES), The Influencers (ES), Transmediale (DE) και STRP (NL ). Το έργο αυτό συγχρηματοδοτήθηκε με την υποστήριξη του προγράμματος Creative Europe.

Η ARTWORKS Fellow Κυριακή Γονή, συμμετέχει στη συζήτηση με θέμα Living Networks, που διοργανώνεται από την Transmediale, 01/02/2019.

Η ARTWORKS Fellow Κυριακή Γονή, συμμετέχει στην έκθεση Creating Empathy,  στο Spectrum Berlin με το έργο Eternal u.inc, από τις 30 Ιανουαρίου ως τις 8 Φεβρουαρίου 2019.

Στην έκθεση Creating Empathy, το Spektrum παρουσιάζει έργα που ερευνούν τη σχέση του εαυτού με άλλα άτομα και, γενικότερα, τη σχέση των ανθρώπων με άλλες μορφές ζωής. Στη νευροεπιστήμη, η ενσυναίσθηση ορίζεται ως η ικανότητα να κατανοείς και να μοιράζεσαι τα συναισθήματα κάποιου άλλου μέσω ενός αντικατοπτρισμού που παρέχεται από έναν ειδικό τύπο νευρώνων -νευρώνων  καθρεφτών – τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους. Αυτή η αντανακλαστική κατάσταση του να συναισθάνεσαι τον άλλο ως μέσο για τη διατήρηση της φύσης της σχέσης μεταξύ όντων, βεβαιώνεται μέσω της συνεχιζόμενης εξελικτικής επιτυχίας της τεχνολογίας.

Τι θα γινόταν αν οι καλλιτέχνες δημιουργούσαν προσεγγίσεις για να επεκτείνουν κριτικά αυτή τη διαδικασία κατοπτρισμού μεταξύ ανθρώπων χρησιμοποιώντας μηχανές; Πότε τα εργαλεία και οι γνώσεις της τεχνολογίας και της επιστήμης αποκτούν αρκετή σημασία ώστε να καταλύουν την κοινωνική ενσυναίσθηση με νέες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές μορφές; Και θα μπορούσαμε να επεκτείνουμε τεχνολογικά αυτή την ιδέα του να “συναισθάνεσαι το άλλο” σε μη ανθρώπινα όντα ή πράγματα;

Την έκθεση επιμελείται ο Alfredo Ciannameo για το Spectrum, σε συνεργασία με την TRANSMEDIALE.

Ο ARTWORKS Fellow Γιώργος Νικόπουλος συμμετέχει με το Urban OX στα Performance Rooms 2019 της Γκαλερί Καππάτος στο ξενοδοχείο Saint George Lycabettus από τις 24 έως τις 27 Ιανουαρίου 2019, κάθε μέρα 19.00-22.00.

Στην αρχή της τρίτης δεκαετίας των ROOMS από την πρώτη διοργάνωσή τους το 1999, η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος σε συνεργασία με τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πάνθεον παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο Performance Rooms 2019. Δεκαεννέα επιμελητές παρουσιάζουν performers από τις εικαστικές τέχνες καθώς και από άλλα καλλιτεχνικά πεδία όπως το θέατρο, τον χορό, τη μουσική, τα multimedia, στα δωμάτια ενός ξενοδοχείου. Σε κάθε δωμάτιο θα επιτελείται και μια ζωντανή performance κατά την τετραήμερη διάρκεια της έκθεσης, όπου σκοπός της οποίας είναι να παρουσιαστούν και να καταγραφούν συστηματικά οι σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στον καλλιτεχνικό χώρο της Performance, καλλιτεχνικά και θεωρητικά, ώστε να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων, σαν συνέχεια των προηγούμενων διοργανώσεων για τις οποίες εκτιμάται ότι έχουν συμβάλει στην ανάδειξη ενός μεγάλου αριθμού καλλιτεχνών και επιμελητών.
Η Έκθεση είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και θα παρουσιασθεί στα δωμάτια του Ξενοδοχείου “St George Lycabettus”.

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Μαριλένα Αλιγιζάκη, Μαρία Γαλαζούλα, Γιάννης Γαρδικλής, Κωνσταντίνος Γκαραμέρτσης και Άννα Παπαθανασίου, Κατερίνα Δρακοπούλου, ZS Ensemble, Αντιγόνη Θεοδώρου, Βέρα Ιονά (Παπαδοπούλου) και Ελίζα Κρικώνη, Ρούλα Καραφέρη, Σπύρος Κουβαράς, Γιώργος Νικόπουλος, Άρτεμις Ορφανίδου, Ευγενία Παπαγεωργίου, Ηρώ Παπακώστα, Μάριος Σταμάτης, Βασίλης Σκαρμούτσος και Φωτεινή Αλεξοπούλου, Ευτυχία Τζανετουλάκου, Θοδωρής Τράμπας, Ελένη Τσαμαδιά.

Συμμετέχοντες Επιμελητές: Αντώνης Βολανάκης, Δόμνα Γούναρη, Δηώ Καγκελάρη, Νάσια Καλαμάκη, Δώρα Κεχαγιά, Francesco Kiàis, Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου, Macklin Kowal, Μαρία Μαραγκού, Βαλεντίνη Μαργαριτοπούλου, Δήμητρα Μαρίνη, Christina Mot, Σιμώνη Νιάρου, Μαρία Ξυπολοπούλου, Βασιλική-Μαρία Πλαβού, Νικολέτα Πρέπη, Ειρήνη Σαββανή, Λίνα Τσίκουτα, Ευτυχία (Φαίη) Τζανετουλάκου.

Οι ARTWORKS Fellows Γιώργος Μωραίτης και Πάνος Προφήτης συμμετέχουν  στην έκθεση του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών “Απόφοιτοι 2014 – 2017 Μέρος 2ο”, σε επιμέλεια Κατερίνας Τσέλου, 17.01.2019-09.02.2019

Η Έκθεση των Αποφοίτων της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών αποτελεί έναν από τους παλαιότερους και σταθερότερους θεσμούς στα εικαστικά πράγματα της Ελλάδας. Μέσα από την έκθεση, εδώ και πολλές δεκαετίες, δίνεται η ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει από κοντά το έργο δημιουργών που τώρα κάνουν την εμφάνισή τους στην καλλιτεχνική σκηνή, να συνομιλήσει μαζί τους και να αποκτήσει μιαν αντιπροσωπευτική εικόνα των τάσεων της τέχνης, όπως αυτές διαμορφώνονται σήμερα διεθνώς.

Η ARTWORKS Fellow Κυριακή Γονή συμμετέχει στην ομαδική έκθεση Bunker, που διοργανώνεται από το Athens Intersection.

Bunker
Από το καταφύγιο του πολέμου στο «καταφύγιο» των ιδεών

Η λέξη «καταφύγιο» δεν υπήρχε στο αθηναϊκό λεξιλόγιο. Η κυβέρνηση Μεταξά, βλέποντας ήδη από το 1936 τα πρώτα σύννεφα του πολέμου να συγκεντρώνονται, εκπόνησε ένα πρόγραμμα προστασίας του πληθυσμού. Σε ένα μεσοπολεμικό καταφύγιο της οδού Πραξιτέλους, 17 καλλιτέχνες δημιουργούν το δικό τους προσωρινό «καταφύγιο» ιδεών· εμπνεόμενοι από θέματα εξουσίας, εγκλεισμού, φθοράς, σύγκρουσης, χρόνου και μετάλλαξης, φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με ένα αθέατο κομμάτι της ιστορίας, αλλά και της ψυχής της Αθήνας. Η έκθεση «Bunker» πραγματοποιείται σε ένα πραγματικό καταφύγιο που στεγάζεται στην Πραξιτέλους 33, ένα μοντερνιστικό κτίριο του δεύτερου μισού της δεκαετίας το 1930 που, συμπωματικά, έφτασε σχεδόν ακέραιο στις ημέρες μας.

Συμμετέχουν: Νίκος Αρτέμης, Ανδρέας Βούσουρας, Κυριακή Γονή, Ηράκλεια Δέδε, Θοδωρής Ζαφειρόπουλος , Μπάμπης Καραλής, Άννα Μανέτα, Δημήτρης Μεράντζας, Ελεάννα Μπαλέση, Κώστας Μπασάνος, Αθηνά Παύλου Μπενάζη, Κατερίνα Μπότσαρη, Αλεξάνδρα Νάκου, Σοφία Ντόβολη, Νατάσσα Πουλαντζά, Άγγελος Σκούρτης, Κώστας Τσώλης.

Επιμέλεια: Γιώργος Γεωργακόπουλος
Συντονισμός: Φωτεινή Καπίρη

Οι ARTWORKS Fellows Μαλβίνα Παναγιωτίδη και Παύλος Τσάκωνας συμμετέχουν στην ομαδική έκθεση In Total Light στην Allouche Benias Gallery 17.01.2019-31.03.2019.

Η Allouche Benias Gallery διοργανώνει την ομαδική έκθεση In Total Light, στην οποία παρουσιάζεται η δουλειά των καλλιτεχνών: Στέλιος Φαϊτάκης, Παναγιώτης Λουκάς, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Vassilis H., Φίλιππος Κ., Ηλίας Καφούρος, Παύλος Τσάκωνας, Βασίλης Καρούκ, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Βασίλης Μαρκοσιάν, ATH Kids.

Εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας, γλυπτά και ζωγραφικά έργα δημιουργούν μια εξπρεσιονιστική ακόμη και ψυχεδελική ατμόσφαιρα που μας προσκαλεί να προσοικειωθούμε με την κοσμική αντίληψη, τις εσωτερικές ανησυχίες και τον φαντασιακό κόσμο του κάθε καλλιτέχνη. Ταυτόχρονα, μέσω αυτής της συνειδητής μας συμμετοχής, οι έντονες εικόνες και αναφορές στην ποπ κουλτούρα μας τραβούν πίσω, στη βίαιη πραγματικότητα και την σκληρή αλήθεια με την οποία εκείνη συνδέεται άρρηκτα .

Ευαισθητοποιούμαστε από την εύθραυστη υλικότητα των γλυπτών της Μαλβίνας Παναγιωτίδη αλλά και της συμβολιστικής ζωγραφικής του Παύλου Τσάκωνα. Αφήνουμε ανοικτές τις πιθανότητες ύπαρξης υβριδικών πραγματικοτήτων: από τους αγίους και αχρείους του Στέλιου Φαϊτάκη και τους υπερήρωες του Ηλία Καφούρου μέχρι και τα ανθρωπόμορφα πλάσματα του Vassilis H.

Ταξιδεύουμε στις φανταστικές τοποθεσίες του υποσυνείδητου του Παναγιώτη Λουκά αλλά και στα ρεαλιστικά, μελαγχολικά τοπία του Φιλίππου Κ. Η έκθεση In Total Light συγκροτείται με σκοπό την αναζήτηση της ελευθερίας μέσα σε υπάρχοντες παρωχημένες συνθήκες. Κάθε χαρακτήρας υπερασπίζεται τις ιδιοσυγκρατικές και μοναδικές ανθρώπινες και κτηνώδεις ποιότητες που τον χαρακτηρίζουν εξ’ολοκλήρου και αποκλειστικά, υπενθυμίζοντάς μας τη συλλογική μας ευθύνη στον άβολο συμβιβασμό απέναντι στην κοινωνία.

O Πέτρος Μώρης (ARTWORKS Fellow 2018), συμμετέχει στην ομαδική έκθεση Be Water Again, στο Korai Project Space, στη Λευκωσία.

Κείμενο έκθεσης:

Το νερό είναι ανάμεσα σε σώματα και αποτελείται από σώματα, μπροστά μας και πέρα ​​από μας. Tην ίδια στιγμή είναι και αυτό σώμα. Οι δεικτικές εκφράσεις αποσταθεροποιούνται. Οι άνετες κατηγορίες σκέψης μας αρχίζουν να διαβρώνονται.
Neimanis, Α. 2012

Ρεύματα, λίμνες, ωκεανοί και σώματα, κύματα σκέψης και κινήσεις υγρών. Ιστορίες εξέλιξης της ανθρωπότητας από τη θάλασσα και πρόγονοι από τον μικρόκοσμο. Το ποσοστό του νερού στο σώμα μας. Είμαστε νερό. Και πρέπει να γινόμαστε νερό ξανά και ξανά. Αλλά ποιοι είμαστε εμείς; Αυτή η έκθεση προσπαθεί να θέσει προβληματισμούς γι’ αυτό το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Ενδιαφέρεται για ένα «εμείς», πέρα ​​από τον άνθρωπο, που ζει σχεσιακά με «άλλους», που βρίσκεται συνεχώς στη διαδικασία του γίγνεσθαι.

Η έκθεση συγκεντρώνει καλλιτέχνες που παρατηρούν μορφές κοινότητας μεταξύ ανθρώπινων και μη ανθρώπινων παραγόντων. Εξετάζοντας τρόπους ύπαρξης ανάμεσα σε κατηγοριοποιήσεις, όπως τα cyborgs – μορφές πολλαπλών γίγνεσθαι, που αποδιοργανώνουν τις κατηγορικές διακρίσεις ανθρώπου/μηχανής, φύσης/πολιτισμού, άνδρα/γυναίκας γεννημένου/τεχνητού- λειτουργεί ως πρόσκληση για να σκεφτούμε νέα είδη σωμάτων ή μη-σωμάτων ως μεσολαβητές συναισθημάτων, ευαισθησίας και ενσυναίσθησης.

Ανατρέχει στους cyborg μύθους της Dona Haraway, καλώντας μας ξαναδιαβάσουμε το γίγνεσθαι ζώο των Deleuze-Guattari ως αλληγορία για να κατανοήσουμε την υβριδική ύπαρξή μας. Τα έργα που παρουσιάζονται ενθαρρύνουν συμμαχίες που βασίζονται σε απρόσμενες συγγένειες και τονίζουν στιγμές και αποφάσεις που καθιστούν αυτές τις συγγένειες δυνατές.  Η αγέλη που επιλέγουμε, τα σώματα μας όταν χορεύουν, τα τέρατα που θέλουμε να είμαστε, εμείς ως μόρια-ελάχιστα συστατικά μιας ένωσης.

Επιμέλεια:
Πάνος Γιαννικόπουλος & Θεόδουλος Πολυβίου

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:
Maurizio Bongiovanni, George Henry Longly, Theo Michael, Λητώ Κάττου, Ορέστης Λαζούρας, Ελένη Μπαγάκη, Πέτρος Μώρης, Ελένη Οδυσσέως, Αναστασία Παύλου, Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης

Διάρκεια έκθεσης:
21.12.2018-11.01.2019

Ο Πέτρος Μώρης (ARTWORKS Fellow 2018) με τη Λητώ Κάττου, παρουσιάζουν το ΑΜ, στο Radio Athènes, στις 19.12.2018.

Το AM είναι ένα zine λογοτεχνίας, ποίησης και θεωρίας που έχουν πλέον καταστεί υλικό ανοικτής πνευματικής ιδιοκτησίας. Παράγεται τις πρωινές ώρες, μεταξύ των οδών Ανδρέα Μεταξά και Αγίου Μάρκου, στην Αθήνα. Το πρώτο τεύχος, με τίτλο Love, συνθέτει μια συλλογή κειμένων και αποσπασμάτων βιβλίων που εκτείνονται από την αρχαιότητα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, δημιουργώντας μια ιδιότυπη ανθολογία αναγνώσεων σχετικών με την θεματική του τεύχους.

Παράλληλα στο να αποτελεί ένα εκδοτικό project, το ΑΜ λειτουργεί ως συνεργατικό εργαστήριο για την παρασκευή αντικειμένων. Για την παρουσίαση του Love στο Radio Athènes, το AM εκθέτει μια σειρά φυσητών γυάλινων βάζων και φωτιστικών, τα οποία φέρουν τίτλους που προέρχονται από την έκδοση, υπό την μορφή διακοσμητικών κειμένων με την χρήση freeware γραμματοσειρών ανασυρμένων από το διαδίκτυο.

Αυτή η βραδιά κοντά στο τέλος του χρόνου, θα συνοδευτεί από τους ήχους ενός mixtape σε επιμέλεια του Jay Glass Dubs, εμπνευσμένο από τα κείμενα του zine.

Η Ταινία του Γιώργου Νικόπουλου (ARTWORKS Fellow 2018) THE OX, βραβεύτηκε με το LiveTree Award for Innovation In Film, για την κινηματογραφική καινοτομία, στο IndiEarth XChange Film Festival 2018, στην Ινδία!

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου IndiEarth XChange 2018 παρουσιάζει μια σχολαστική επιλογή σπάνιων ντοκιμαντέρ, παγκόσμιες πρεμιέρες, σύγχρονες κυκλοφορίες, διεθνείς ταινίες και μια συναρπαστική επιλογή ταινιών μικρού μήκους – παρέχοντας μια πλατφόρμα τόσο για τους καθιερωμένους όσο και για τους ανερχόμενους κινηματογραφιστές.

Οι ARTWORKS Fellows 2018, Ιωάννης Κολιόπουλος και Πάολα Παλαβίδη, συμμετέχουν στην ομαδική έκθεση The Ruralists στην a.antonopoulou.art.

Η έκθεση παρουσιάζει έργα δεκατριών καλλιτεχνών που ζουν και εργάζονται εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Ο τίτλος The Ruralists δεν υπονοεί ούτε κίνημα, ούτε τάση και σίγουρα όχι μια συγκροτημένη καλλιτεχνική κίνηση όπως στην περίπτωση της ομάδας Brotherhood of Ruralists που ιδρύθηκε το 1975 γύρω από τον ποπ καλλιτέχνη Peter Blake και ως πρόταση είχε την επαναφορά μιας βουκολικής αγγλικής τοπιογραφίας ως κεντρικής θεματογραφίας της ζωγραφικής.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης ελάχιστα ασχολούνται με την τοπιογραφία, αν και το ανοιχτό τοπίο διατρέχει σαν δεδομένο και όχι σαν θέμα όλα τα έργα. Μακριά από την αστική ζωή και την αποπνικτική διάσταση της πόλης, ο ορίζοντας του έργου και του καλλιτέχνη διευρύνονται για να ενσωματώσουν με φυσικότητα τις καθημερινές πρακτικές, τη φαντασία, τη δεξιοτεχνία, την ευρηματικότητα.

Ζωγραφική και γλυπτά, φωτογραφίες και κατασκευές δημιουργούνται από μια πληθώρα υλικών και τεχνικών που σε κάθε περίπτωση συνδέονται με το περιβάλλον. Τα έργα γενικώς αποφεύγουν το δράμα χωρίς να στερούνται δραματικότητας. Ο χρόνος μπαίνει σαν βασικό ερώτημα και σαν πρωταρχική αξία σε μια έκθεση καλλιτεχνών στην Αθήνα, που στόχος της είναι να θυμίζει μια ηλιόλουστη χωριάτικη αυλή μια μέρα του Δεκέμβρη.

Την έκθεση επιμελούνται η Αγγελική Αντωνοπούλου και ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:
Πέτρος Ευσταθιάδης, Μανώλης Ζαχαριουδάκης, Κατερίνα Κανά, Ιωάννης Κολιόπουλος, Ζήσης Κοτιώνης, Μαργαρίτα Μυρογιάννη, Απόστολος Ντελάκος, Πάολα Παλαβίδη, Αλέξιος Παπαζαχαρίας, Λήδα Παπακωνσταντίνου, Θανάσης Τότσικας, Γιώργος Τσακίρης, Αλέξανδρος Ψυχούλης